II SA/Go 460/13

Dnia 25 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych Nadleśnictwa na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego na skutek wniosku strony skarżącej o wykładnię wyroku z dnia 11 lipca 2013 r. p o s t a n a w i a : odmówić dokonania wykładni wyroku. Wyrokiem z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Go 460/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych Nadleśnictwa na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 roku nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Strony nie wniosły o uzasadnienie wyższego wyroku. Orzeczenie to uprawomocniło się z dniem 13 sierpnia 2013 r. Pismem z dnia [...] września 2013 r. skargę na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł Prokurator Rejonowy. W odpowiedzi na tę skargę WINB wniósł o jej odrzucenie z uwagi na zaistniały w sprawie zdaniem organu stan powagi rzeczy osądzonej, powstały w wyniku wydania wyroku w sprawie II SA/Go 460/13. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Go 900/13. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o wykładnię wydanego w niniejszej sprawie wyroku z dnia 11 lipca 2013 r. poprzez wyjaśnienie, czy WSA oddalając skargę w niniejszej sprawie badał czy umorzenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego przez PINB było zgodne z prawem, czy też oparł się wyłącznie na tym, że strona skarżąca nie mogła wnieść zażalenia na umorzenie postępowania egzekucyjnego w administracji, a także poprzez wyjaśnienie, czy wyrok WSA ma powagę rzeczy osądzonej co do zgodności z prawem rozstrzygnięcia PINB o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w administracji oraz decyzji WINB z dnia [...] kwietnia 2013 roku nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wykładnię orzeczenia okazał się niezasadny z następujących powodów. Jeżeli chodzi o pierwszą kwestię zawartą we wniosku o wykładnię, tj. w jakim zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny badał zgodność z prawem wydanych w sprawie rozstrzygnięć organów egzekucyjnych oraz z jakiego powodu oddalił skargę w niniejszej sprawie, to należy zwrócić uwagę, że pytanie to zmierza w istocie do poznania motywów, którymi kierował się Sąd wydając orzeczenie kończące postępowanie. Temu zaś celowi służy wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, który strona powinna złożyć w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu jego sentencji (art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.). Jednakże w niniejszej sprawie strony takiego wniosku nie złożyły. W tej sytuacji wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku (wniosek o wykładnię wyroku), o którym mowa w art. 158 p.p.s.a. nie może zastępować wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uregulowanego w art. 141 § 2 p.p.s.a. Jeżeli chodzi natomiast o drugą kwestię zawartą we wniosku o wykładnię, tj. czy wydany w niniejszej sprawie wyrok z dnia 11 lipca 2013 r. ma powagę rzeczy osądzonej co do zgodności z prawem rozstrzygnięcia PINB o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w administracji oraz decyzji WINB z dnia [...] kwietnia 2013 roku nr [...] w sytuacji wniesienia przez Prokuratora skargi na tę właśnie decyzję WINB w [...] kwietnia 2013 r., należy zwrócić uwagę, że o ewentualnym istnieniu w tym zakresie powagi rzeczy osądzonej rozstrzygnie Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie II SA/Go 900/13. Rozstrzyganie o tym w niniejszej sprawie w drodze wykładni wyroku z dnia 11 lipca 2013 r. oznaczałoby w istocie antycypację orzeczenia sądowego kończącego postępowanie w sprawie II SA/Go 900/13. W świetle powyższych okoliczności, z uwagi na brak podstaw do rozstrzygania jakichkolwiek wątpliwości co do treści wydanego w niniejszej sprawie wyroku, na podstawie art. 158 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.