II SA/Go 444/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi "R" Sp. z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na zbliżenie projektowanego budynku na odległość mniejszą niż 6 m od krawędzi jezdni postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012r., "R" Sp. z o.o. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2012r. nr ([...]), którym organ ten utrzymał w mocy postanowienie Burmistrza z dnia [...] stycznia 2012r. ([...]) wydane w przedmiocie odmowy zezwolenia na zbliżenie projektowanego budynku na odległość mniejszą niż 6 m od krawędzi jezdni. Strona skarżąca wniosła o uchylenie przedmiotowego postanowienia Kolegium i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Uzasadniając swoje stanowisko Kolegium podało, iż postanowieniem z dnia [...] maja 2012r. ([...]), wydanym w trybie autokontroli, uchyliło zaskarżone postanowienie z dnia [...] marca 2012r. w całości oraz uchyliło postanowienie Burmistrza z dnia [...] stycznia 2012r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wezwana o zajęcie aktualnego stanowiska w sprawie strona skarżąca oświadczyła, że skargę nadal podtrzymuje (pismo z dnia [...] czerwca 2012r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przez uprawniony podmiot powoduje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, w którym właściwy sąd administracyjny orzeka w przedmiocie sporu wywołanego wniesieniem skargi. W myśl jednak art. 54 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przewidziana w powołanym przepisie instytucja autokontroli stanowi – na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego – jedyną dopuszczalną przez prawo możliwość podjęcia przez organ władczego rozstrzygnięcia w sprawie, w której wniesiono skargę do sądu. Możliwość weryfikacji przez organ swojego działania w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. uzależniona jednak jest od uwzględnienia żądania wniesionej skargi w całości. Skutkiem uwzględnienia skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. jest z kolei bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego, która stanowi przesłankę umorzenia postępowania określoną w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt: 1. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;_@POCZ@__@KON@_ 2. w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; Bezprzedmiotowość, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., będzie zachodziła m.in. wówczas, gdy w toku postępowania, przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja ma z kolei ma miejsce w przypadku uchylenia w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. aktu pierwotnie zaskarżonego do sądu. Zaznaczyć przy tym należy, że umarzając postępowanie sądowe z uwagi na zastosowanie przez organ autokontroli Sąd bada, czy skarga została uwzględniona przez organ w całości, a zaskarżony akt administracyjny wyeliminowany. Sąd nie kontroluje natomiast aktu wydanego w trybie autokontroli, gdyż naruszyłby zasadę skargowości. Na akt wydany w trybie autokontroli przysługuje bowiem skarga bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez uprzedniego wnoszenia środka zaskarżenia lub wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (vide: uchwała NSA z dnia 20 marca 1999 r., sygn. akt OPS 16/99, ONSA 2000, nr 3, poz. 94 oraz A. Kabat, Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). W świetle powyższych rozważań stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie organ działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględnił wniesioną skargę w całości, bowiem zaskarżony akt został wyeliminowany z obrotu prawnego. Wprawdzie strona skarżąca podtrzymała swoją skargę, pomimo uwzględnienia żądania zawartego w skardze, tj. uchylenia zaskarżonego postanowienia, jednakże wobec zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozpatrzenia skargi "R" Sp. z o.o.. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.