II SA/Go 525/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek, , , po rozpoznaniu w dniu 29 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia: postępowanie umorzyć. W dniu 28 sierpnia 2008 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga M. W. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych [...] w przedmiocie pozbawienia jej uprawnień kombatanckich. Zaskarżoną skargą decyzją organ, po ponownym rozpoznaniu sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną o pozbawieniu skarżącej uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu wskazał, iż przeprowadzona na podstawie art. 25 ust. 3 i 4 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 24 stycznia 1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( tekst jednolity: Dz. U. z 2002 , Nr 42,póz. 371 ) weryfikacja uprawnień kombatanckich przyznanych skarżącej orzeczeniem b. Zarządu Wojewódzkiego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w B. ( zaświadczenie z dnia 6 września 1990 roku ) wykazała, iż podstawą ich przyznania była kserokopia zaświadczenia Polskiego Czerwonego Krzyża z dnia 10 maja 1983 roku o przebywaniu skarżącej w obozie koncentracyjnym w Majdanku w okresie od stycznia do lutego 1942 roku. Organ wskazał, iż w toku wyjaśniającego postępowania weryfikacyjnego skarżąca, mimo wezwania, nie nadesłała oryginału wskazanego zaświadczenia, natomiast w piśmie z dnia 28 sierpnia 2007 roku Zarząd Główny PCK zaprzeczył aby było ono wystawione przez tę organizację, nadto nie dysponuje ona dokumentami mogącymi potwierdzić fakt pobytu skarżącej w obozie koncentracyjnym. Nadto organ wskazał, iż z informacji udzielonych przez Państwowe Muzeum na Majdanku jak i naukowych publikacji historycznych wynika, że pierwszy transport kobiet do obozu w Majdanku miał miejsce w październiku 1942 roku, zaś do tego czasu w obozie tym przebywali tylko mężczyźni, nadto w styczniu 1942 roku nie było transportu więźniów z Warszawy. W skardze, podtrzymując twierdzenia o pobycie w obozie w Majdanku, skarżąca zarzucała, iż decyzja pozbawiająca uprawnień kombatanckich godzi w nią jako osobę walczącą z okupantem hitlerowskim i jest dla niej krzywdząca bo wynika z faktu, iż nie zachowały się wszystkie dokumenty z okresu wojny lub zaginęły w ZBOWiD-zie. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 19 września 2008 roku skarżąca podtrzymując swe twierdzenia o pobycie w obozie oświadczyła, iż z powodu pogarszającego się stanu zdrowia "rezygnuje z danej sprawy". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002, Nr 153, póz. 1270 ze zm. - dalej powołanej jako: ppsa ) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Konsekwencją skutecznego ( tj. dopuszczalnego w świetle przesłanek wskazanego przepisu ) cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania. Stosownie bowiem do przepisu art. 161 § 1 pkt 1 ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie oświadczenie skarżącej zawarte w piśmie z dnia 19 września 2008 roku o "rezygnacji z danej sprawy" należało, zważywszy na jego treść uznać za cofnięcie skargi. Zdaniem Sądu, cofnięcie skargi dokonane przez skarżącą nie zmierza do obejścia prawa. Natomiast analiza akt administracyjnych załączonych do skargi przez organ nie pozwala na stwierdzenie, iż cofnięcie skargi spowoduje utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia .