II SA/Go 487/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska, Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska, Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska (spr.), Protokolant Agnieszka Lasecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. II SA/Go 487/05 Uzasadnienie Decyzją Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2004r. o warunkach zabudowy nr [...] ustalono warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na wykonaniu linii kablowej niskiego napięcia 0,4 kV biegnącej w liniach rozgraniczenia drogi na działce nr [...] i przez teren działek nr [...] oraz budowie siłowni wiatrowej wraz z słupem kratowym na działce nr [...] w miejscowości [...]. Decyzja wydana została na podstawie przepisów ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jak również na podstawie przepisów: - ustawy z dnia 07 lipca 1994r. – Prawo budowlane, - rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowane, - rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 07 października 1997r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, - rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 03 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, - ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, - rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 września 1998 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych, - rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy, - ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. prawo ochrony środowiska - ustawy z dnia 03 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i i Administracji z dnia 01 marca 1991r. w sprawie zakresu, trybu i zasad uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej, - rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 25 września 2000r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, obrotu energią elektryczną, świadczenia usług przesyłowych, ruchu sieciowego i eksploatacji sieci oraz standardów obsługi odbiorców , - rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 2001r. w sprawie geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz zespołów uzgadniania dokumentacji projektowej. W uzasadnieniu decyzji podano, że za strony w postępowaniu uznano właścicieli działek sąsiednich przylegających do działek objętych ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. Od przedmiotowej decyzji odwołanie złożyła M.B., podnosząc że nie zostały jej przedstawione ekspertyzy dotyczące uciążliwości hałasu, wibracji zakłóceń elektrycznych i promieniowania. Wskazała nadto, że wnioskodawca posiada tylko budynek mieszkalny bez żadnych obiektów towarzyszących, a więc decyzja określająca cel wydania dla potrzeby ogrzewania zabudowy zagrodowej gospodarstwa rolnego jest niezgodna ze stanem faktycznym. Skarżąca podała iż usytuowanie zamierzonej inwestycji nie spełnia warunków w zakresie zachowania odległości zgodnie z obowiązującymi przepisami. W dniu [...] stycznia 2005r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję nr [...], którą utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu podano, że zdaniem organu odwoławczego zarzuty strony w zakresie zaniechania przedstawienia ekspertyz zakłóceń elektrycznych i promieniowania planowanej inwestycji są nieuzasadnione i nie mogły zostać uwzględnione. Wskazano, że przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie oznaczeń nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy określają, iż ustalenie wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich zapisuje się w decyzji ustalającej warunki zabudowy. Ustalenia te w szczególności obejmują określenie warunków ochrony przed pozbawieniem: dostępności do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności, dostępu światła do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, także zapisy dotyczące uciążliwości powodowanych przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne i promenowania również zanieczyszczenia powietrza, wody i gleby. Zdaniem organu odwoławczego w zaskarżonej decyzji zawarto odpowiednie zapisy w przedmiotowym zakresie, które na podstawie art. 55 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wiążą organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. W odniesieniu natomiast o zarzutów dotyczących wykorzystania planowanej inwestycji na inne cele, zdaniem organu odwoławczego są przedwczesne i na tym etapie nie mogą być uwzględnione. Od decyzji tej M.B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wskazała, że działki nr [...] które graniczą z inwestycją działki [...] – jak wynika z mapy sytuacyjno wysokościowej- nie zostały ujęte w decyzji. Zdaniem skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w niedostateczny sposób rozpatrzyło odwołanie i w swoim postępowaniu nie uwzględniono interesu osób trzecich -ochrony rodziny skarżącej i ochrony środowiska. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podtrzymano stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, nadto wskazano, że nie mają wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie zarzuty skarżącej dotyczące nie uznania za strony postępowania osób, które w przekonaniu skarżącej winny w nim uczestniczyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że na podstawie § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. i Kielcach rozpoznawanie spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz.U. Nr 187, poz. 1926) w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 187. poz.1927) sprawy w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na terenie woj. lubuskiego zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu – zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. Na mocy cytowanych przepisów Sąd ten, z dniem 01 lipca 2005r. stał się właściwy do rozpatrzenia przedmiotowej skargi. Skarga okazała się zasadna. Sąd orzeka na podstawie akt administracyjnych. Badanie legalności działania organu odnosi się do uznania czy na podstawie dokumentów, które znajdują się w aktach postępowania, organ był uprawniony do wydania orzeczenia określonej treści. Sąd nie będąc związany granicami skargi zobowiązany jest również badać czy w trakcie postępowania nie nastąpiło naruszenie przepisów postępowania administracyjnego. W przedmiotowej sprawie – zdaniem składu orzekającego- wystąpiło naruszenie przepisów postępowania w szczególności art. 7 i art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z akt administracyjnych jak również z uzasadnienia decyzji organu I jak i II instancji nie wynika jakim przesłankami kierował się organ w zakresie ustalenia stron postępowania. Z uwagi na powyższe Sąd rozstrzygając sprawę doszedł do przekonania iż materiał znajdujący się w aktach administracyjnych jest niewystarczający do oceny czy w postępowaniu brały udział wszystkie strony postępowania. Jedną z przesłanek wznowienia postępowania wymienioną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. jest okoliczność, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego powoduje uwzględnienie skargi, niezależnie od tego czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie organ pierwszej jak i drugiej instancji za strony postępowania uznał właścicieli działek sąsiednich. Zdaniem Sądu akta administracyjne w niniejszej sprawie nie dają podstaw do dokonania oceny, czy wszystkie osoby uznane przez organ za stronę w brały w tym postępowaniu udział. Organ zarówno pierwszej jak i drugiej instancji podał, że za stronę postępowania, uznaje właścicieli działek sąsiednich, nie wskazując jednocześnie innych przesłanek którymi się kierował. Z treści decyzji Wójta Gminy wynika, że za strony postępowania uznano właścicieli działek nr [...]. W aktach administracyjnych brak jest wypisu z ewidencji gruntów lub innego dokumentu z którego wynikałoby kto jest właścicielem działek nr [...], które to działki również sąsiadują z działką nr [...] objętą ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy- a tym samym jak wynika z ustaleń przyjętych przez organ właściciele tych działek również winni być uznani za stronę postępowania. Należy zwrócić uwagę, że przepisy ustawy z dnia 27 marca 2004r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewidują odrębnych zasad dotyczących określenia strony w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Zastosowanie więc mają przepisy ogólne dotyczące strony określone w art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z wyżej przywołanym przepisem stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Organ w postępowaniu odwoławczym w pierwszej kolejności winien przeprowadzić postępowania w sprawie wyjaśnienia czy organ wydający decyzję w pierwszej instancji prawidłowo ustalił strony postępowania, a tym samym czy wszystkie osoby będące stroną w tym postępowaniu brały udział. Z tego też względu z uwagi na treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uchylić zaskarżoną decyzję i orzec na podstawie art. 152 wyżej wymienionej ustawy, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. O kosztach postępowania nie orzeczono, gdyż skarżąca ich nie poniosła - z uwagi jej zwolnienia od ich ponoszenia. A. Juszczyk-Wiśniewska G. Staniszewska J. Brzezińska