II SA/Go 506/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie bezczynności organu I instancji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. D.B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2007r. nr [...], którym organ uznał za nieuzasadnione zażalenie skarżącej wniesione na podstawie art. 37 kpa na nieterminowe załatwienie spraw oraz bezczynność pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, pracowników Urzędu Miasta i Prezydenta Miasta. Rozpoznanie zażalenia skarżącej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze nastąpiło w oparciu o przepis art. 37 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu skargi skarżąca powołała się na swoją trudną sytuację materialną oraz zarzuciła organom pomocy społecznej przewlekłość w rozpatrywaniu jej spraw. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie z uwagi na brak podstaw prawnych zaskarżenia przedmiotowego pisma z dnia [...] czerwca 2007r. do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności wniesionej skargi w każdym przypadku poprzedza ustalenie, czy sprawa będąca jej przedmiotem mieści się w zamkniętym katalogu form działania administracji publicznej, które podlegają kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Katalog ten został określony w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej p.p.s.a. - zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W przedmiotowej sprawie w pierwszej kolejności należało ustalić charakter pisma D.B. z dnia [...] maja 2007r, skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zawierającego zarzuty dotyczące opieszałego działania pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej oraz Urzędu Miejskiego. Skarżąca wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w trybie art. 37 § 1 kpa. Zażalenie wniesione w tym trybie nie stanowi środka zaskarżenia, lecz albo służy kwestionowaniu przekroczenia ustawowego terminu załatwienia sprawy albo też stanowi zaskarżenie wykonania postanowienia organu o wyznaczeniu drugiego terminu załatwienia sprawy (art. 36 § 1 kpa). Wniesienie zażalenia uruchamia czynności organu wyższego stopnia skierowane na wyjaśnienie zasadności zażalenia oraz - w wypadku, gdy zażalenie okazuje się uzasadnione - powoduje podjęcie czynności określonych w art. 37 § 2 kpa. Rozpoznanie zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 kpa nie następuje ani w formie decyzji administracyjnej ani w formie postanowienia, na które przysługiwałoby zażalenie, ale w drodze czynności nadzorczej, która nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 kpa warunkuje wniesienie skargi na bezczynność, ale na bezczynność organu l instancji, a nie organu wyższego stopnia, do którego wniesiono zażalenie (por. postanowienie NSA z 12.01.2001 r., IV SAB 177/00). Postępowanie prowadzone wskutek wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 § 1 kpa nie jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, lecz ma charakter incydentalny. Skarżąca złożyła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego - jako organu administracji publicznej wyższego stopnia - na bezczynność oraz nieterminowe załatwienie spraw przez pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej oraz pracowników Urzędu Miejskiego. SKO uznało zażalenie za nieuzasadnione, o czym poinformowało skarżącą pismem z dnia [...] czerwca 2007r. Na pismo to skarżąca złożyła skargę do WSA w Gorzowie Wlkp. Jak wyżej wykazano rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawarte w piśmie z dnia [...] czerwca 2007r. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Uruchomienie trybu procesowego w oparciu o art. 37 § 1 jest natomiast warunkiem formalnym do wniesienia skargi na bezczynność organu administracyjnego, objętej przedmiotowym zażaleniem. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego winna być, w tej sytuacji, bezczynność organu administracji publicznej, a nie pismo organu wyższego stopnia, sporządzone na skutek rozpatrzenia zażalenia na bezczynność. Jak wyżej wykazano, skarga na rozstrzygnięcie wydane w trybie art. 37 kpa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia.