II SA/Go 542/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 stycznia 2010 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie WIkp. z dnia 29 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SA/Go 542/08 w sprawie ze skargi P.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SA/Go 542/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę P.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Pismem z dnia [...] maja 2009 r. pełnomocnik skarżącego – J.A.P. wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia w/w wyroku (wniosek k-133). Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi – J.A.P. w dniu 3 lipca 2009 r. wraz z pouczeniem o prawie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej (zwrotne potwierdzenie odbioru k-146). Następnie pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną z dnia 10 lipca 2007 r. od wyroku z dnia 29 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SA/Go 542/08 (data prezentaty 3 sierpnia 2009 r. , k-148). Postanowieniem z dnia 16 września 2009 r. sygn. akt II SA/Go 542/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił wniesioną przez pełnomocnika skarżącego – J.A.P. skargę kasacyjną, z uwagi na niezachowanie wymogu sporządzenia skargi przez jedną z osób, wymienionych w art. 175 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 156 poz. 1270 ze zm.). Pismem z dnia [...] września 2009 r. (data prezentaty 30 września 2009 r.) J.A.P. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 16 września 2009 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 29 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SA/Go 542/08 (k-193). Na podstawie zarządzenia z dnia 8 października 2009 r. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie skargi kasacyjnej, pod rygorem odrzucenia wniosku oraz do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pod rygorem rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu wyłącznie w oparciu o treść wniosku z dnia [...] września 2009 r. (k-196). Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 października 2009 r. (k-202). Z kolei postanowieniem z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt II SA/Go 542/08 Sąd odrzucił zażalenie skarżącego wniesione pismem z dnia [...] września 2009 r. W dniu 21 października 2009 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo z dnia [...] października 2009 r. J.A.P., w którym wyjaśnił okoliczności uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismo zostało podpisane także przez adw. E.T. pod adnotacją dotyczącą braku wcześniejszego kontaktu. W treści w/w pisma pełnomocnik skarżącego – J.A.P. wyjaśnił, iż skargę kasacyjną od orzeczenia WSA w Gorzowie Wlkp. wniósł w istocie w terminie, bez podpisu mecenasa, gdyż nie miał fizycznych możliwości spotkać się z nim. Możliwość nawiązania kontaktu powstała dopiero 7 października 2009 r., natomiast do spotkania z mecenasem doszło w dniu 14 października 2009 r. Ponadto załączono do niego pełnomocnictwo udzielone adw. E.T. oraz skargę kasacyjną od wyroku z dnia 29 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SA/Go 542/08. Pismo zostało nadane w urzędzie pocztowym. w dniu 19 października 2009 r. , co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie ( k-211). W związku z treścią wniosku o przywrócenie terminu z dnia 12 października 2009 r., gdzie wskazano, jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zły stan zdrowia pełnomocnika J.A.P., oraz trudności w bezpośrednim skontaktowaniu się z wyznaczonym w ramach prawa pomocy adwokatem – E.T., zgodnie z zarządzeniem z dnia 29 października 2009 r. pismem z dnia 30 października 2009 r. wezwano pełnomocnika skarżącego adw. E.T. do wykazania,. w terminie 7 dni, okoliczności złego stanu zdrowia, w szczególności przez przesłanie dokumentów potwierdzających okoliczności przedstawionych we wniosku z dnia [...] października 2009 r. J.A.P.. Przy piśmie z dnia [...] listopada 2009 r. J.A.P. przesłał kserokopię legitymacji emeryta - rencisty (nr [...] i nr [...]) oraz zaświadczenie wystawione przez lek. J.R.. