II SA/Go 531/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 25 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. C Spółka z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 36.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W skardze Spółka zawarła m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że wykonanie spornej decyzji może spowodować utratę płynności finansowej Spółki, a ponadto wyrządzić Spółce znaczną i nieodwracalną szkodę. Podkreślono, że ze względu na dokonane przez Urzędy Celne zatrzymania urządzeń oraz wydawanie (bez względu na ciągle zmieniające się i rozbieżne orzecznictwo sądów administracyjnych, czy też wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 11 września 2013 r.) decyzji oraz tytułów wykonawczych, kondycja finansowa Spółki została mocno naruszona, powodując stratę. Natomiast taka sytuacja może doprowadzić do szybkiej upadłości Spółki, w więc niewątpliwie do sytuacji, w której ani wygranie sporu, ani późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, nie przywróci pierwotnego stanu rzeczy i nie naprawi szkody. Obecnie strona ponosi duże straty nie tyko nie osiągając planowanych zysków z zatrzymanych urządzeń, ale ponosząc straty finansowe. Uiszczenie kar pieniężnych na obecnym etapie postępowania, kiedy dokonanie czynu z art. 107 k.k.s. nie zostało udowodnione żadnym prawomocnym orzeczeniem, dodatkowo pogorszy sytuację finansową Spółki i będzie niewspółmierne do zaistniałych okoliczności. Według Spółki w przesłankach wynikających z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, chodzi nie tylko o szkodę grożącą samemu skarżącemu, ale również o każdą inną szkodę w tym także szkodę grożącą Skarbowi Państwa w związku z wypłatą pobranych kar w razie przegrania w sądzie. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zarządzeniem Sędziego z dnia 13 sierpnia 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącej Spółki do uzupełnienia ww. wniosku, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, poprzez szczegółowe wykazanie na podstawie stosownych dokumentów, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o okoliczności podane w skardze. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. skarżąca Spółka przesłała kserokopie dokumentacji księgowej w postaci bilansów finansowych za lata 2013-2014 oraz szczegółowe ich wyjaśnienie sporządzone przez wewnętrzne biuro rachunkowe prowadzące obsługę księgową Spółki. Jednocześnie wyjaśniono, że strata podatkowa w 2013 r. wynikała z możliwości odliczenia przez Spółkę straty z 2011 r., która spowodowana była dużą inwestycją na zakup i budowę urządzeń do gier stanowiących wyposażenie Spółki, a których wartość została oszacowana na kwotę przewyższającą 4 mln złotych. Z kolei straty bilansowe powstałe w 2013 i 2014 roku wynikają tylko i wyłącznie z faktu, że Spółka obciążona jest kosztami związanymi z karami pieniężnymi za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry wymierzanymi na podstawie decyzji wydawanych przez Naczelników Urzędów Celnych. Jednocześnie podkreślono, że w 2013 roku Spółka zatrudniła 8 osób na podstawie umów o pracę oraz 4 osoby na podstawie umów cywilnoprawnych. Łączny koszt wynagrodzeń pracowników w 2013 r. wynosił 129.946,59 zł, z osób zatrudnionych na umowę zlecenie – 140.039 zł. Z kolei w 2014 r., w związku z rozwojem firmy wzrosła liczba zatrudnionych w spółce pracowników z 8 do 23, co związane jest ze znacznym wzrostem wypłacanych wynagrodzeń z kwoty 129.946,59 zł na kwotę 390.734,40 zł. Wskazano, że wydawanie licznych decyzji w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzenie gier na automatach poza kasynem gry bez wstrzymania ich wykonania przyczynić się może do osłabienia kondycji finansowej Spółki, a co za tym idzie koniecznością redukcji etatów, co wiąże się z utratą miejsc pracy i źródła zarobkowania przez dużą ilość osób. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 ppsa). Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest zatem wykazanie przez stronę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Lex Polonica nr 375764). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05, Lex Polonica nr 409861). Z uwagi na wyjątkowy charakter instytucji wstrzymania wykonania skarżonego aktu, inicjatywa w zakresie uprawdopodobnienia w dostatecznym stopniu okoliczności stanowiących o zasadności wniosku przysługuje podmiotowi, który go składa. Niebezpieczeństwo wyrządzenia, na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności. Wobec tego musi istnieć realne i wymierne zagrożenie wyrządzenia szkody. To na skarżącym ciąży obowiązek uprawdopodobnienia takiego zagrożenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r., sygn. akt II FZ 452/2006, Lex Polonica nr 418133; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 października 2007r., I SA/Łd 1132/2007, Lex Polonica nr 1793221). Wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji winien być wnikliwie uzasadniony, zawierać argumentację popartą faktami wraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania objętego skargą aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą nie mogą natomiast stanowić podstawy do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. W ocenie Sądu okoliczności przedstawione przez wnioskodawcę, jak również przedłożone – na wezwanie Sądu - dokumenty finansowe stanowiące o kondycji finansowej firmy oraz wyjaśnienia uzasadniają zastosowanie w sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadnie, w tym względzie, wnioskodawca zwrócił uwagę, iż wykonanie skarżonej decyzji może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty płynności finansowej Spółki, a także utraty miejsc pracy przez zatrudnionych przez stronę pracowników. Podkreślenia wymaga również to, że wobec Spółki C z o.o. toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry, co poprzez wydane już w postępowaniu egzekucyjnym tytuły wykonawcze, znacznie utrudnia normalne funkcjonowanie firmy. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji.