II SA/Go 461/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lipca 2018 r. sprawy ze skargi R. sp. z o.o. k. w S. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2018 r. E.C. – reprezentowana przez radcę prawnego P.S. wezwała Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę uchwały nr III/24/98 Rady Miejskiej z dnia 22 grudnia 1998 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...], w zakresie uregulowania w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego minimalnych i maksymalnych wskaźników intensywności zabudowy. Rada Miejska uchwałą z dnia 26 kwietnia 2018 r. nr LI/404/2018 uznała za bezzasadne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Dnia 22 czerwca 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga R sp. z o.o. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 26 kwietnia 2018 r. nr LI/404/2018 w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Uchwale zarzucono naruszenie: 1. przepisów postępowania, tj. art. 6, 7, 8 k.p.a. poprzez podjęcie uchwały bez podstawy prawnej, a ponadto podjęcie uchwały wewnętrznie sprzecznej, bez uwzględnienia zasady praworządności, prawdy obiektywnej oraz zasady pogłębiania zaufania, 2. przepisów prawa materialnego, tj. art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. z 2017 r., poz. 1875 ze zm. – dalej u.s.g.) w zw. z przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1073 ze zm.), art. 7 Konstytucji RP poprzez dokonanie sprzecznej z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...] (uchwała Rady Miejskiej z dnia 22 grudnia 1998 nr III/24/98) wykładni tego planu, a to poprzez wydanie uchwały w sprawie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w ww. zakresie bez podstawy prawnej. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wskazała, że dokonała zmiany zaskarżonej uchwały poprzez usunięcie akapitu 7. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zakres ich właściwości rzeczowej został uregulowany w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o KAS oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miejskiej z dnia 26 kwietnia 2018 r. nr LI/404/2018 w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zdaniem Sądu zaskarżona uchwała nie mieści się w katalogu aktów administracyjnych podlegających kontroli sądów administracyjnych. Wskazać trzeba, że uchwała ta nie jest aktem prawa miejscowego (art. 3 § 2 p.p.s.a.), ani innym aktem organu jednostki samorządu terytorialnego podjętym z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 listopada 2000 r., I SA 794/00 (LEX nr 57172) stwierdził, że uchwała organów gminy dotycząca wezwania do usunięcia naruszenia prawa ma charakter procesowy, a nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej podlegających zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. (analogicznie: WSA w Łodzi w postanowieniu z dnia 23 listopada 2012 r., II SA/Łd 1059/12, wwww.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela przedstawione powyżej stanowisko. Z powyższych względów Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przy czym zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym. Wobec odrzucenia skargi jedynie informacyjnie wskazać należy, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej uchwały stał się bezprzedmiotowy.