II SA/Go 454/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.T. na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2012r. A.T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Skargę tą strona oparła na art. 227 kodeksu postępowania administracyjnego. Uzasadniając swoje stanowisko strona skarżąca podała, iż przedmiotową skargą chciałaby zmienić swoją sytuację (skarżąca i jej mąż są osobami bezrobotnymi, mają pięcioro dzieci w wieku szkolnym). A.T. podniosła ponadto, iż sprawa przyznawania jej pomocy jest załatwiana przewlekle lub biurokratycznie. Wezwany przez Sąd o udzielenie odpowiedzi na skargę, Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w piśmie z dnia [...] maja 2012r. podał, iż pełne akta sprawy dotyczące postępowania, którego stroną jest skarżąca są w posiadaniu SKO z uwagi na złożenie odwołania od decyzji w przedmiocie zasiłku celowego. Z akt administracyjnych sprawy nadesłanych przez SKO wynika natomiast, iż Kierownik Gminnego OPS, wezwany przez Kolegium, odniósł się do skargi A.T. z dnia [...] marca 2012r. W piśmie tym Kierownik stwierdził, że nie znajduje podstaw do uwzględnienia zarzutów strony oraz poinformował o wydanych decyzjach w sprawach z wniosków A.T. w przedmiocie zasiłków celowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. W szczególności sąd administracyjny nie jest władny do rozpoznawania skarg na działalność organów władzy, administracji publicznej w potocznym tego słowa znaczeniu. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła, na podstawie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) – dalej także jako "kpa", skargę na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w związku z opieszałością tego organu w rozpatrywaniu wniosków strony w sprawie zasiłków celowych. Skarga ta jest skargą powszechną, do której rozpatrzenia mają zastosowanie wyłącznie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarga taka służy każdemu. Osobie, która jest stroną postępowania administracyjnego, jak również osobie, która nie jest stroną konkretnego postępowania. Zatem postępowanie w sprawie ze skargi powszechnej toczy się w ramach wszczętego postępowania lub samodzielnie (art. 233, art. 234 kpa). Skargę z art. 227 kpa charakteryzują dwie przesłanki – nie ma cech środka prawnego uregulowanego w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych procedurach i zawiera zarzut wadliwej działalności organu lub jego pracownika. Procedura związana z wniesieniem skargi ma charakter uproszczony, nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięcia adresowanego do skarżącego, a tylko zawiadamia się o działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przedmiotem skargi. Doktryna i orzecznictwo reprezentuje jednolity pogląd, że w tym postępowaniu nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia, a na działanie administracji publicznej w sprawach petycji, skarg, wniosków nie rozciąga się kontrola sprawowana przez sąd administracyjny. Ustawodawca w Dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego, a dokładnie w art. 229 kpa określił organ administracji publicznej właściwy do rozpatrzenia tego rodzaju skargi, jakim w niniejszej sprawie jest rada gminy. W tej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co orzeczono w sentencji postanowienia.