II SA/Go 470/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 lipca 2021 r. sprawy ze skargi P.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę. W dniu [...] listopada 2019 r. Burmistrz wydał decyzję nr [...], którą na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: K.p.a.), art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2020 r., poz. 875 ze zm., dalej: u.o.), § 3 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U z 2014 r., poz. 1923 ze zm.), umorzył wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie gromadzonych odpadów na działkach oznaczonych nr ewid. [...] położonych w obr. [...] z grupy 17 - odpady z budowy, remontów i demontażu obiektów budowlanych o kodach: 17 01 02 (gruz ceglany) oraz 17 06 05 (materiały konstrukcyjne zawierające azbest). W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu 28 marca 2019 r. wpłynął do niego wniosek P.K. o podjęcie kontroli w zakresie przestrzegania przepisów zawartych w u.o. Do wniosku została dołączona dokumentacja fotograficzna z zaznaczonymi miejscami zakopanych odpadów. Działki o nr ewid. [...] stanowią własność E.S., natomiast działka oznaczonych nr ewid. [...] i stanowi współwłasność E.S. i P.G. Na dzień [...] kwietnia 2019 r. Burmistrz wyznaczył przeprowadzenie wizji lokalnej w terenie działek. Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. pełnomocnik E.S. i P.G. poinformował organ, że właściciele odmawiają udostępnienia powyższej nieruchomości celem przeprowadzenia oględzin. Odmowę uzasadniono tym, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte wyłącznie na podstawie informacji przekazanych przez P.K., które są oparte bądź na nieuzasadnionych przypuszczeniach i podejrzeniach, bądź na informacjach zupełnie nieprawdziwych. W dniu [...] kwietnia 2019 r. na wizję lokalną zgłosili się przedstawiciele Urzędu Miejskiego, Straży Miejskiej, Starostwa Powiatowego oraz P.K. Nie zostali jednak wpuszczeni na teren posesji celem przeprowadzenia kontroli działek, na których zgodnie ze zgłoszeniem znajdowały się odpady przykryte ziemią. Na powyższą wizję lokalną nie przybyli przedstawiciele Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska i Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Ze względu na odmowę wejścia na teren przedstawicieli organów kontrolujących, Burmistrz przekazał dokumenty sprawy jednostce Policji. W trakcie trwania postępowania administracyjnego właściciele działek nr [...] dostarczyli dokumenty, z których wynika, iż na jednej z działek (w budynku gospodarczym usytuowanym na działce oznaczonej nr egid. [...] zgromadzony był odpad niebezpieczny o kodzie 17 06 05 - materiały konstrukcyjne zawierające azbest w ilości 3 260 kg, który dnia [...] maja 2019 r. został przekazany firmie A P.J. i zutylizowany na składowisku odpadów niebezpiecznych E sp. z o.o. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego organ uznał, iż zachodzą podstawy do wydania decyzji umorzeniowej w powyższej sprawie. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł P.K., w którym zarzucił naruszenie: 1. art. 77 § 1 w zw. z art. 7 i art. 85 § 1 K.p.a., polegające na zaniechaniu przez organ pierwszej instancji obowiązku wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, w szczególności zaś na zaniechaniu dokonania przez organ oględzin działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...], mimo iż przeprowadzenie oględzin wyżej wskazanych działek było konieczne dla ustalenia, czy na ich terenie gromadzone są odpady, jaka jest ilość odpadów gromadzonych na wyżej wskazanych działkach oraz jaki jest rodzaj gromadzonych odpadów, które to zaniechanie doprowadziło do umorzenia postępowania, mimo że na nieruchomości należącej do E.S. i P.G. nadal gromadzone są odpady; 2. art. 105 § 1 K.p.a., polegające na umorzeniu postępowania, mimo że ustalenia poczynione przez organ pierwszej instancji nie wskazują jednoznacznie i ponad wszelką