II SA/Go 530/16

Dnia 3 sierpnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. M.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2016 roku nr [...] w przedmiocie nałożenia na niego na podstawie art. 89 ust. 1, art. 92a ust. 1 i 6, art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013r. poz. 1414 ze zm.) kary pieniężnej z tytułu wykonywania przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w cyfrowe urządzenie rejestrujące, w którym zakłócono właściwą pracę tachografu, co spowodowało nierejestrowanie aktywności kierowcy - podczas gdy pojazd był w ruchu, rejestrowano odpoczynek. Skarga dotknięta była brakiem formalnym – nie została podpisana przez skarżącego. Nadto nie uiszczono wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 czerwca 2016 r. skarżący M.B. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł – stosownie do treści § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z tego dnia skarżący został również wezwany do uzupełnienia wskazanego wyżej braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zarządzenia te zostały doręczone dnia 13 lipca 2016 r., odebrał je M.B.. W wyznaczonym terminie, skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi na wezwanie sądu. Nie uiścił akże wpisu sądowego ani nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej w skrócie ppsa) skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 ppsa. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 ppsa). Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 30 akt sądowych) wynika, iż przesyłka zawierająca skierowane do skarżącego wezwanie m.in. do podpisania skargi, została doręczona dnia 13 lipca 2016 r., a odebrał ją skarżący osobiście. Stąd też siedmiodniowy termin do wykonania wezwania należy liczyć od dnia następnego, tj.14 lipca 2016 r., przy czym upłynął on w dniu 20 lipca 2016 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego w postaci braku podpisu pod pismem inicjującym postępowanie sądowe. Skarżącego pouczono w wezwaniu o terminie w jakim wezwanie Sadu należy wykonać. Przesłano mu również kopię skargi, celem jej podpisania i odesłania do Sądu w wyznaczonym terminie. Ponadto pouczono go o skutkach prawnych tego zaniechania. W tej sytuacji należy uznać, iż skarżący nie zadośćuczynił wymogowi prawidłowego uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie do akt sądowych własnoręcznie podpisanego egzemplarza tej skargi. Dodatkowo skarżący nie uiścił wpisu sądowego od wniesionej skargi, co może stanowić samodzielną podstawę odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ppsa. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak na wstępie.