II SA/Go 466/09

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.D. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych sprawy ze skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 lipca 2009 r., J.D. został wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w wysokości 100 zł. 4 sierpnia 2009 r. wpłynął do sądu wniosek skarżącego złożony na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 19 sierpnia 2009 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez: 1. przedstawienie miesięcznych kosztów związanych z utrzymaniem domu (opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę itp., wraz z rachunkami), 2. przedłożenie wyciągów z posiadanych rachunków bankowych za okres od 06/2009 do 08/2009 r., 3. przedstawienie zaświadczenia pracodawcy o wysokości wynagrodzenia skarżącego za okres trzech miesięcy, 4. przedstawienie ewentualnie ponoszonych przez skarżącego kosztów zakupu leków, leczenia oraz rachunków potwierdzających te koszty oraz podanie kwoty przeznaczanej miesięcznie na wyżywienie. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 sierpnia 2009 r. W odpowiedzi na wezwanie J.D. oświadczył, że nie przedłoży rachunków, gdyż jest to zbyt daleka ingerencja w jego prywatne sprawy. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym może obejmować ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Należy wskazać skarżącemu, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. Należy także z naciskiem podkreślić, że ciężar dowodu co do wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na podmiocie występującym z takim żądaniem, co jednoznacznie wynika z treści przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. który stanowi, iż prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie J.D. nie uzupełnił złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji nie sposób zatem jedynie w oparciu o okoliczności podane w formularzu PPF przyjąć, że skarżący wykazał, że nie posiada możliwości poniesienia kosztów sądowych. Z treści formularza PPF wynika jedynie, że skarżący z tytułu wynagrodzenia za pracę otrzymuje 1.000 zł. J.D. nie przedłożył stosownego dokumentu potwierdzającego wysokość osiąganego przez niego dochodu, jak i innych dokumentów wskazanych w wezwaniu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym niemożliwa jest prawidłowa analiza sytuacji majątkowej skarżącego i jego rodziny. W konkluzji należy zatem stwierdzić, że wniosek J.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.