II SA/Go 541/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.D. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, powołując się na przepis art. 149 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) wznowił postępowanie administracyjne zakończone decyzją ostateczną nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. którą nakazano E Sp. z o. o. Oddział Dystrybucji wymienić w wyznaczonym terminie, na sprawne technicznie, słupy w linii elektroenergetycznej średniego napięcia (ŚN), odcinek: stacja trafo [...] - słup linii głównej nr [...] oraz odgałęzienia idące przez działki nr [...]. W postanowieniu zawarto pouczanie, że nie przysługuje na nie prawo wniesienia zażalenia. W dniu 22 czerwca 2016 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., wniesiona za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skarga G.D.. W wyniku czynności podjętych przez Sąd ustalono, iż przedmiotem skargi jest właśnie w/w postanowienie z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], którym postanowiono wznowić postępowanie administracyjne zakończone decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżący w skardze wskazał, że wnosi ją korzystając z nowych uprawnień po nowelizacji ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczących złożenia skargi bezpośrednio na postanowienie organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Nie budzi wątpliwości, iż Sąd z urzędu zobligowany jest do badania wymogów formalnych skargi oraz jej dopuszczalności, zarówno z przyczyn podmiotowych, jak i przedmiotowych. Ocenie tej podlega między innymi to, czy skarga nie zawiera braków, przy czym w myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w § 1 pkt 1-5 tegoż artykułu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Postanowienie wydane na podstawie wydane na podstawie art. 149 § 1 k.p.a. o wznowieniu postępowania administracyjnego, a contrario art. 149 § 4 w zw. z § 3 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia. Zaskarżone postanowienie o wznowieniu postępowania jest wprawdzie postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, lecz nie służy na nie prawo wniesienia zażalenia. Ponieważ postanowienie to otwiera dopiero postępowanie w sprawie weryfikacji decyzji ostatecznej, i kończy się odpowiednio wydaniem decyzji na podstawie art. 151 k.p.a., nie ma ono charakteru postanowienia kończącego postępowanie, ani rozstrzygającego sprawę co do istoty. Co oczywiste, wobec stwierdzenia, że jest to postanowienie wydane w ramach postępowania administracyjnego, nie jest to również postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. Zauważyć przy tym należy, że stosownie do treści art. 142 k.p.a. postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. W konsekwencji zaś dalej, może być kwestionowane wraz z zaskarżeniem decyzji wydanej na podstawie art. 151 k.p.a. do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wprawdzie zatem zaskarżone przez G.D. postanowienie jest orzeczeniem, które w określonych okolicznościach podlega ocenie sądu administracyjnego, a zatem mieści się w ramach kognicji tych sądów obejmującej kontrolę działalności administracji publicznej, jednakże samo w sobie nie podlega indywidualnemu zaskarżeniu nie tylko w toku instancji, ale również skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Reasumując, wskazane powyżej argumenty prowadzą do wniosku, iż zaskarżone skargą z dnia [...] maja 2016 r. postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] wydane w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego, nie podlega samodzielnemu zaskarżaniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Czyni to wniesioną skargę niedopuszczalną "z innych przyczyn", i obliguje Sąd do jej odrzucenia. Na marginesie Sąd wyjaśnia, że wprawdzie wniesiona skarga obarczona była również brakiem formalnym w postaci braku odpisów skargi, jednakże mając na względzie okoliczność, iż skarga i tak na tym etapie byłaby niedopuszczalna, oraz uwzględniając zasadę ekonomiki postępowania, aby nie narażać Skarbu Państwa, a tym bardziej strony skarżącej na dodatkowej koszty związane z uzupełnieniem wskazanego braku, Sąd odstąpił od wzywania skarżącego do jego usunięcia. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.