II SA/Go 470/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] lutego 2016 r. wydaną w przedmiocie utraty przez R.R. statusu osoby bezrobotnej. Decyzję tą doręczono stronie w dniu 22 marca 2016 r. W dniu 26 kwietnia 2016 r. do Urzędu Wojewódzkiego wpłynęła skarga R.R. na w/w decyzję Wojewody. Jak wynika z wyjaśnień zawartych w odpowiedzi na skargę udzielonej przez organ z dnia 23 maja 2016 r. skarżący złożył skargę osobiście w siedzibie organu w dniu 26 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Skargę należy odrzucić. Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wniesienie jej w ustawowo określonym terminie, tj. zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Niedochowanie tego warunku, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 w/w ustawy obliguje sąd do odrzucenia skargi z uwagi na wniesienie jej "po upływie terminu do jej wniesienia". Oznacza to, że w przypadku, gdy strona skarżącą złoży skargę po upływie terminu do wniesienia skargi, Sąd zobowiązany jest (musi) skargę odrzucić. Jednocześnie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. z 2016 r. poz. 380 ze zm.) w zw. z art. 83 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Z powyższych zapisów wynika, że stronie niezadowolonej ze sposobu rozstrzygnięcia organu, w określonych prawem przypadkach, przysługuje prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jednakże z prawa tego może skorzystać w określonym przez ustawodawcę czasie, po upływie którego uprawnienie to gaśnie. Prawo do wniesienia skargi powstaje z dniem doręczenia takiego rozstrzygnięcia (decyzji), przy czym trzydziestodniowy termin do jej wniesienia zaczyna swój bieg od dnia następnego po dniu doręczenia tego rozstrzygnięcia. W przypadku wniesienia skargi osobiście do placówki organu, strona może złożyć go w ostatnim dniu terminu. Czynność dokonana w postępowaniu sądowym po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi), co w odniesieniu do skargi oznacza, że nie nadaje jej się biegu i podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w/w ustawy. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu na wskazany przez niego adres dnia 22 marca 2016 r. Termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 23 marca 2016 r., i skończył się wraz z upływem dnia 22 kwietnia 2016 r. Z adnotacji organu umieszczonej na wniesionej skardze, oraz wyjaśnień udzielonych w odpowiedzi na skargę wynika, że została ona złożona w urzędzie organu osobiście w dniu 26 kwietnia 2016 r., czyli po dniu 22 kwietnia 2016 r. Oznacza to, że skarga wniesiona została z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie zaznaczyć należy, że skarżący nie złożył na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.