II SA/Go 532/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 18 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. z dnia [...] w przedmiocie przejęcia gospodarstwa rolnego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 lipca 2008 r. A.C. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie "stwierdzenia nieważności decyzji jej uchylenia wydanej przez PPRN Wydz. Rolnictwa w S. [...]" A.C. wystąpiła z tą skargą jako jedyna spadkobierczyni M. G., która była adresatem decyzji z dnia 18 grudnia 1967 r. W odpowiedzi na skargę organ, pismem z dnia 21 sierpnia 2008 roku, wniósł o oddalenie skargi z uwagi na to, iż postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności ww. decyzji z 1967 roku było już przedmiotem postępowania administracyjnego oraz sądowoadministracyjnego i zakończyło się wydaniem wyroku z dnia 11 grudnia 2000 roku Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II SA 1112/00) oddalającym skargę M G. W uzasadnieniu tego wyroku NSA podało, iż wydanie decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. [...] w sprawie przejęcia gospodarstwa rolnego nastąpiło zgodnie z obowiązującymi w chwili jej wydania przepisami i dlatego też Sąd stwierdził brak podstaw do stwierdzenia jej nieważności. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 sierpnia 2008 roku skarżąca została wezwana do sprecyzowania skargi poprzez dokładne oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 4 września 2008 roku A.C. wniosła o unieważnienie decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. [...] w przedmiocie przejęcia gospodarstwa rolnego oraz nadesłała kserokopię tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne może być zainicjowane i może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Skarga wniesiona jest skutecznie wtedy, gdy spełnione zostaną wszystkie przesłanki procesowe wskazane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tą ustawą bezwzględnymi przesłankami procesowymi warunkującymi skuteczność wniesienia skargi są przede wszystkim warunki formalne jakim powinna odpowiadać skarga. W związku z powyższym, zanim dojdzie do zawiśnięcia sporu przed sądem, jest on obowiązany dokonać oceny skargi pod względem formalnym. Badanie pod względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać w myśl przepisów art. 46 § 1 oraz art. 57 § 1 pkt 1, 2 i 3 p.p.s.a. Sąd obowiązany jest również zbadać, mając na uwadze dyspozycję art. 58 § 1 p.p.s.a., właściwość sądu administracyjnego dla rozstrzygnięcia danej sprawy, termin wniesienia skargi, czy uzupełniono w terminie braki formalne skargi, jak również to czy sprawa była już prawomocnie osądzona. W rozpatrywanej sprawie zachodzi właśnie sytuacja unormowana w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., tj. skarga dotyczy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S [...]. w przedmiocie przejęcia gospodarstwa rolnego, a sprawa ta była już przedmiotem postępowania i zakończyła się prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2000 roku (sygn. akt II SA 1112/00) W związku z tym, iż postępowanie to zostało prawomocnie zakończone to tym samym korzysta z przymiotu powagi rzeczy osądzonej i tak też należy je traktować. Wcześniejsze prawomocne rozstrzygnięcie Sądu tożsamej sprawy stwarza stan rzeczy osądzonej w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 ppsa i odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii. Instytucja powagi rzeczy osądzonej nie narusza prawa strony do sądu, a ma jedynie zagwarantować pewność prawa i zapobiegać notorycznemu wznawianiu sporów "o to samo" między tymi samymi stronami o ten sam przedmiot. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.