II SA/Go 513/25

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2025-12-23

Skład orzekający: Sędzia WSA Krzysztof Rogalski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy rzeczowo do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania sądowego, gdy podstawą wznowienia jest orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności przepisu ustawy z Konstytucją, a ostatnim orzekającym sądem był Naczelny Sąd Administracyjny?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy rzeczowo do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania, jeśli podstawą wznowienia nie jest nieważność postępowania, a ostatnim orzekającym w sprawie był Naczelny Sąd Administracyjny. W takiej sytuacji właściwość rzeczową posiada Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 275 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżący K. S. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2021 r. (sygn. akt I OSK 371/21). Podstawą wznowienia miało być orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2025 r. (sygn. akt SK 33/23) o niezgodności z Konstytucją przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych dotyczących prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził swą niewłaściwość rzeczową i przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2021 r., sygn. akt I OSK 371/21 w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: 1. stwierdzić swą niewłaściwość rzeczową, 2. przekazać sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Wyrokiem z dnia 13 maja 2020 r. (sygn. akt II SA/Go 40/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r. odmawiającą przyznania skarżącemu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. W rezultacie rozpoznania wniesionej przez K.S. skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 czerwca 2021 r., (sygn. akt I OSK 371/21) skargę kasacyjną oddalił. Pismem z dnia [...] września 2025 r. K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2021 r. (sygn. akt I OSK 371/21). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Właściwość rzeczową sądu do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania ustala się w oparciu o art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.). Ma ona charakter właściwości wyłącznej i zależy od podstawy skargi o wznowienie postępowania. W myśl tego przepisu do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, zaś do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. W niniejszej sprawie skarżący – K. S. opiera żądanie wznowienia postępowania okolicznością orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 8 lipca 2025 r. (sygn. akt SK 33/23) o niezgodności art. 17 ust. 1 pkt 4 i ust. 1a pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 323 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2023 r., w zakresie, w jakim nie przyznaje prawa do świadczenia pielęgnacyjnego osobie, o której mowa w tym przepisie, sprawującej wyłączną opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny i w związku z tym rezygnującej z zatrudnienia z art. 71 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Jest to podstawa wymieniona w art. 272 § 1 pkt p.p.s.a., a więc nie dotycząca nieważności postępowania. W tej sytuacji właściwym rzeczowo do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania jest Naczelny Sąd Administracyjny, który orzekał w sprawie w ostatniej instancji. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 275 p.p.s.a., uznał się niewłaściwym do rozpoznania sprawy i sprawę przekazał do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło