II SA/Go 53/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącej radcy prawnego M.M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. radcy prawnemu M.M. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 25 stycznia 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga S.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania. Wyrokiem z dnia 9 marca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) oddalił powyższą skargę S.Z.. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 maja 2011 r. zwolniono skarżącą z ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowiono radcę prawnego. Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczył S.Z. pełnomocnika - radcę prawnego M.M.. W dniu 8 czerwca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła opinia radcy prawnego M.M. o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wskazanego wyroku. W powyższej opinii, pełnomocnik skarżącej uzasadniła odmowę sporządzenia skargi kasacyjnej oraz wniosła o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one opłacone ani w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o płatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit.b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka ta wynosi 50% stawki minimalnej, która zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c wskazanego wyżej rozporządzenia wynosi 240 zł. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie należało zasądzić na rzecz pełnomocnika skarżącej, tytułem sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stawkę w wysokości 120 złotych. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia podwyższono o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. W przypadku, gdy pomoc prawna polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik powinien wykazać, że opinia została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając, czy pomoc prawna została udzielona, może poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika. W przedmiotowej opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej radca prawny – M.M. wskazała, przedkładając potwierdzenie nadania, iż opinia została wysłana skarżącej w dniu 8 czerwca 2011 r. Należało zatem stwierdzić, że zasądzenie kosztów za sporządzenie przedmiotowej opinii jest uzasadnione. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz treść wyżej wymienionych przepisów orzeczono jak w sentencji wydanego postanowienia.