II SA/Go 441/10

Dnia 19 lipca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Sp. z o.o.o w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2010 r. J Sp. z o.o.o złożyła, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej skargę na decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji. Wraz ze skargą uiszczono wpis sądowy w wysokości 100 zł. Wobec tego, iż zgodnie z §2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zmianami) należny wpis sądowy od przedmiotowej skargi wynosi 200zł, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 czerwca 2010r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie dokumentu (odpisu KRS), z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania skarżącej Spółki przez osobę, która skargę podpisała - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym przez Sąd terminie J Sp. z o.o. przedłożyła odpis KRS oraz dowód wpłaty kwoty 100zł, którą uiszczono w dacie wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. W związku z powyższym, zanim dojdzie do zawiśnięcia sporu przed sądem, jest on obowiązany dokonać oceny skargi pod względem formalnym. Badanie pod względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać. Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 w zw. z art. 220 § 1 i art. 212 art. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji, gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w wyznaczonym terminie uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uzupełnienia należnego wpisu w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nie uiszczenia wpisu w terminie. Skoro zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącej w dniu 2 lipca 2010 r., należało uznać, iż termin do uiszczenia opłaty upłynął bezskutecznie z dniem 9 lipca 2010 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że do dnia 14 lipca 2010 r. skarżąca nie uiściła wpisu, do którego została zobowiązana. W tym stanie rzeczy niewątpliwie skarga J Sp. z o.o. dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu i nie może ona skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego. Ponadto zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Niewykazanie przy składaniu skargi umocowania osoby, która ją podpisała do działania w imieniu strony skarżącej stanowi brak formalny skargi, który może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. Brakiem tego rodzaju jest również niepodpisanie skargi przez osobę uprawnioną do reprezentowania strony skarżącej. Warunkiem uznania, iż brak formalny skargi został uzupełniony jest nie tylko zachowanie terminu wyznaczonego na uzupełnienie braku, ale też rzeczywiste uzupełnienie braku, rozumiane jako realizacja czynności wskazanej w wezwaniu sądu. W niniejszej sprawie Sąd wezwał stronę skarżącą do nadesłania dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania skarżącej Spółki przez osobę, która skargę podpisała. Przedmiotową skargę podpisał prokurent skarżącej Spółki – I.G., a z nadesłanego odpisu KRS (nr [...]) wynika, że podmiotami uprawnionymi do reprezentacji skarżącej jest zarząd lub też w przypadku, gdy zarząd składa się z więcej niż jednej osoby, wówczas do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych i niemajątkowych Spółki upoważnionych jest dwóch członków zarządu działających łącznie (Dział 2 Rubryka 1 ww. odpisu KRS). Wobec powyższego prokurent nie był podmiotem uprawnionym do podpisania skargi. Należy jednak podkreślić, iż wobec braku uzupełnienia wpisu od przedmiotowej skargi, Sąd nie zobowiązywał skarżącej do uzupełnienia jej braku formalnego przez jej podpisanie przez osobę uprawnioną do reprezentowania skarżącej Spółki - zgodnie z zapisami w tym względzie ujawnionymi w Krajowym Rejestrze Sądowym. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.