II SA/Go 537/10

Dnia 15 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "E" Spółki z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji p o s t a n a w i a : zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim stronie skarżącej Przedsiębiorstwu "E" Spółce z o.o., na jej koszt, kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej. Wyrokiem z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt II SA/Go 537/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., po rozpoznaniu skargi Przedsiębiorstwa "E" Spółki z o.o., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2010 roku nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]. Odpis wyroku z uzasadnieniem został w dniu 6 października 2010 r. przesłany z urzędu stronie skarżącej oraz organowi – Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Wnioskiem z dnia 26 listopada 2010 r. strona skarżąca wniosła o wydanie odpisu wyroku z dnia 30 września 2010 r. wraz ze stwierdzeniem prawomocności, uiszczając opłatę kancelaryjną w wysokości 10 złotych. Dnia 1 grudnia 2010 r. odpis wyroku ze stwierdzeniem prawomocności został przesłany stronie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Stosownie do treści art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a., koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 234 § 1 p.p.s.a. zasadą jest, że za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną. W niniejszej sprawie zastosowanie znalazł jednak art. 239 pkt 1 d) p.p.s.a., w myśl którego nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Niniejsza sprawa zainicjowana została złożeniem wniosku strony skarżącej o przyznanie kosztów dofinansowania przyuczenia do wykonywania określonej pracy w zawodzie ogrodnik terenów zieleni młodocianego pracownika. Oznacza to, że uiszczona w przedmiotowej sprawie opłata kancelaryjna w kwocie 10 zł od złożonego wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem prawomocności, jest opłatą nienależną, gdyż uiszczona została przez stronę z mocy prawa zwolnioną od ponoszenia kosztów sądowych, w tym także opłaty kancelaryjnej. Zgodnie z art. 225 p.p.s.a. sąd zwraca stronie z urzędu opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a należnymi, przy czym zostają one pomniejszone o koszt ich przekazania. Obciążenie strony kosztami przekazania nie dotyczy przypadku odebrania należności w kasie Sądu. Cytowany przepis dotyczy sytuacji, gdy wystąpiła nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. Odnosi się on również do sytuacji, gdy koszty sądowe (w tym opłata kancelaryjna) uiszczone zostaną przez stronę zwolnioną ustawowo od ponoszenia kosztów. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 225 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.