II SA/Go 483/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 10 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. spółki z o.o. sp. k. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]r. nr [...] w sprawie nałożenia kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę. P. spółka z o.o. sp. k. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2019 r. nr [...], którą utrzymana w mocy została decyzja Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2019 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 15 000 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 lipca 2019 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie dokumentów lub ich uwierzytelnionych odpisów określających umocowanie do reprezentowania strony skarżącej wykazujących, że osoba podpisująca skargę była do tego uprawniona w chwili dokonywania czynności, np. poświadczonych za zgodność z oryginałem odpisów pełnych z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej spółki i jej komplementariusza. Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 lipca 2019 r. skarżąca spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 450 zł – stosownie do treści § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały wysłane na adres znajdujący się w skardze. Mimo dwukrotnego awizowania (w dniu 7 sierpnia 2019 r. i 16 sierpnia 2019 r.) strona skarżąca nie odebrała wezwań. Zarządzeniem z dnia 2 września 2019 r. przesyłkę zawierającą wezwania do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci umocowania do reprezentowania strony uznano za skutecznie doręczoną z dniem 21 sierpnia 2019 r. Ponadto jak wynika z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie, jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do treści art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Do dokumentów, o których mowa w art. 29 p.p.s.a. zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego, o których mowa w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 986 ze zm.), a także pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru (art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS). Wymienione dokumenty stanowią wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie takiego braku obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zarządzeniami z dnia 29 lipca 2019 r. skarżąca spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci umocowania do reprezentowania strony. Wezwania zostały wysłane na adres znajdujący się w skardze. Mimo dwukrotnego awizowania strona skarżąca nie odebrała wezwań. Stosownie do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo), o jakim mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego przyjąć należało, że przedmiotowa przesyłka została skutecznie doręczona, po dwukrotnym awizowaniu, dnia 21 sierpnia 2019 r., tj. licząc 14 dni od pozostawienia pod adresem wskazanym w skardze pierwszego awizo w dniu 7 sierpnia 2019 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwań Sądu upłynął zatem bezskutecznie z dniem 28 sierpnia 2019 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w tym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi i nie uiszczono wymaganego wpisu sądowego. Mając na uwadze powyższe, Sąd zgodnie z art. 220 § 1 i 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.