II SA/Go 458/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.B. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]. Nr [...] w sprawie ze skargi D.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]r. Pismem z dnia [...] maja 2010r. D.B., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2010r. ([...]) w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii A, B, C, B+E, C+E. Do powyższej skargi załączono wniosek o wstrzymanie wykonania, na podstawie art. 201 § 2 kpa, pierwszoinstancyjnej decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2010r. Pismem z dnia [...] lipca 2010. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał D.B. o sprecyzowanie okoliczności uzasadniających przedmiotowy wniosek przez skonkretyzowanie czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wykonaniem ww. decyzji i na czym mają one polegać. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia [...] sierpnia 2010r., skarżący podniósł, iż na odzyskanie uprawnień będzie musiał ponieść nakłady finansowe, które są całkowicie nieuzasadnione ze względów wskazanych w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podkreślić w tym miejscu należy, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Powołany przepis zawiera wyczerpujący katalog przesłanek udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej. Oznacza to zatem, że możliwość uwzględnienia wniosku w tym przedmiocie uzależniona jest od niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków wykonania decyzji. Z uwagi na wyjątkowy charakter instytucji wstrzymania wykonania skarżonego aktu, inicjatywa w zakresie uprawdopodobnienia w dostatecznym stopniu okoliczności stanowiących o zasadności wniosku przysługuje podmiotowi, który go składa. Niebezpieczeństwo wyrządzenia, na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności. Wobec tego musi istnieć realne i wymierne zagrożenie wyrządzenia szkody. To na skarżącym ciąży obowiązek uprawdopodobnienia takiego zagrożenia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r., sygn. akt II FZ 452/2006, LexPolonica nr 418133; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 października 2007r., l SA/Łd 1132/2007, LexPolonica nr 1793221). Wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji winien być wnikliwie uzasadniony, zawierać argumentację popartą faktami wraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania objętego skargą aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą nie mogą natomiast stanowić podstawy do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. W ocenie Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący nie wykazał aby wykonanie przedmiotowej decyzji wiązało się z wyrządzeniem znacznej szkody, bądź powodowało niemożliwe do odwrócenia skutki. Ogólnikowe i lakoniczne stwierdzenie D.B., że wykonanie decyzji Prezydenta Miasta polegające na cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, wiąże się z koniecznością poniesienia przez niego w późniejszym czasie nakładów finansowych na odzyskanie ww. uprawnień, nie można utożsamiać z dostatecznym uprawdopodobnieniem okoliczności stanowiących o zasadności wniosku. Skarżący nie wskazał na jaką konkretnie szkodę zostanie narażony w razie wykonania ww. decyzji, trudno też stwierdzić, iż skutek w postaci cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii A, B, C, B+E, C+E jest niemożliwy do odwrócenia. Ponadto w ocenie Sądu specyfika przewinienia jest na tyle istotna, że do czasu jej skontrolowania przez Sąd, jest wskazane aby skarżący nie był uczestnikiem ruchu drogowego jako kierowca pojazdu. Rozpatrzenie pozostałych argumentów skarżącego zawartych w piśmie z dnia [...] sierpnia 2010r. wiązałoby się z merytorycznym rozpatrywaniem sprawy. Jednocześnie podnieść należy, iż skarżący przedmiotowy wniosek wniósł w oparciu art. 201 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Tymczasem, jak wskazano wyżej, przed sądem administracyjnym dla rozpoznania niniejszego wniosku znajduje zastosowanie wyłącznie art. 61 § 3 p.p.s.a. i wskazane tam przesłanki wstrzymania wykonania decyzji zaskarżonej do sądu. Na marginesie należy zaznaczyć, iż w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270), należało orzec jak w sentencji.