II SA/Go 452/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu K. R. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia odrzucić sprzeciw. Decyzją z dnia [...] maja 2025 r. nr [...] Wójt Gminy odmówił ustalenia warunków zabudowy na rzecz W.T. dla inwestycji polegającej na budowie zespołu banków (baterii) energii wraz z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działce nr ewid. [...]. Wskutek złożonego przez W.T. odwołania, decyzją z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...], wydaną m. in. na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej jako k.p.a.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło powyższą decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Od decyzji organu odwoławczego sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. złożyła K.R.. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 sierpnia 2025 r. wnosząca sprzeciw została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych sprzeciwu, pod rygorem jego odrzucenia, poprzez podanie swojego numeru PESEL, poprzez własnoręczne podpisanie sprzeciwu oraz wskazanie zakresu żądanego uchylenia zaskarżonej decyzji. Odrębnym zarządzeniem z 25 sierpnia 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał K.R. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionego sprzeciwu w wysokości 100 zł, również pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Oba wezwania zostały uznane przez Sąd za skutecznie doręczone wnoszącej sprzeciw z dniem 16 września 2025 r. i pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Natomiast w myśl art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z treścią § 2 tego przepisu sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Elementem składowym każdego pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Elementu tego zabrakło we wniesionym przez K.R. sprzeciwie. Kolejnym wymogiem formalnym, jakie p.p.s.a. stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, a którego nie spełnił wniesiony przez K.R. sprzeciw, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a.). Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych. Poza tym, wskazany wyżej art. 64b § 2 p.p.s.a. wymaga, aby we wniesionym sprzeciwie zostało zawarte żądanie uchylenia zaskarżonej decyzji, czego również we wniesionym sprzeciwie zabrakło. Wobec tego, że sprzeciw K.R. obarczony był wskazanymi wyżej brakami formalnymi, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 sierpnia 2025 r. wnosząca sprzeciw została wezwana do ich uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Dodatkowo, odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 25 sierpnia 2025 r. wezwano K.R. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionego sprzeciwu w wysokości 100 zł, również pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. W myśl bowiem art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Przesyłka pocztowa zawierająca oba powyższe wezwania została przesłana na podany przez K.R. w sprzeciwie adres do korespondencji. Po dwukrotnym awizowaniu przez pocztę przesyłka została zwrócona do Sądu jako niepodjęta w terminie i na podstawie art. 73 p.p.s.a. uznana za skutecznie doręczoną w dniu 16 września 2025 r. Analiza akt sprawy wykazała, że pomimo upływu z dniem 23 września 2025 r. wyznaczonego przez Sąd siedmiodniowego terminu, K.R. nie uzupełniła braków formalnych sprzeciwu, ani nie uiściła wymaganego wpisu sądowego, co uniemożliwiło nadanie sprzeciwowi dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 64 b § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.