II SA/Go 516/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] odmawiającą przyznania A.C., zam. [...], dodatku mieszkaniowego z uwagi na występującą rażącą dysproporcję między wykazanymi przez wnioskodawczynię niskimi dochodami, a faktycznym stanem majątkowym, wskazującym na możliwość uiszczenia wydatków związanych z zajmowanym lokalem mieszkalnym w oparciu o własne środki i posiadane zasoby majątkowe. W powyższej decyzji pouczono A.C. o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Przesyłkę zawierającą wyżej wskazaną decyzję doręczono skarżącej w dniu 4 maja 2011 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. (data nadania 3 czerwca 2011 r.) A.C. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...], bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który zgodnie z właściwością przekazał skargę do organu (nadanie w urzędzie pocztowym nastąpiło w dniu 8 kwietnia 2011 r.). Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. (data nadania 11 lipca 2011 r.) przekazało skargę A.C. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy. Jednocześnie wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że przedmiotowa skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Wobec wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, koniecznym stało się jej przekazanie właściwemu organowi – Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Jednakże w takiej sytuacji, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por.: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 248). W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi za pośrednictwem organu II instancji, liczony do dnia doręczenia A.C. zaskarżonej decyzji, to jest od dnia 4 maja 2011 r., upłynął z dniem 3 czerwca 2011 r. Skarżąca złożyła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (data nadania 3 czerwca 2011 r.) Natomiast skarga została przekazana przez Sąd organowi w dniu 8 czerwca 2011 r. (data nadania), zatem po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Na marginesie wskazać należy, że w zaskarżonej decyzji organ błędnie pouczył A.C., o tym, że właściwym do rozpatrzenia jej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Nie miało to wpływu na zachowanie terminu do wniesienia skargi, gdyż powinna być ona złożona za pośrednictwem organu, o czym skarżąca była pouczona. Jednak w razie uznania, że uchybienie terminu nie nastąpiło z jej winy skarżącej przysługuje prawo do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a postanowił jak w sentencji.