II SA/Go 535/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E.J. na postanowienie z dnia 21 grudnia 2018r. odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi E.J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 13 września 2018 r., sygn. II SA/Go 535/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę E.J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 12 października 2018 r. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę kasacyjną E.J. od ww. wyroku z uwagi na to, iż skarżący sporządził ją osobiście. W dniu 14 stycznia 2019 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) E.J. wniósł do tutejszego Sądu zażalenie na ww. postanowienie - bez podpisu. W nagłówku zażalenia jako nadawcę wpisano: E.J.. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 stycznia 2019r., wezwano skarżącego kasacyjnie do podpisania zażalenia przez osobę uprawnioną, tj. adwokata lub radcę prawnego należycie umocowanego do dokonania tej czynności oraz do nadesłania pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi lub radcy prawnemu do sporządzenia i wniesienia zażalenia albo do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi lub Naczelnym Sądem Administracyjnym – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącemu kasacyjnie w dniu 30 stycznia 2019 r. (k. 91). Pomimo upływu terminu do wykonania zobowiązania E.J. nie udzielił żadnej odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać trzeba, iż w myśl art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Stosownie do treści art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie natomiast z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepisy dotyczące wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej (odpowiednio zażalenia – w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.) przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, jeżeli zażalenie to sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie w takim wypadku wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Tego rodzaju zażalenie może być też sporządzone przez doradcę podatkowego i rzecznika patentowego, ale tylko w określonych kategoriach spraw, tj. przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, natomiast przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a.), o czym skarżący został pouczony przy doręczeniu odpisu postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną (k. 83 akt sprawy). Wymaga podkreślenia, że sporządzenie zażalenia przez stronę z naruszeniem przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Przenosząc powyższe uwagi na kanwę niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż sporządzone osobiście przez skarżącego zażalenie obarczone jest brakiem nieusuwalnym, co w konsekwencji czyni je niedopuszczalnym. Ponadto skarżący został prawidłowo wezwany do podpisania zażalenia a wraz z wezwaniem doręczono mu pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższego obowiązku. W wyznaczonym terminie skarżący nie usunął ww. braku formalnego zażalenia, co zobowiązywało sąd do odrzucenia zażalenia z przyczyn formalnych. Z powyższych przyczyn, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.