II SA/Go 488/07

Dnia 29 sierpnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę. Dnia [...] czerwca 2007r. (data prezentaty) S.K. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2007 roku, [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lipca 2007 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 100 zł., w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego S.K. został poinformowany, iż zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2007 roku, sygn. akt III CZP 35/07 dla roszczeń w sprawach o zapłatę, którego podstawę stanowi nienależne pobranie opłaty za wydanie karty pojazdu, określonej w § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 roku w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. 20003, Nr 137, poz. 1310) właściwym jest sąd powszechny. Jednocześnie Sąd poinformował skarżącego, iż ewentualne cofnięcie przedmiotowej skargi skutkować będzie umorzeniem niniejszego postępowania, a nieuiszczenie wymaganego wpisu sądowego spowoduje odrzucenie skargi jako nieopłaconej. Dnia 25 lipca 2007 roku skarżący odebrał odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz pismo informacyjne. Pismem z dnia 26 lipca 2007 roku skarżąc wniósł o cofnięcie przedmiotowej skargi. S.K. pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu do dnia 1 sierpnia 2007 roku, nie uiścił wpisu sądowego, do którego został wezwany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, iż uchwała Sądu Najwyższego z 16 maja 2007 roku, sygn. akt III CZP 35/07 wskazała, iż właściwym sądem dla rozpoznania przedmiotowego roszczenia jest sąd powszechny. W związku z tym zasadnym było poinformowanie skarżącego o możliwości cofnięcia przedmiotowej skargi skutkującym umorzeniem niniejszego postępowania. Zasadnym także było pouczenie S.K. iż nieuiszczenie wymaganego wpisu sądowego spowoduje odrzucenie skargi jako nieopłaconej. W tym miejscu wskazać należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Skarga wniesiona jest skutecznie wtedy, gdy spełnione zostaną wszystkie przesłanki procesowe wskazane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tą ustawą przesłankami procesowymi warunkującymi skuteczność wniesienia skargi są warunki formalne jakim powinna odpowiadać skarga oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi – zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 w zw. z art. 220 § 1 i art. 212 p.p.s.a. Tylko przy skutecznie wniesionej skardze można badać możliwości skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego i ewentualnie w konsekwencji umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Oświadczenie o cofnięciu skargi winno zostać złożone po jej skutecznym wniesieniu. Nieskuteczne wniesienie skargi oznacza, że procesowe postępowanie sądowoadministracyjne jeszcze się nie rozpoczęło, a zatem nie można skutecznie złożyć wniosku o cofnięcie skargi, którego konsekwencją było by umorzenie postępowania, które nie istnieje (por. wyrok NSA z 16 września 2005 roku, sygn. akt FSK 2174/04). W związku z powyższym należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie Sąd administracyjny mógł rozpatrywałby wniosek o cofnięcie skargi ale dopiero po uiszczeniu wpisu sądowego przez skarżącego (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 1987 roku, sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990/4/207 z glosą aprobującą; Tarno J.P. OSP 1990/4/207). Należy zauważyć, iż skarżący w dniu 25 lipca 2007 roku, w przesyłce z Sądu otrzymał odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu i pismo informacyjne o możliwości cofnięcia skargi lub o jej odrzuceniu w przypadku nieuiszczenia wymaganego wpisu sądowego. W tej sytuacji należy zauważyć, iż aby zaszły przesłanki do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., S.K. w pierwszej kolejności winien uiścić wpis sądowy skutkujący uznaniem, że należycie opłacona skarga spowoduje wszczęcie postępowania a następnie dopiero złożyć wniosek o cofnięcie skargi mogący w konsekwencji być podstawą umorzenia postępowania. W związku z tym w przedmiotowej sprawie badanie przesłanek umorzenia postępowania ze względu na oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi poprzedzone zostało kontrolą przesłanek procesowych wniesionej skargi. Zgodnie z wskazanym wyżej art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wpis sądowy jest opłatą w rozumieniu art. 220 § 1 w zw. z art. 212 p.p.s.a. Konsekwencją wymienionych przepisów jest zapis zawarty w art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., z którego wynika, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis sądowy ażeby zgodnie z przytoczonym art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd mógł podjąć czynności na skutek wniesienia tych pism. Na podstawie zacytowanych wyżej przepisów zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lipca 2007 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został doręczony skarżącemu w dniu 25 lipca 2007 roku, a zatem ostatnim dniem do uiszczenia przedmiotowego wpisu był 1 lipca 2007 roku. Z ustaleń Sądu wynika, iż skarżący do 7 sierpnia 2007 roku nie uiścił w/w wpisu. W związku z tym należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.