II SA/Go 467/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną A.K. z dnia [...] r. Wyrokiem z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Go 467/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem, sporządzonym na wniosek skarżącej, doręczono jej w dniu 13 sierpnia 2011 r. (k. 34 akt sądowych). W dniu 16 sierpnia 2011 r. A.K. wniosła od przedmiotowego wyroku sporządzoną osobiście skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. odmówił A.K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i jednocześnie ustanowił radcę prawnego. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała Sąd o wyznaczeniu dla A.K. pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A.H., który w dniu [...] września 2011 r., a zatem w terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej, złożył w imieniu A.K. skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wymaga podkreślenia, iż skarga kasacyjna winna czynić zadość wymogom formalnym dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i szczególnym przewidzianym dla tegoż środka odwoławczego (art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątki od tej zasady są wymienione w § 2 i § 3 cyt. przepisu, nie mają one jednak zastosowania w niniejszej sprawie. Ustawodawca wprowadzając w omawianym przepisie przymus adwokacko-radcowski, kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie odpowiedniej pomocy prawnej ze strony podmiotów posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą. W orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest również pogląd, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę samodzielnie tj. z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, M. Pr. z 2004, nr 5, str. 202, B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Zakamycze 2005, str. 421). Przenosząc powyższe uwagi na kanwę niniejszej sprawy należy wskazać, iż sporządzona samodzielnie przez A.K. skarga kasacyjna z dnia [...] sierpnia 2011 r. obarczona jest brakiem nieusuwalnym, gdyż została sporządzona przez osobę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym, co w konsekwencji czyni przedmiotową skargę kasacyjną niedopuszczalną. Na marginesie wskazać należy, iż w toku postępowania w ramach prawa pomocy został ustanowiony radca prawny dla A.K., który w dniu 9 września 2011 r. złożył w imieniu skarżącej skargę kasacyjną od przedmiotowego wyroku. Wobec przedstawionych powyżej argumentów, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.