II SA/Go 46/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] Wojewody stwierdziło uchybienie przez M.P. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Powiatu nr [...] z dnia [...] września 2012 r. orzekającej o utracie przez nią statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem [...] września 2012r. M.P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na powyższe rozstrzygnięcie, podnosząc zarzuty dotyczące merytorycznego rozstrzygnięcia wydanego przez Starostę Powiatu. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2013 r. Skarżąca została wezwana do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie zaskarżonego aktu. Jednocześnie pouczono ją, iż w przypadku braku odpowiedzi na to wezwanie, Sad uzna, iż skarga dotyczy postanowienia z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] Wojewody o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wezwanie doręczono stronie dnia 1 lutego 2013 r. Wobec bezskutecznego upływu terminu do udzielenia odpowiedzi na w/w wezwanie, zarządzeniem z dnia 4 marca 2013 r. uznano, iż niniejsza skarga dotyczy postanowienia z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] Wojewody o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. W dniu 12 marca 2013 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo M.P., którym skarżąca oświadczyła, iż cofa złożoną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. M.P. pismem z dnia [...] marca 2013 r. złożyła oświadczenie, iż cofa skargę wniesiona w odniesieniu do orzeczenia wydanego przez Powiatowy Urząd Pracy, której dotyczyło zawiadomienie Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 6 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Go 46/13 ( zawiadomienie o wyznaczeniu terminu rozprawy). Podkreślić należy, iż w rozpoznawanej sprawie, Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne, a tym samym związany cofnięciem skargi, postępowanie sądowe postanowił umorzyć. Nadto w ocenie Sądu w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo, iż cofnięcie skargi, służyć ma obejściu prawa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.