II SA/Go 460/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. zatytułowanym "Podanie pomoc. Zażalenie. Wniosek i inne w opisie" D.B. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na działania Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej polegające na odmowie przyznawania jej dotacji na zakup leków, specyfików z apteki poza książeczką RUM, opłatę porad oraz konsultacji lekarskich w prywatnych gabinetach. Po udzieleniu wyjaśnień Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiotowej sprawie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] wyjaśniło D.B., że we wskazanych przez nią potrzebach wydano odmowną decyzję w dniu [...] marca 2011 r. znak: [...]. Natomiast odnośnie pisma skierowanego do Biura Rzecznika Praw Pacjenta w Warszawie, na które powołuje się skarżąca w piśmie z dnia [...] marca 2011 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...] marca 2011 r. znak: [...]. Jednocześnie poinformowano skarżącą, że po analizie treści pisma z dnia [...] marca 2011 r. oraz na podstawie akt sprawy pismo to nie może zostać zakwalifikowane jako odwołanie, zażalenie, żądanie wznowienia postępowania czy stwierdzenia nieważności decyzji, dlatego też Kolegium nie ma podstaw do podjęcia działań w sprawie. Powyższe pismo Kolegium D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. zarzucając, że narusza ono jej interes prawny oraz nie uwzględnia jej potrzeb i żądań. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie zaznaczyć należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) ogranicza zakres tej kontroli enumeratywnie wyliczając formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych. Jak wynika z treści art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W przedmiotowej sprawie zasadniczą kwestią wymagającą rozstrzygnięcia było to czy zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2011r. nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a, a w szczególności czy mieści się w kategorii "innych aktów lub czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżone pismo Kolegium nie spełnia wymogów żadnego z zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów prawnych, to jest decyzji, postanowień ani też innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ma ono na celu jedynie wyjaśnienie skarżącej w jakie działania podjął Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w związku ze złożonymi przez D.B. wnioskami oraz informuje, że pismo skarżącej z dnia [...] marca 2011 r. nie może zostać zakwalifikowane jako odwołanie, zażalenie, żądanie wznowienia postępowania czy stwierdzenia nieważności decyzji, wobec czego Kolegium nie ma podstaw do podjęcia działań w sprawie. Zaskarżone pismo zatem ma jedynie charakter wyjaśniający, informacyjny, a jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku w związku z czym nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Natomiast § 3 tego przepisu wskazuje, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Biorąc powyższe okoliczności po uwagę Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.