wątpliwość, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Na podstawie tak sformułowanych zarzutów odwołujący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Burmistrza i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO), powołując się na art. 28, art. 127 § 1, art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. z uwzględnieniem art. 26 ust. 1 u.o., umorzyło postępowanie odwoławcze. Uzasadniając swoje stanowisko organ II instancji wskazał, iż stosownie do treści art. 127 § 1 K.p.a. prawo do wniesienia odwołania przysługuje wyłącznie stronie. Definicja strony postępowania wynika natomiast z art. 28 K.p.a. i to na tej podstawie powinny zostać ustalone strony postępowania prowadzonego w trybie art. 26 u.o. Przepisy u.o. nie przewidują bowiem żadnych wyjątków w zakresie stron postępowania w sprawie nałożenia obowiązku niezwłocznego usunięcia odpadów. Tego rodzaju ograniczenie przewiduje art. 170 u.o., ale dotyczy on wyłącznie postępowań w sprawach zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów, decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części oraz zgody na wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów. Przepis ten stanowi regulację wyjątkową i nie może być interpretowany rozszerzająco. Za przedstawioną wyżej wykładnią art. 26 ust. 2 u.o., zdaniem organu, nie przemawia również okoliczność, że przepis ten nakłada określone obowiązki wyłącznie na posiadacza odpadów oraz że postępowanie to jest prowadzone z urzędu. Kwestia ta nie ma znaczenia dla ustalenia kręgu stron postępowania, ponieważ ten musi być ustalony na podstawie art. 28 K.p.a., a więc w oparciu o interes prawny, który jest konkretny, indywidualny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego. Dalej organ podkreślił, że zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Powołując się na doktrynę i judykaturę SKO uznało, że interes prawny powinien być osobisty, własny, indywidualny, konkretny i aktualny. Przymiotu strony nie posiada więc osoba, która swój udział w postępowaniu administracyjnym opiera na potrzebie ochrony lub zaspokojenia interesu publicznego, a ponadto powinien być oparty na normie prawa powszechnie obowiązującego, przede wszystkim administracyjnego materialnego. Na skutek skargi wniesionej przez pełnomocnika P.K. wyrokiem z dnia [...] czerwca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim sygn. akt II SA/Go 118/20 uchylił zaskarżoną decyzję SKO z dnia [...] stycznia 2020 r. W wyroku sąd wskazał na potrzebę uwzględnienia przepisów u.o. - art. 16, art. 26 oraz szeroko rozumianej interpretacji art. 28 K.p.a. Zdaniem sądu z regulacji zawartych w u.o. wynika, że wszystkie podmioty, na których życie lub zdrowie mogą negatywne oddziaływać działania podejmowane przez posiadacza odpadów, polegające również na składowaniu odpadów, mają interes prawny w nakazaniu usunięcia tych odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania (por. wyrok NSA z dnia 16 maja 2019 r sygn. akt II OSK 1642/17). Ponownie rozpoznając sprawę SKO decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2019 r. W uzasadnieniu decyzji SKO wskazało, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy związane było – zgodnie z treścią art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - oceną prawną zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 24.06.2020r sygn. akt II SA/Go 118/20. W odniesieniu do okoliczności oceny czy składający odwołanie może być uznany za stronę w postępowaniu SKO przyjęło, że P.K., jako właściciel działki bezpośrednio przyległej do działki, gdzie składowane są odpady, ma interes prawny bezpośredni, albowiem odpady wskazane w karcie przekazania z dnia [...] maja 2019 były odpadami niebezpiecznymi mogącymi oddziaływać na działkę należącą do P.K., a zatem ma atrybut strony. Postępowanie jakie natomiast toczyło się z urzędu prowadzone przez organ pierwszej instancji z uwagi na