II SA/Go 441/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 20 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "SR" sp. z o.o., K.B., M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. , Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją znak: [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. Naczelnik Urbanistyki Miasta działający z upoważnienia Prezydenta Miasta po rozpatrzeniu wniosku A.Z.B. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego nr 2 i piwnicy pod tym lokalem, na lokal handlowo-usługowy w budynku nr 11 b przy ul. [...], działka nr ewid. [...]. W wyniku odwołania wniesionego przez H. i K.U., A.J.L., K. i M.B. oraz ,,SR" sp. z o.o. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Na powyższą decyzję skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wnieśli ,,SR" sp. z o.o. oraz K. i M.B.. Postanowieniem z dnia 14 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 442/09 na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej zwanej p.p.s.a.) WSA w Gorzowie Wlkp. zarządził połączenie sprawy ze skargi K. i M.B. na decyzję SKO z dnia [...] kwietnia 2009 r. do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą o sygn. II SA/Go 441/09 ze skargi ,,SR" sp. z o.o. na tę samą decyzję. W treści skargi z dnia [...] maja 2009 r. wniesionej do Sądu przez ,,SR" sp. z o.o. zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji SKO w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie pismem z tej samej daty w/w skarżąca zwróciła się z tym samym wnioskiem do organu administracji publicznej z tym, że jako podstawa prawna wskazany został art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie złożony wraz ze skargą skarżąca podała, iż zachodzi uzasadniona obawa, iż Prezydent Miasta posiłkując się treścią uzasadnienia zaskarżonej decyzji SKO ponownie wyda decyzję nie zawierającą zapisów dotyczących skutków decyzji ustalającej warunki zabudowy, w myśl przesłanek wynikających z art. 36 ust. 3 i ust. 4 oraz art. 37 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co z kolei może spowodować niezgodność z prawem ewentualnego rozstrzygnięcia organu. Zdaniem skarżącej złożenie przedmiotowego wniosku jest uzasadnione z uwagi na fakt, iż pozostawienie w obrocie prawnym zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci wadliwego i niezgodnego z prawem stanu prawnego przedmiotowej sprawy. W nadesłanej przez organ II instancji odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w żaden sposób nie ustosunkowało się do wniosku skarżącej w zakresie wstrzymania zaskarżonej decyzji, wnosząc jedynie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, iż zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści § 2 cyt. artykułu w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie, organ który wydał decyzję lub postanowienie może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które wniesiona została skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W przedmiotowej sprawie skarżąca – ,,SR" sp. z o.o. z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zwróciła się jednocześnie do organu oraz do Sądu. Z uwagi na to, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zajęło stanowiska w przedmiocie w/w wniosku, stąd wniosek ten stał się przedmiotem niniejszego rozpoznania. Złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, zgodnie z tym co skarżąca wyraźnie wskazała w treści skargi, dotyczy tylko i wyłącznie decyzji zaskarżonej tj. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] uchylającej w całości decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 20098 r. znak: [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Należy mieć przede wszystkim na uwadze fakt, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu mogą podlegać jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54). Zgodnie z powyższym wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. W przedmiotowej sprawie decyzja, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania jest decyzją uchylającą decyzję organu I instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wydaną w oparciu o treść art. 138 § 2 kpa. Decyzja ta z uwagi na swój formalny charakter i zakres nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a dotyczy wyłącznie kwestii procesowej. W/w decyzja nie rodzi żadnych praw, jak również nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja tego rodzaju nie podlega zatem wykonaniu, gdyż nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Wskazane powyżej stanowisko tutejszego Sądu potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych, w tym: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2005 r., sygn. akt II OZ 510/05, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 18 grudnia 2008 r. , sygn. akt II SA/Gd 678/08, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 12 listopada 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1445/08, postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt III SA/Wr 238/07. Stąd przy rozpoznawaniu wniosku w niniejszej sprawie, o treści rozstrzygnięcia zadecydował charakter zaskarżonej decyzji i fakt, iż nie podlega ona wykonaniu, a w konsekwencji nie można zastosować wobec niej wstrzymania jej wykonania. Natomiast przy rozpoznaniu w/w wniosku nie podlegał badaniu fakt spełnienia uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, a określonych w treści art. 61 p.p.s.a. przesłanek t.j.: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani też wykazanie ich zaistnienia. Na marginesie należy zauważyć, iż wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter tymczasowy i jak wskazuje treść art. 61 § 6 p.p.s.a. upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W niniejszej sprawie termin rozprawy wyznaczony został na dzień 4 listopada 2009 r., o czym strony postępowania zostały zawiadomione. Dodać należy, iż w razie uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane, rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku (art. 152 p.p.s.a). Z uwagi na powyższe zgodnie z treścią art. 61 § 3 i 5 ppsa należało orzec jak w sentencji.