II SA/Go 442/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na decyzję Dowódcy [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia w całości postępowania w sprawie ustalenia prawa do zasiłku i wypłaty zasiłku chorobowego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 2 maja 2017 r. szer. rez. M.B. nadał w placówce operatora pocztowego Poczty Polskiej skargę na decyzję Dowódcy [...] (dalej jako Dowódca Dywizji) z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] wydaną w przedmiocie umorzenia w całości postępowania w sprawie ustalenia prawa do zasiłku i wypłaty zasiłku chorobowego. Skarżący wniósł skargę, zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej p.p.s.a.), za pośrednictwem organu, tj. Dowódcy [...]. Organ skargę przekazał do sądu wraz z aktami sprawy w dniu 2 czerwca 2017 r. W treści skargi skarżący wskazał, że zaskarżoną decyzję otrzymał w dniu 30 marca 2017 r. Tymczasem z przekazanych do tut. Sądu wraz ze skargą akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja Dowódcy [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] została skarżącemu doręczona w dniu 29 marca 2017 r. w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a., tj. za pośrednictwem dorosłego domownika. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej dnia 29 marca 2017 r., a zatem termin do wniesienia skargi na tę decyzję upłynął wraz z dniem 28 kwietnia 2017 r. Tymczasem przesyłka zawierająca skargę została nadana dnia 2 maja 2017r., tj. już po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Tym samym skarga szer. rez. M.B. wniesiona została z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Wprawdzie skarżący wskazuje, że decyzję otrzymał w dniu 30 marca 2017r. Przede wszystkim twierdzenie to nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Dokument urzędowy w postaci zwrotnego potwierdzenia doręczenia zaskarżonej decyzji zawarty w aktach administracyjnych wskazuje, iż doręczenia – w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. – dokonano dnia 29 marca 2017 r. i to właśnie ta data, będąca datą doręczenia otwiera skarżącemu – w myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. – bieg terminu do wniesienia skargi do sądu. Data "otrzymania decyzji", przez którą w zaistniałych okolicznościach, można by zapewne rozumieć datę w jakiej dorosły domownik przekazał odebraną w dniu 29 marca 2017 r. decyzję – czego jednak skarżący w żaden sposób nie precyzuje - jest w tym przypadku prawnie indyferentna. Skarżący w żaden sposób nie podważa skuteczności doręczenia dokonanego w dniu 29 marca 2017 r. wskazując jedynie, w treści skargi, na datę "otrzymania" decyzji, nie wskazując przy tym żadnych szczegółowych wyjaśnień. Jak już zostało to wskazane, znaczenie prawne ma data doręczenia decyzji wskazana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję czyli 29 marca 2017 r. Skarżący nie wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.