okoliczności sprawy zasadnie zostało umorzone. SKO wskazało, że jak wynika z akt sprawy na skutek zawiadomienia przez P.K. organ pierwszej instancji wszczął z urzędu postępowanie w trybie art. 26 ust. 1 i 2 u.o. W toku tego postępowania podjęto właściwe działania w zakresie postępowania dowodowego i wyjaśnienia okoliczności gromadzenia odpadów w tym postanowiono o przeprowadzeniu oględzin. Właściciel gruntu nie zgodził się jednak na przeprowadzenie oględzin, które były wyznaczone na dzień [...] kwietnia 2019 r, konsekwencją jego działań było zawiadomienie organów ścigania o utrudnianiu przeprowadzenia tych oględzin. Jednocześnie właściciel działek i posiadacz odpadów w dniu [...] maja 2019 r. przekazał odpady niebezpieczne o kodzie 17 06 05 do podmiotu, który zutylizował je na składowisku odpadów. Zatem zakres odpadów niebezpiecznych wskazanych w zawiadomieniu strony z dnia [...].03.2019 r. oraz potwierdzone zeznaniami z dnia [...].09.2019 r. został usunięty i zutylizowany zgodnie z obowiązującymi przepisami. Brak jest natomiast informacji o jakichkolwiek innych odpadach niebezpiecznych które byłyby gromadzone na przedmiotowych działkach. Odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w odwołaniu SKO stwierdziło, że nie są one zasadne. Odnosząc się do kwestii wszechstronnego zbadania i wyjaśnienia sprawy w tym przeprowadzenia oględzin, SKO podkreśliło, że organ nie zaniechał dokonania tej czynności. Co więcej mimo oświadczenia właścicieli gruntów o odmowie wpuszczenia na teren posesji organ podjął czynność przeprowadzenia oględzin a niemożność jej przeprowadzenia skutkowało zawiadomieniem do organów ścigania. Zatem nie można uznać za zasadny zarzut, że organ nie próbował wyjaśnić okoliczności sprawy, albowiem przepisy prawa nie pozwalają na naruszanie własności w tym zakresie a jedynie na uznanie wystąpienia podejrzenia popełnienia przestępstwa. Zarzut zatem nieprzeprowadzenia dowodu w postaci oględzin nie jest zasadny. Równie nie zasadny jest zarzut naruszenia przepisu art. 105 K.p.a., albowiem w zakresie toczącego się postępowania ze wskazań samej strony ustalono zakres niebezpiecznych odpadów jakie znajdowały się na przedmiotowych nieruchomościach. Fakt ten potwierdzili również sami właściciele nieruchomości dołączając do akt sprawy dokument z dnia [...].05.2019 r., potwierdzający usunięcie i utylizacje odpadu niebezpiecznego. Pamiętać bowiem należy, że w toku prowadzonego na podstawie art. 26 u.o. postępowania organ w przypadku stwierdzenia odpadu niebezpiecznego może wydać decyzje wyznaczającą termin usunięcia odpadu i nakazująca jego usunięcie. W przedmiotowej sprawie natomiast działania w tym zakresie podjęli sami właściciele nieruchomości a zatem sam przedmiot postępowania przestał istnieć i dlatego organ zasadnie umorzył postępowanie. W wyniku bowiem tego postępowania zapadłaby przed organem I instancji decyzja o usunięciu niebezpiecznych odpadów w wyznaczonym terminie, czyli identyczna w zakresie swojej realizacji jak działania, które podjęli właściciele nieruchomości samodzielnie. Stąd słusznie organ wskazał na potrzebę umorzenia postępowania, które zanim zostało zakończone właściwie osiągnęło swój cel jakim było usunięcie i utylizacja odpadów niebezpiecznych. Powyższe okoliczności przemawiają zatem za zasadnością zapadłego orzeczenia. Nie oznacza to jednak co należy podkreślić, że w przypadku, gdy właściciele nieruchomości nadal podejmą działania w zakresie gromadzenia odpadów niebezpiecznych strona ma możliwość dalszego zawiadomienia o istniejącej sytuacji jednak może być to przedmiotem odrębnego postępowania, w wyniku którego będą musiały być przeprowadzone odrębne czynności dowodowe jak dalsze przesłuchanie czy kolejne oględziny. Odmowa ich dopuszczenie przez organ I instancji z pewnością spowoduje ponowne zawiadomienie do organów ścigania jednak w tym przypadku będzie to już działanie uporczywe. W tym zakresie w odniesieniu do już toczącego się postępowania i usunięcia odpadów przedmiot jego postępowania odpadł, jednak nie oznacza to, że nie może się toczyć w przypadku dalszych działań polegających na gromadzeniu niebezpiecznych odpadów kolejne postępowanie z odrębnego zawiadomienia. