II SA/Go 455/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Powiatu na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Zarządu Powiatu Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie ogłoszenia wykazu nieruchomości przeznaczonych do najmu/dzierżawy postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] kwietnia 2016r. Powiat, reprezentowany przez pełnomocnika – r.pr. R.Z.-B., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] kwietnia 2016 r. Nr [...] stwierdzające nieważność uchwały Zarządu Powiatu Nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. w sprawie ogłoszenia wykazu nieruchomości przeznaczonych do najmu/dzierżawy. Do skargi pełnomocnik załączył pełnomocnictwo udzielone mu w uchwale Nr [...] Zarządu Powiatu z dnia [...] kwietnia 2016 r., podpisanej przez Starostę – M.J.. Postanowieniem z dnia 11 lipca 2016 r. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), do czasu prawomocnego zakończenia sprawy o sygn. akt II SA/Go 504/16, ze skargi Powiatu na rozstrzygnięcie nadzorcze z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Wojewody stwierdzające nieważność szeregu uchwał Rady Powiatu z dnia [...] marca 2016 r., m.in. uchwały w sprawie odwołania P.J.Ł. z funkcji Starosty, Nr XXIII/80/16 w sprawie stwierdzenia odwołania Starosty, w sprawie wyboru M.A.J. na funkcję Starosty, Nr XXIII/81/16 w sprawie stwierdzenia wyboru Starosty. Sąd stwierdził, iż wynik sprawy II SA/Go 504/16 będzie miał istotne znaczenie dla oceny, która z osób wybranych na stanowisko Starosty jest uprawniona do reprezentacji Powiatu w rozumieniu art. 34 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1445 ze zm., dalej jako u.s.p.). Ta zaś okoliczność będzie istotna w zakresie oceny prawidłowego umocowania do reprezentacji strony skarżącej w niniejszej sprawie oraz wezwania do prawidłowego uzupełnienia istniejącego w niniejszej sprawie braku formalnego skargi dotyczącego złożenia pełnomocnictwa procesowego. Następnie w związku z oddaleniem przez NSA wyrokiem z dnia 29 grudnia 2016 r., II OSK 2753/16 skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 1 września 2016r., II SA/Go 504/16 uchylającym rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], Sąd postanowieniem z dnia 24 stycznia 2017 r. na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. podjął zawieszone postępowanie. Jednocześnie na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z tej samej daty pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi udzielonego przez osobę uprawnioną do reprezentacji strony skarżącej – Powiatu na zewnątrz, którym zgodnie z art. 34 ust. 1 u.s.p. jest Starosta. Przesyłka zawierająca w/w wezwanie doręczona została skutecznie w dniu 26 stycznia 2017 r. (k. 59). W dniu 8 lutego 2017 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika strony skarżącej z dnia [...] lutego 2017 r. (data na pieczęci nadania w urzędzie pocztowym – 7 lutego 2017r. – k. 64), z załączonym pełnomocnictwem z dnia [...] lutego 2017r. udzielonym pełnomocnikowi przez wicestarostę działającego z upoważnienia Starosty, w którym zatwierdzono wszystkie dotychczasowe czynności procesowe podjęte przez pełnomocnika. Jednocześnie w piśmie tym pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi w zakresie złożenia pełnomocnictwa, wskazując na okoliczności uzasadniające niezachowanie terminu procesowego bez winy pełnomocnika. Postanowieniem z dnia 13 marca 2017 r. Sąd odmówił stronie skarżącej przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Powyższe postanowienie stało się prawomocne z dniem 28 marca 2017 r. . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Przystąpienie do merytorycznej oceny zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." Sąd bada między innymi, czy wniesiona skarga odpowiada wymogom formalnym przewidzianym dla pisma procesowego określonym w art. 46 p.p.s.a. Jednym z istotnych wymogów formalnych skargi, jako pisma procesowego, jest przewidziany w art. 46 § 3 p.p.s.a. obowiązek dołączenia do pisma pełnomocnictwa, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. W myśl art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W świetle natomiast art. 35 § 1 pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnik strony obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skargę w imieniu Powiatu złożył r.pr. R.Z.-B., który załączył do skargi pełnomocnictwo udzielone mu w uchwale Nr [...] Zarządu Powiatu z dnia [...] kwietnia 2016r., podpisanej przez Starostę – M.J.. W tym miejscu podkreślić należy, iż uprawnienie do wniesienia skargi w imieniu powiatu (który w myśl art. 2 ust. 2 u.s.p. ma osobowość prawną) przysługuje staroście. Wynika to z przepisu art. 34 ust. 1 u.s.p., w myśl którego starosta organizuje pracę zarządu powiatu i starostwa powiatowego, kieruje bieżącymi sprawami powiatu oraz reprezentuje powiat na zewnątrz. Pogląd ten znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym, w którym stwierdza się, iż to starosta w imieniu powiatu, jako jego reprezentant, wykonując uchwałę rady powiatu o zaskarżeniu aktu nadzoru (lub zarządu gdy rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczy uchwały zarządu) wnosi skargę w imieniu powiatu. Żaden przepis powołanej ustawy nie przyznaje zarządowi powiatu prawa do reprezentowania powiatu jako jednostki samorządu terytorialnego w sprawach przypisanych do kompetencji starosty i przejmowania kompetencji rady powiatu (postanowienie NSA z 16 stycznia 2007 r., II OSK 1972/06, orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobne stanowisko co do kompetencji starosty w zakresie reprezentacji powiatu w postępowaniu sądowym wyraził również NSA w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 marca 2013 r., I OSK 2475/12. W konsekwencji, skoro skargę na akt nadzoru wojewody może wnieść powiat reprezentowany przez starostę, a nie zarząd powiatu, to również staroście, a nie zarządowi przysługuje kompetencja do ustanowienia pełnomocnika procesowego do działania w imieniu powiatu w postępowaniu sądowym (podobnie wypowiedział się WSA w Gliwicach w postanowieniu z 27 czerwca 2006 r., III SA/Gl 265/06). Wobec przyjęcia, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga obarczona była brakiem formalnym w postaci nieprawidłowego umocowania wnoszącego skargę radcy prawnego R.Z.-B. do działania w imieniu Powiatu, gdyż pełnomocnictwo nie zostało udzielone przez Starostę, a zarząd powiatu, zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi udzielonego przez osobę uprawnioną do reprezentacji strony skarżącej – Powiatu na zewnątrz, którym zgodnie z art. 34 ust. 1 u.s.p. jest Starosta. Jednocześnie poinformowano, iż pełnomocnictwo powinno zawierać zatwierdzenie dotychczasowych czynności procesowych podjętych przez pełnomocnika strony skarżącej, w tym w szczególności wniesienia skargi do tutejszego sądu. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona w dniu 26 stycznia 2017 r. (k.59). Zatem termin do usunięcia braku formalnego skargi upływał w dniu 2 lutego 2017 r. Tymczasem przesyłka zawierająca pełnomocnictwo udzielone przez stronę skarżącą nadana została w urzędzie pocztowym w dniu 7 lutego 2017 r. Wobec powyższego Sąd uznał, iż brak formalny skargi nie został usunięty, gdyż zgodnie z art. 85 p.p.s.a. dokonanie w/w czynności procesowej z uchybieniem terminu było bezskuteczne i nie wywołało skutków prawnych. Dodać należy, iż pełnomocnik strony skarżącej zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa, jednakże prawomocnym postanowieniem z dnia 13 marca 2017 r. Sąd odmówił stronie skarżącej przywrócenia w/w terminu. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.