II SA/Go 460/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewody o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 listopada 2024 r. w przedmiocie przyznania kosztów postępowania w sprawie ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na bezczynność Prezydenta Miasta postanawia uzupełnić sentencję wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z 7 listopada 2024 r. sygn. akt II SA/Go 460/24 przez dodanie punktu II w brzmieniu: "zasądzić od Rady Miasta na rzecz Wojewody 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego". Wyrokiem z dnia 7 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Go 460/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., w sprawie ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na bezczynność Prezydenta Miasta – stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. Pismem z 29 listopada 2024 r. (data wpływu do Sądu – 3 grudnia 2024 r.) pełnomocnik skarżącego wystąpił z wnioskiem o uzupełnienie powyższego wyroku w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania na rzecz Wojewody. W uzasadnieniu wskazał, że w skardze rozpoznanej ww. wyrokiem, wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, ale Sąd, uwzględniając skargę, nie rozstrzygnął w zakresie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 roku, poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a."), strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Odnosząc się merytorycznie do powyższego wniosku zaakcentować wypada, iż stosownie do treści art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie (art. 205 § 1 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie Sąd wyrokiem z dnia 7 listopada 2024 r. uwzględnił skargę strony skarżącej, zatem – stosownie do art. 200 p.p.s.a. – wobec zawartego w skardze wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, powinien zawrzeć w tymże wyroku także rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania. W niniejszej sprawie strona skarżąca była zwolniona od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego. Ustanowiła jednak profesjonalnego pełnomocnika i złożyła w skardze wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Sąd w ww. wyroku nie rozpoznał wniosku o zwrot kosztów postępowania sądowego, którym było wyłącznie wynagrodzenie pełnomocnika - 480 zł, ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 157 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.