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi P.K. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez organ odwoławczy oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 84 oraz art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., przez: - zaniechanie wyjaśnienia czy odpady niebezpieczne z grupy 17, tj. 17 01 02 i 17 06 05 na działkach oznaczonych numerami ewid. [...], zostały w całości wywiezione z tego terenu i zutylizowane, i czy ilość odpadów rzeczywiście zutylizowanych zgadza się z ilością odpadów składowanych na ww. działkach, - zaniechanie zebrania i przeprowadzenia z urzędu dowodów istotnych dla wyjaśnienia okoliczności sprawy, w szczególności zaniechaniu dokonania przez organ – SKO – oględzin działek oznaczonych numerami ewid. [...] mimo że przeprowadzenie oględzin wyżej wskazanych działek było konieczne dla ustalenia, czy na ich terenie gromadzone są odpady, jaka jest ilość odpadów oraz jaki jest rodzaj gromadzonych odpadów, które to uchybienia skutkowały nieuzasadnionym ustaleniem przez organ odwoławczy, że odpady niebezpieczne zostały usunięte w całości. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego. Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie zaś z art. 145 § 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie doszło do naruszenia prawa o jakim mowa w powołanym art. 145 § 1 P.p.s.a. Decyzja organu pierwszej instancji została podjęta na podstawie art. 105 § 1 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części. Bezprzedmiotowość postępowania, o której mowa wyżej, oznacza brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, wobec którego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to zatem brak podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy, to brak przedmiotu postępowania, którym jest konkretna sprawa, a w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Bezprzedmiotowość postępowania może mieć charakter podmiotowy jak i przedmiotowy. O braku przesłanki przedmiotowej do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy można mówić, np. gdy w znaczeniu prawnym brakuje przedmiotu postępowania czy też sprawa ma cywilny charakter. Klasyczna postać bezprzedmiotowości postępowania ujawni się wtedy, gdy przedmiot rozstrzygnięcia w sprawie prawnie nie istnieje. W sytuacji braku strony postępowania mającej interes prawny w uzyskaniu rozstrzygnięcia (np. z powodu śmierć osoby fizycznej, ustania bytu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej) mamy do czynienia z nieistnieniem przesłanek podmiotowych do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z bezprzedmiotowością przedmiotową, brak jest bowiem przedmiotu postępowania, tj. nie ma podstaw do orzekania merytorycznego w trybie art. 26 ust. 2 u.o., który to przepis umożliwia organowi wydanie nakazu usunięcia odpadów z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania. Wskazać trzeba, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie wszczęto w związku z pismem skarżącego z dnia [...] marca 2019 r. Po wszczęciu postępowania organ pierwszej instancji - mając na uwadze treść art. 379 ustawy z dnia 7 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2020 r., poz. 1219, dalej: P.o.ś) - zamierzał dokonać oględzin nieruchomości wskazanych w piśmie skarżącego z dnia [...] marca 2019 r. Uczestnicy postępowania, podczas oględzin, poinformowali jednak przedstawicieli organów kontrolujących, że nie wyrażają zgody na udostępnienie swoich nieruchomości w celu przeprowadzenia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów u.o. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że w celu zagwarantowania właściwego przebiegu czynności kontrolnych w art. 379 ust. 6 P.o.