II SA/Go 481/16

Dnia 8 lipca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Ł.M., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W skardze pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na realne niebezpieczeństwo znacznej szkody oraz trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków, jakie może spowodować wykonanie zaskarżonej decyzji ostatecznej. Uzasadniając ten wniosek pełnomocnik skarżącego podniósł, iż od [...] stycznia 2016 r. jest on bezrobotny i szuka pracy. W chwili obecnej jedynym źródłem utrzymania czteroosobowej rodziny (skarżący, jego żona oraz dwójka dzieci w wieku 7 i 11 lat) jest pensja żony skarżącego. Wnioskodawca jest właścicielem 17 letniego samochodu, obecnie uszkodzonego. Miesięczne zobowiązania finansowe (media, czynsz, raty) pochłaniają kwotę w okolicach 2000 zł. Skarżący prowadził działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży produktów spożywczych. W latach 2013 oraz 2014 działalność ta przyniosła straty, natomiast w 2015 r. skarżący uzyskał dochód w wysokości 18436,32 zł, tzn. średnio 1536 zł miesięcznie. Powyższa kwota została w większości przeznaczona na bieżącą obsługę punktu handlowego. Powyższe okoliczności wskazują, iż brak wstrzymania wykonalności decyzji skutkować będzie znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Zapłata kary pieniężnej na tym etapie postępowania doprowadzi bowiem do pogorszenia sytuacji finansowej skarżącego. Ponadto pełnomocnik skarżącego przytoczył poglądy przedstawione w orzecznictwie sądowym oraz literaturze na instytucję wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu oraz zwrócił uwagę na brak notyfikacji Komisji Europejskiej stanowiącego materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji przepisu art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Na poparcie okoliczności podniesionych we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji załączył wydruki deklaracji podatkowych skarżącego za lata 2013-2015, a także kserokopię oświadczenia skarżącego na temat jego sytuacji rodzinnej i majątkowej oraz comiesięcznych wydatków rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługiwał na uwzględnienie Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 ppsa). Ocena przedstawionych we wniosku okoliczności pozostaje w gestii sądu, natomiast obowiązkiem strony jest wykazanie możliwości zaistnienia podanych wyżej zdarzeń oraz należyte umotywowanie złożonego wniosku. Pełnomocnik załączył do skargi wydruki deklaracji podatkowych skarżącego za lata 2013-2015. Z deklaracji tych wynika m.in., iż skarżący oraz jego małżonka mają dwoje dzieci, obecnie w wieku 11 oraz 7 lat oraz w 2015 r. osiągnęli dochód 18436,32 zł (skarżący) oraz 28504,16 zł (małżonka skarżącego). Daje to łącznie kwotę 46940,48 zł, a więc w przeliczeniu na miesiąc 3911,70 zł. Jak wynika z nadesłanej dokumentacji, deklaracje te zostały przesłane do Ministerstwa Finansów drogą elektroniczną, dlatego pomimo braku podpisu na tych dokumentach Sąd nie dopatrzył się podstaw do zakwestionowania wiarygodności tych danych. Dodatkowo pełnomocnik przedłożył kopię pisemnego oświadczenia skarżącego, w którym wskazał on, iż zakończył działalność gospodarczą, obecnie jest bezrobotny i poszukuje zatrudnienia, pozostaje na utrzymaniu żony, mają dwoje małoletnich dzieci, są właścicielami mieszkania o powierzchni 70 m² (na które zaciągnęli kredyt) oraz 17-letniego, obecnie uszkodzonego samochodu osobowego marki [...]. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności ani lokat bankowych, przy czym miesięczne wydatki na mieszkanie, opłaty raty kredytu wynoszą ok. 2000 zł Analizując przedstawione we wniosku skarżącego argumenty, Sąd doszedł do przekonania, że spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wymierzona skarżącemu w przedmiotowej sprawie kara pieniężna wynosi 12.000 zł. Nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach niniejszej sprawy, w połączeniu z obecną sytuacją finansową skarżącego, wiąże się z uzasadnionym prawdopodobieństwem utraty przez rodzinę skarżącego płynności finansowej. Sąd analizując przedstawione dane obrazujące sytuację finansową oraz rodzinną skarżącego (który obecnie pozostaje na utrzymaniu żony, dodatkowo mają oni dwoje małoletnich dzieci) doszedł do przekonania, że wykonanie zaskarżonej decyzji istotnie może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty płynności finansowej i pogorszenia bytu rodziny skarżącego, pozbawiając ich środków do życia. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzeczono jak na wstępie.