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "ppsa") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie z powyższym jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż pełnomocnik strony skarżącej – J.A.P. nie uprawdopodobnił w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jak tego wymaga art. 87 § 2 ppsa, bowiem w sprawie nie nastąpiły zdarzenia tego typu, których strona nie byłaby w stanie przezwyciężyć, nawet przy zachowaniu maksymalnej staranności, a które miały wpływ na uchybienie przez stronę terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Przede wszystkim należy wskazać, iż pełnomocnik – J.A.P. w toku postępowania sądowadministracyjnego, aktywnie w nim uczestniczył. Powyższe daje podstawę do przyjęcia, że miał możliwość wniesienia skargi kasacyjnej w terminie, bowiem takiej czynności w rzeczywistości dokonał wnosząc skargę z dnia 28 lipca 2009 r., niezachowując jednak przy tym rygoru, o którym mowa w art. 175 ppsa, co stanowiło podstawę odrzucenia jej postanowieniem z dnia 16 września 2009 r. Zatem stan zdrowia nie stanowił przeszkody w podjęciu działania w sprawie. Sąd poddał również ocenie, twierdzenia pełnomocnika co do braku możliwości nawiązania kontaktu z wyznaczonym w ramach prawa pomocy pełnomocnikiem z urzędu. W ocenie Sądu, z doświadczenia życiowego wiadome jest, iż przy obecnym stanie techniki, strona ma wiele różnych możliwości nawiązania kontaktu z pełnomocnikiem (telefon, fax, mail, poczta polska). W związku z tym, za niewiarygodne, należy uznać twierdzenie, iż strona, czy też jej pełnomocnik – J.A.P., przez tak znaczny okres czasu nie mieli możliwości nawiązania kontaktu z wyznaczonym profesjonalnym pełnomocnikiem - adw. E.T.. Fakt, iż pełnomocnik ten potwierdził, iż przed dniem 7 października 2009 r. nie miał kontaktu ze stroną, nie może świadczyć o tym, że strona nie miała możliwości, by taki kontakt nawiązać. Podkreślenia także wymaga okoliczność, iż postanowienie Sądu o przyznaniu prawa pomocy także w zakresie ustanowienia adwokata zostało wydane w dniu 17 grudnia 2008 r. (k-55). Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. (k-66) poinformowała Sąd o wyznaczeniu dla strony skarżącej pełnomocnika w osobie adw. E.T.. Jak wynika z notatki urzędowej z dnia [...] lutego 2007 r. (k-94) ORA dnia [...] stycznia 2009 r. zwykłą przesyłką ekonomiczną przesłała do pełnomocnika skarżącego – J.A.P. informację o wyznaczeniu dla strony pełnomocnika z urzędu. O możliwości udzielenia przez stronę pełnomocnictwa wyznaczonemu pełnomocnikowi poinformowano dodatkowo pełnomocnika - J.A.P. pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. (k-71), które zostało doręczone w dniu 19 lutego 2009 r. (k- 75), a także pismem z dnia [...] lutego 2009 r., które doręczono w dniu 24 lutego 2009 r. (k-106). Strona zatem miała rzeczywistą wiedzę i możliwość skorzystania z pomocy prawnej wyznaczonego w ramach prawa pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Fakt, iż od dnia wyznaczenia przez ORA pełnomocnika z urzędu do dnia wydania wyroku a następnie do dnia wniesienia skargi kasacyjnej z dnia 28 lipca 2009 r. upłynął znaczny okres czasu, uzasadnia wniosek, iż czas ten był wystarczający do nawiązania kontaktu z wyznaczonym z urzędu pełnomocnikiem i skorzystania z jego pomocy prawnej jako profesjonalnego pełnomocnika. Był to również czas wystarczający, do podjęcia ewentualnych kroków zmierzających do zmiany wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, w związku z niezadowoleniem z pomocy dotychczasowego, czego strona skarżąca nie uczyniła. Okoliczność, że pełnomocnik – J.A.P., jak sam wskazał, skontaktował się z adw. E.T. dopiero w dniu [...] października 2009 r. nie może zostać uznana za okoliczność uzasadniającą brak winy w uchybieniu terminu, nie mieści się bowiem w granicach postępowania (działania), które można by uznać za staranne w stopniu wystarczającym. Przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jak wynika z okoliczności sprawy, strona wniosła do Sądu skargę kasacyjną w ustawowo przewidzianym terminie, co świadczy o tym, że miała możliwość dokonać tej czynności zgodnie z przepisami prawa. W związku z powyższym uznać należy, iż działający w niniejszej sprawie w imieniu skarżącego P.P. – J.A.P. mógł skontaktować się z pełnomocnikiem, a więc także dokonać czynności, dla dokonania której rozpatrywanym wnioskiem wniósł o przywrócenie terminu, ewentualnie był w stanie podjąć działania w kierunku zmiany wyznaczonego mu pełnomocnika w ramach prawa pomocy. W konsekwencji wskazać należy, iż okoliczności przytoczone przez stronę we wniosku nie stanowią przesłanki wykluczającej winę strony. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. na podstawie art. 86 § 1 ppsa postanowił jak w sentencji.