ś. nałożono na wymienione w nim podmioty kontrolowane obowiązek umożliwienia przeprowadzenia kontroli. Niepodporządkowanie się postanowieniom tego przepisu wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 225 § 1 k.k., stanowiącego, że kto osobie uprawnionej do przeprowadzenia kontroli w zakresie ochrony środowiska lub osobie przybranej jej do pomocy udaremnia lub utrudnia wykonanie czynności służbowych, ten podlega karze pozbawienia wolności do lat 3 (na ten temat zob. W. Radecki, Oceny prawnokarne utrudniania czynności kontrolnych, Prok. i Pr. 2000/1, s. 58–59). Sam zatem organ nie jest zobligowany do przeprowadzenia dowodu "na siłę" gdy strona będąca właścicielem nieruchomości odmawia jej udostępnienia. Prawidłowo więc organ zawiadomił organy ścigania - pismem z [...] maja 2019 r. - o uniemożliwieniu zrealizowania czynności kontrolnych. Tym samym nieuzasadniony jest zarzut skargi – nieprzeprowadzenia dowodu z oględzin nieruchomości. W niniejszej sprawie – jak już wyżej wskazano – postępowanie wszczęto w związku z pismem skarżącego z dnia [...] marca 2019 r. W piśmie tym skarżący poinformował organ, że od mniej więcej 6 do 8 lat na terenie zbytkowanego parku, którego właścicielami są uczestnicy postępowania (działka nr [...]), zaobserwował "...działania sąsiadów, polegające na usypywaniu w różnych częściach posesji, pryzm odpadów o składzie mogącym budzić podejrzenia co do możliwości zanieczyszczenia środowiska ze względu na mogące znajdować się w nich substancje niebezpieczne". Skarżący wskazał ponadto: "Mam prawo przypuszczać, iż zawierać mogą one eternit z zawartością azbestu, pochodzący z rozbiórki budynku gospodarczego znajdującego się przy działce nr [...]" a także, że "na terenie działki [...] znajduje się również częściowo spalony, grożący w każdej chwili zawaleniem budynek gospodarczy, którego widoczne szczątki z roku na rok maleją". Zatem zdaniem skarżącego "rodzi się pytanie czy być może właściciele nie dokonują sukcesywnie rozbiórki ww. budynku, element po elemencie a "zutylizowane" pozostałości nie zasilają składu wcześniej wymienianych pryzm". Z protokołu przesłuchania skarżącego z dnia [...] września 2019 r. wynika natomiast, że w pierwszej połowie 2019 r. były przemieszczane odpady typu gruz porozbiórkowy pochodzący z rozbiórek i remontów przeprowadzanych przez uczestników postępowania – E.S. i P.G. Jak wynika z akt administracyjnych właściciel działek i posiadacz odpadów w dniu [...] maja 2019 r. przekazał odpady niebezpieczne o kodzie 17 06 05 do podmiotu, który zutylizował je na składowisku odpadów. Biorąc pod uwagę powyższe, słusznie wskazały organy orzekające, że odpady niebezpieczne (ich zakres) wskazany w zawiadomieniu skarżącego z dnia [...] marca 2019 r. oraz potwierdzony zeznaniami z dnia [...] września 2019 r., zostały usunięte i zutylizowane zgodnie z obowiązującymi przepisami. Brak jest natomiast informacji o jakichkolwiek innych odpadach niebezpiecznych które byłyby gromadzone na przedmiotowych działkach. Skoro zatem w niniejszym przypadku brak było materialnoprawnych podstaw do wydania w sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia, bowiem nie doszło do naruszenia przepisów u.o. - działania w zakresie usunięcia odpadów podjęli sami właściciele nieruchomości - dalsza ingerencja organów jest wykluczona, zaś dalsze prowadzenie postępowania staje się bezprzedmiotowe. Tym samym nie doszło – zdaniem Sądu – do naruszenia art. 7, art. 77, art. 80 i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Organy zebrały i rozpatrzyły w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy, uwzględniając wszystkie istotne dla sprawy okoliczności faktyczne. W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku, nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym został zgłoszony przez SKO w piśmie stanowiącym odpowiedź na skargę.