II SA/Go 454/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.H. i S.H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] lutego 2009r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie w sprawie J. i S.H. dotyczące robót budowlanych związanych z wymianą okien dachowych na budynku mieszkalnym na nieruchomości w [...] – działka Nr ewid. [...]. Powyższe orzeczenie zostało uchylone przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r. nr [...] w całości, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skargę na decyzję WINB złożyli J. i S.H., działając przez profesjonalnego pełnomocnika. Pismem z dnia [...] lipca 2009r. pełnomocnik skarżących złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadnił istnieniem przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącym znacznej szkody. Wydaniem bowiem przez PINB negatywnej dla nich decyzji w postaci nakazania zdemontowania okien, wygeneruje znaczne koszty, co jest jednoznaczne z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s.186). Zasadą jest, iż wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Z powyższego wynika zatem, że do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej ze wskazanych przesłanek, przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na stronie skarżącej. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń bądź okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie zaskarżonego aktu jest uzasadnione, a staje się ono uzasadnione wtedy, gdy stronie grozi szkoda, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniawszy, powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s.220; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, s. 167). W ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy wniosek pełnomocnika skarżących nie zasługiwał na uwzględnienie. Pełnomocnik powołał się na możliwość spowodowania niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącym znacznej szkody wskutek ewentualnego wydania przez PINB decyzji nakazującej zdemontowanie spornych okien. Zauważyć jednak należy, że przedmiotem niniejszego postępowania jest decyzja uchylająca decyzję organu I instancji o umorzeniu postępowania administracyjnego dotyczącego wykonanych robót budowlanych polegających na wymianie okien dachowych, a nie decyzja nakładająca na skarżących jakiekolwiek obowiązki lub odmawiająca przyznania im uprawnień. Wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji PINB o umorzeniu postępowania spowoduje, że kierując się wskazówkami organu odwoławczego, PINB będzie zobowiązany do ponownego przeprowadzenia postępowania zmierzającego do dokładnego ustalenia zakresu, charakteru i legalności wykonanych robót i wydania stosownego rozstrzygnięcia, co jednak nie oznacza, że rozstrzygnięciem tym będzie decyzja zobowiązująca skarżących do zdemontowania przedmiotowych okien. W chwili obecnej nie można więc jednoznacznie przesądzić o sposobie zakończenia przez PINB postępowania, które dopiero zostanie przezeń przeprowadzone. Natomiast ewentualne zarzuty wobec nowych orzeczeń wydanych przez organ, skarżący będą mogli podnosić w toku zwykłego postępowania odwoławczego. Wobec powyższego trudno uznać, że obowiązek ponownego przeprowadzenia postępowania leżący po stronie organu I instancji wiąże się z wyrządzeniem skarżącym znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Dodatkowo należy podkreślić, że wyżej omówiona instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia ma na celu jedynie zapewnienie tymczasowej ochrony, gdyż po myśli przepisu art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W niniejszej sprawie na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lipca 2009r. wyznaczony już został termin rozprawy na dzień 10 września 2009r. Zgodnie z art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt nie może być wykonany. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.