II SA/Go 535/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lipca 2021 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego M.S. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Wnioskiem z dnia [...] marca 2021 r., złożonym w postaci mailowej, M.S. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o udostępnienie informacji publicznej przez przesłanie na jego adres mailowy "kopi elektronicznej" decyzji tegoż Kolegium z dnia [...] grudnia 2014 r., znak [...]. We wniosku powołał się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (aktualnie Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm., dalej u.d.i.p.). Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego wezwał wnioskodawcę do wykazania, że wnioskowana informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego, podając, że "istnieje konieczność jej wytworzenia przez co jest ona informacją przetworzoną". W odpowiedzi w piśmie przesłanym mailem z dnia [...] kwietnia 2021 r. wnioskujący wskazał, że nie zgadza się z twierdzeniem organu, że "przekształcenie" pojedynczej decyzji Kolegium w formę elektroniczną jest przetworzeniem informacji, a w razie niepodzielenia jego stanowiska przez organ wniósł o doręczenie mu kserokopii tej decyzji albo wydanie decyzji odmownej. 2. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmówił M.S. udostępniania wnioskowanej informacji. Uzasadniając odmowę organ powołał treść przepisów art. 61 Konstytucji oraz art. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1, art. 6 u.d.i.p. i szeroko przytoczył poglądy dotyczące pojmowania w orzecznictwie (również tutejszego sądu) i doktrynie prawa dostępu do informacji publicznej oraz "informacji publicznej przetworzonej". Wskazał, że organ nie dysponuje informacją we wnioskowanej formie, a udzielenie informacji "wymagałoby analizowania dokumentów stanowiących materiały źródłowe, spełniające kryteria wskazane we wniosku" a "dla pracownika organu oznaczałoby czas potrzebny na zgromadzenie materiałów źródłowych mających służyć przygotowaniu informacji publicznej przetworzonej". Za kwalifikacją informacji publicznej jako przetworzonej przemawia, zdaniem organu, "znaczny rozmiar pracy jaką "należałoby wykonać aby wytworzyć oczekiwaną informację", przy czym jak podkreślono organ "bezsprzecznie nie dysponuje danymi w takim kształcie, jakiego oczekuje wnioskodawca". Dalej organ wskazał, że wnioskodawca nie wykazał szczególnego interesu prawnego w sprawie, ani nie jest też lub nie był stroną postępowania, w którym wydano wnioskowaną decyzję. W końcowej części uzasadnienia wskazano na obowiązek publikowania w BIP informacji o działalności Kolegium, w tym ilości spraw załatwionych przez ten organ. 3. W skardze wniesionej z zachowaniem warunków formalnych i terminie M.S. wniósł o uchylenie wydanej decyzji i zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji zarzucając wydanej decyzji naruszenie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 poz. 735 ze zm., zwanej dalej k.p.a.) to jest: - art. 6 k.p.a. przez wydanie decyzji uchybiającej przepisom prawa, - art. 7 k.p.a. przez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych, - art. 8 § 1 k.p.a. przez wydanie decyzji bez dokonania analizy wszystkich aspektów prowadzonego postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazał, że jego wniosek dotyczył pojedynczej informacji (wskazanej konkretnie decyzji), a uzasadnienie odmowy nie ma związku z jego wnioskiem i dotyczy zupełnie innych stanów faktycznych. 4. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. 5. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Należy również pamiętać, że sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest wyłącznie w granicach danej sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sprawa została rozpoznana, zgodnie z wolą stron, na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 2 p.p.s.a.). 6. Pojęcie informacji publicznej określa art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, przyjąć należy, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W sprawie nie ma wątpliwości, że żądana informacja jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Są one bowiem w sposób bezpośredni związane z zadaniami wykonywanymi przez organ w sferze publicznej. Prezes Kolegium, co przyznaje się w decyzji jest też organem obowiązanym do jej udostępnienia (por. s. 5 decyzji). Tryb i zasady rozpoznawania tego rodzaju wniosków określa powoływana wyżej ustawa, na gruncie której udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Jednak jeśli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany powiadamia o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). 7. Jak wynika z obszernego uzasadnienia decyzji podstawą odmowy udostępnienia informacji było uznanie przez organ, że żądana przez skarżącą informacja stanowi informację przetworzoną, a jej uzyskanie nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, którego wnioskujący nie wykazał. Rzecz jednak w tym, co trafnie wskazuje skarżący w odpowiedzi na wezwanie organu oraz w skardze, że powoływane przez organ w decyzji argumenty nie dotyczą niniejszego stanu faktycznego. Przedmiotem wniosku jest bowiem pojedyncza i wskazana konkretnie we wniosku decyzja Kolegium z dnia [...] grudnia 2014 r. o sygnaturze [...]. Decyzja tak istnieje, została nawet załączona do akt sprawy i wynika z niej, że dotyczy środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia i liczy sobie łącznie 10 stron. W takiej sytuacji, gdy przedmiotem wniosku jest jeden dokument, a żądanie informacji dotyczy jego wydania w postaci kserokopii lub skanu (bo tak należy rozumieć postać elektroniczną tejże decyzji) nie może być mowa o jakimkolwiek wytworzeniu, a nawet przetworzeniu informacji publicznej. Orzecznictwo (w tym tutejszego sądu) i doktryna, między innymi powoływane w decyzji, dotyczą innych stanów faktycznych, obejmujących wielość informacji, dokumentów i czynności organu. Nie mają one żadnego zastosowania w niniejszej sprawie, a podane przez organ powody są oczywiście niezasadne. W niniejszej sprawie występuje ewidentny przypadek informacji prostej, która powinna być udzielona w terminie art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Nawet jeśli uznać, że żądany dokument wymaga anonimizacji ze względu na ochronę danych prywatnych (co reguluje art. 5 ust. 2 u.d.i.p., a o czym organ w ogóle nie wspomina), to w ocenie sądu anonimizacja jednego - 10 stronicowego dokumentu nie wymaga takiego nakładu pracy, by można było w sprawie w ogóle rozważać temat przetworzenia. 8. W sprawie nie zachodziła zatem wyprowadzona przez organ z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przesłanka odmowy udostępnienia informacji publicznej, wobec czego wydając decyzję odmowną organ naruszył, gwarantowane skarżącemu art. 61 Konstytucji i skonkretyzowane w art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p. prawo wnioskodawcy do udostępnienia mu informacji publicznej. Z tych przyczyn konieczne było uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem materialnym (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.). W tak prostym i jednoznacznym stanie faktycznym odnoszenie się do uchybień procesowych organu nie jest konieczne. O kosztach postępowania należnych stronie skarżącej orzeczona na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a. W ponowionym postępowaniu organ będzie związany przedstawiona wyżej oceną prawną sprawy (art. 153 p.p.s.a.). Na marginesie sprawy skarżącemu należy wyjaśnić, że procedując w trybie skargi na decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej brak jest prawnej możliwości zobowiązania do dokonania czynności, która przewidziana jest w przepisach dotyczących skarg na bezczynność organu. Jednakże związanie organu oceną prawną, o którym mowa jest wyżej, spełni w niniejszej sprawie podobną funkcję.