II SA/Go 487/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 12 października 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E.D. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia [...] czerwca 2015r. E.D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] maja 2015r. utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] lutego 2015r. ustalającą E.D. kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej w wysokości 18.122,60 zł. W złożonej skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc dla jego uzasadnienia, iż zobowiązanie do zwrotu spornej kwoty, jeszcze przed zakończeniem postępowania sądowego, narazi stronę na znaczną szkodę i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Nadto, w odpowiedzi na wezwania Sądu, reprezentujący skarżącą pełnomocnik w piśmie z dnia [...] sierpnia 2015r. poinformował, iż jedynym źródłem utrzymania skarżącej jest świadczenie emerytalne z ubezpieczenia społecznego oraz renta strukturalna w łącznej wysokości 2.000 zł, które skarżąca przeznacza na pokrycie bieżących opłat związanych z utrzymaniem mieszkania, kosztów utrzymania siebie, męża oraz syna, a także spłatę zobowiązań finansowych wobec trzech banków (na okoliczność czego przedstawiono potwierdzenia spłaty kredytów). Pełnomocnik podał także, że syn skarżącej - w związku z doznanymi w wyniku wypadku urazami mózgu - wymaga stałej opieki ze strony matki. Ponadto, wraz z pismem z dnia [...] października 2015r., pełnomocnik przedstawił historię rachunku bankowego E.D., a także oświadczenie o nieposiadaniu przez skarżącą zasobów finansowych i materialnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może - na wniosek skarżącego - wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy zauważyć, że z konstrukcji przepisu dopuszczającego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd wynika, że to na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania, iż w przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wystąpić może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z opisanym obowiązkiem wnioskodawcy wiąże się z kolei powinność Sądu do dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny okoliczności wskazanych we wniosku. Natomiast przesłanki, jakimi powinien kierować się Sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 ww. ustawy. Mając na uwadze, że stanowiący przedmiot rozpoznania wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji, którą ustalono E.D. kwotę nienależnie pobrane płatności z tytułu renty strukturalnej w wysokości 18.122,60 zł, wskazać w tym miejscu należy, że wykonanie decyzji związane - jak w niniejszej sprawie - z obowiązkiem zwrotu płatności nie zawsze wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, albowiem zależy to od okoliczności sprawy, między innymi od wysokości kwoty, której dotyczy decyzja i stopnia dolegliwości powstałych wskutek jej wykonania. Badając przesłanki uzasadniające niebezpieczeństwo wyrządzenia E.D. znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania decyzji, Sąd wziął pod uwagę zarówno wysokość płatności, do której zwrotu zobowiązano skarżącą (ponad 18 tys. zł), informację dotyczącą zaciągniętych przez stronę kredytów, okoliczność nieposiadania przez skarżącą zasobów finansowych i materialnych, a nade wszystko okoliczność, iż wyłącznie dochód skarżącej pokrywa potrzeby prowadzonego wspólnie z mężem i synem gospodarstwa domowego. W oparciu o powyższe Sąd stwierdził, że zachodzi uzasadniona obawa, że wykonanie objętej skargą decyzji spowoduje realne zagrożenie dla sytuacji finansowej skarżącej i jej rodziny. Uznając, że E.D. wykazała istnienie okoliczności uprawdopodabniających, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.