II SA/Go 503/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Adam Jutrzenka - Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rady Powiatu na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwał Rady Powiatu postanawia: odrzucić skargę Rada Powiatu złożyła w dniu 10 maja 2016r. skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwał Rady Powiatu z dnia 22 marca 2016 r. : - w sprawie odwołania P.J.Ł. z funkcji Starosty; - nr XXIII/80/16 w sprawie stwierdzenia odwołania Starosty; - w sprawie wyboru M.A.J. na funkcję Starosty; - nr XXIII/81/16 w sprawie stwierdzenia wyboru Starosty; - w sprawie wyboru L.O. na funkcję Wicestarosty; - nr XXIII/82/16 w sprawie stwierdzenia wyboru Wicestarosty; - w sprawie wyboru R.C. na funkcję członka Zarządu Powiatu sprawującego swą funkcję społecznie ; - nr XXIII/83/16 w sprawie stwierdzenia wyboru członka Zarządu Powiatu sprawującego swą funkcję społecznie ; - w sprawie wyboru J.M. na funkcję członka Zarządu Powiatu sprawującego swą funkcję społecznie - nr XXIII/84/16 w sprawie stwierdzenia wyboru członka Zarządu Powiatu sprawującego swą funkcję społecznie - w sprawie wyboru A.H.S. na funkcje członka Zarządu Powiatu sprawującego swą funkcję w ramach stosunku pracy - nr XXIII/85/16 w sprawie stwierdzenia wyboru członka Zarządu Powiatu sprawującego swą funkcję w ramach stosunku pracy. Do skargi zostało załączone pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu W.P. podpisane przez Przewodniczącego Rady Powiatu W.K. oraz uchwała Rady Powiatu z dnia 26 kwietnia 2016 r. nr XXVI/96/16, w której postanowiono wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze, jednocześnie powierzając wykonanie uchwały Przewodniczącemu Rady Powiatu, w szczególności udzielenie pełnomocnictw sądowych . W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest powołane na wstępie rozstrzygnięcie nadzorcze wydane przez Wojewodę na podstawie art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym ( Dz. U z 2016 r., poz. 814 - określanej dalej jako u.s.p.). Rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące powiatu podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem, w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. ( art. 85 ust.1 u.s.p. ). Natomiast w myśl art. 85 ust. 3 u.s.p. do złożenia skargi uprawniony jest powiat lub związek powiatów, którego interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała organu, który podjął uchwałę lub którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. W świetle kategorycznej treści art. 85 ust. 3 u.s.g. nie jest dopuszczalne, aby skargę na podstawie powyższego przepisu mógł wnieść skutecznie inny podmiot niż powiat albo związek powiatów. Oznacza to, iż legitymacja skargowa przyznana jest powiatowi albo związkowi powiatów, a nie poszczególnym organom tych podmiotów. Mając na uwadze powyższe należało uznać, iż legitymację do złożenia skargi w niniejszej sprawie ma Powiat mający osobowość prawną (art. 2 ust.2 u.s.p.), reprezentowany w myśl art. 34 ust. 1 u.s.p. przez Starostę. Zgodnie bowiem z tym przepisem to starosta – przewodniczący kolegialnego organu wykonawczego (zarządu) – organizuje pracę zarządu powiatu i starostwa powiatowego, kieruje bieżącymi sprawami powiatu i reprezentuje powiat na zewnątrz. Powołany przepis jest odnoszony do sfery działania publicznoprawnego. Do reprezentacji w sprawach majątkowych odnosi się natomiast przepis art. 48 u.s.p. To starosta, jako podmiot reprezentujący powiat , wykonując uchwałę rady powiatu o zaskarżeniu aktu nadzoru wnosi skargę w imieniu powiatu ( por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2007 r. , sygn. akt II OSK 1972/06 ). W świetle powyższych rozważań uznać należało, iż Rada Powiatu nie posiada samodzielnej odrębnej legitymacji do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego, a jest uprawniona jedynie do podjęcia uchwały, o której mowa w art. 85 ust. 3 z d. 2 u.s.p. Powyższe stanowisko jest dominujące w orzecznictwie na tle identycznej regulacji zawartej w art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( por. postanowienie NSA z dnia 30 października 2013 r., II OSK 2450/13, postanowienie NSA z dnia 9 marca 2016 r. , sygn. akt II OSK 364/16, wyrok NSA z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 344/08, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 20 listopada 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2068/12, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 17 maja 2016 r. , sygn.akt I SA/Gl 342/16, postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 13 marca 2008 r. sygn. akt IV SA/po 36/08 ). Pogląd ten jest również podzielany w piśmiennictwie ( por. R. Hauser i W. Sawczyn /w/ R. Hauser i Z. Niewiadomski /red/, Ustawa o samorządzie gminnym, Komentarz z odniesieniami do ustawy o samorządzie powiatowym i samorządzie województwa, C.H.Beck 2011, s. 792 -793 ). Oczywiście w pewnych szczególnych, nadzwyczajnych sytuacjach, których nieuwzględnienie mogłoby prowadzić do pozbawienia rady powiatu ochrony sądowej, rada ta może wnieść samodzielnie skargę i być reprezentowana przez przewodniczącego rady, na co zwrócił uwagę NSA w uchwale wydanej w składzie 7 sędziów z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt I OPS 3/12. Chodzi tu zwłaszcza o przypadki, gdy istnieje sprzeczność interesów między organem wykonawczym a radą . Z taką jednak sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, jeśli się zważy, iż nie ma sporu między nowo wybranym starostą i członkami Zarządu Powiatu a Radą Powiatu, o czym świadczy skarga o identycznej treści, jak w niniejszej sprawie złożona w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Go 504/16. Ponadto nie zachodzi niebezpieczeństwo braku organu uprawnionego do reprezentacji Powiatu przed sądem administracyjnym w sprawie ze skargi na rozstrzygniecie nadzorcze stwierdzające nieważność uchwały o powołaniu starosty, wicestarosty i członków Zarządu Powiatu. Wprawdzie art. 80 ust. 1 u.s.p. stanowi, iż stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności uchwały organu powiatu wstrzymuje jej wykonanie z mocy prawa w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności, z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Jednakże w orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, iż nowo wybrany starosta nie traci uprawnienia do wniesienia skargi na tego rodzaju rozstrzygnięcie. Podkreśla się bowiem, iż zasadą powinno być poszukiwanie takiej wykładni art. 85 ust. 3 u.s.p., która nie będzie prowadziła do pozbawienia powiatu prawa do ochrony sądowej i zaskarżania aktów prawa nadzoru ( por. wyrok NSA z dnia 9 marca 1999 r., sygn. akt II SA/Łd 2532/98, wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1234/11 , wyroki WSA w Szczecinie z dnia 3 marca 2011 r. , sygn. akt II SA/Sz 155/11 i II SA/Go 154/11, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 85/16 ) . Mając na uwadze powyższe Sąd przyjął, iż skarga została wniesiona przez podmiot do tego nieuprawniony ( z przyczyny tkwiącej w treści art. 85 ust. 3 u.s.p. ) i w tej sytuacji należało uznać ją za niedopuszczalna, orzekając o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ).