II SA/Go 459/14
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2014-06-25
Skład orzekający: Jacek Jaśkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w przypadku skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest związany skutecznym cofnięciem skargi przez skarżącego i powinien umorzyć postępowanie, o ile cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa ani nie prowadzi do utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.Stan faktyczny
D.Z. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Postępowanie sądowoadministracyjne zostało zawieszone ze względu na oczekujące rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego. Następnie D.Z. cofnęła skargę, co spowodowało podjęcie postępowania przez sąd.Rozstrzygnięcie
Umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z powodu skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącą.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 25 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a : na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.
Decyzją z dnia [...] września 2013 roku nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej Gmina z dnia [...] lipca 2013 roku znak [...] o odmowie przyznania D.Z. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad ojcem S.S..
Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego D.Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r. postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało zawieszone na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., w związku z oczekującą na rozpoznanie przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawą o sygn. akt K 38/13 dotyczącą zbadania zgodności z Konstytucją stanowiącego podstawę prawną zaskarżonej decyzji przepisu art. 16 a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP.
Pismem z dnia [...] maja 2014 r. D.Z. cofnęła skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W związku z cofnięciem skargi, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. postępowanie w niniejszej sprawie zostało podjęte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie należało umorzyć.
Stosownie do treści art. 60 § 1 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi, przy czym brak jest podstaw do uznania tego oświadczenia za pozbawione skuteczności. Brak jest również przesłanek do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, o których mowa w art. 60 p.p.s.a., gdyż nie zachodzi niebezpieczeństwo, iż cofnięcie skargi miałoby służyć obejściu prawa.
Sądowi wiadomym jest bowiem z urzędu, że w dniu 15 maja 2014 r. weszła w życie ustawa z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2014 r. poz. 567). W myśl art. 2 ust. 1 tej ustawy zasiłek dla opiekuna przysługuje osobie, jeżeli decyzja o przyznaniu jej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wygasła z mocy prawa na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1548 oraz z 2013 r. poz. 1557) z dniem 1 lipca 2013 r. Zasiłek dla opiekuna przysługuje: 1) za okresy od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy, w których osoba spełniała warunki do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określone w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 r.; 2) od dnia wejścia w życie ustawy, jeżeli osoba spełnia warunki do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określone w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 r. (art. 2 ust. 2 ustawy).
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło