II SA/Go 546/09
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2009-09-02
Skład orzekający: Marzenna Linska-Wawrzon
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga o wymierzenie organowi grzywny z tytułu bezczynności po wyroku sądu administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wezwała uprzednio organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy?Ratio decidendi
Skarga o wymierzenie organowi grzywny z tytułu bezczynności po wyroku sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wykazała, że uprzednio pisemnie wezwała właściwy organ do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Brak takiego wezwania stanowi podstawę do odrzucenia skargi.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny z tytułu bezczynności po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który uchylił decyzję SKO w przedmiocie zasiłku celowego. Sąd wezwał skarżącą do wykazania, czy przed wniesieniem skargi o grzywnę skierowała do SKO wezwanie do wykonania wyroku. Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie sądu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 2 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu z tytułu bezczynności organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 30 kwietnia 2009r. sygn. akt II SA/Go 145/09 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę.
Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Go 145/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uwzględnił skargę D.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2009r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego i uchylił zaskarżoną decyzję.
Wyrok powyższy uzyskał przymiot prawomocności z dniem 14 lipca 2009 r.
W dniu 17 lipca 2009r. do tutejszego Sądu, wraz z innymi skargami na szereg różnych orzeczeń SKO, wpłynął wniosek D.B. o wymierzenie Kolegium grzywny w związku z pozostawaniem tego organu w bezczynności po wydaniu przez WSA w Gorzowie Wlkp. w/w wyroku.
Pismem sądowym z dnia 28 lipca 2009r., wystosowanym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 lipca 2009r., skarżąca została wezwana do udzielenia w terminie 7 dni informacji, czy przed wniesieniem do Sądu skargi o wymierzenie organowi grzywny skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wezwanie wymagane na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz do ewentualnego nadesłania odpisu tego wezwania, pod rygorem przyjęcia, że wezwanie to nie zostało do organu wystosowane.
Wezwanie powyższe doręczone zostało skarżącej w dniu 10 sierpnia 2009r. Do dnia 2 września 2009r. skarżąca nie udzieliła na nie odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Organ pozostaje w bezczynności po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, jeżeli nie rozpoznał sprawy w powtórnym postępowaniu prowadzonym na skutek wyroku sądowego, mimo upływu terminu określonego w ustawie, np. art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 386).
Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Oznacza to, iż warunkiem skutecznego wniesienia przez stronę skargi na bezczynność organu po wyroku sądu, z żądaniem wymierzenia organowi grzywny, jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy.
Przepis nie określa terminu, w jakim należy wnieść powyższe wezwanie. Należy, zatem uznać, że warunek ten jest spełniony, jeżeli wezwanie organu przez stronę nastąpiło po doręczeniu organowi administracyjnemu odpisu orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem prawomocności (art. 286 p.p.s.a.). Dopiero bowiem od tej daty zaczyna biec termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa (wyrok NSA z dnia 26 lutego 2008r., sygn. akt I OSK 1529/07, LEX nr 453494).
Instytucja wezwania ma służyć temu, aby organ administracji wykonał wyrok lub załatwił sprawę zanim interwencja sądu administracyjnego będzie konieczna. Dopiero, gdy organ administracji po wezwaniu nie wykona wyroku lub nie załatwi sprawy albo gdy uczyni to dopiero po wniesieniu przez stronę skargi na bezczynność, wówczas istnieje przesłanka do ukarania organu grzywną, o której mówi przepis art. 154 § 1 p.p.s.a.
W związku z powyższym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 lipca 2009r. D.B. została wezwana do udzielenia w terminie 7 dni informacji, czy przed wniesieniem do Sądu skargi o wymierzenie organowi grzywny z tytułu niewykonania wyroku z dnia 30 kwietnia 2009r, sygn. Akt II SA/Go 145/09, skierowała wyżej omówione wezwanie do SKO, pod rygorem przyjęcia, że nie zostało ono do organu wystosowane.
Wezwanie zostało odebrane osobiście przez skarżącą w dniu 10 sierpnia 2009r., o czym świadczy jej własnoręczny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 29), zatem ostatnim dniem, w którym skarżąca mogła wywiązać się z obowiązku był dzień 17 sierpnia 2009r.
Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, D.B. nie udzieliła żadnej odpowiedzi, wobec czego należało uznać, że przed wniesieniem do Sądu skargi o wymierzenie Kolegium grzywny, nie wystąpiła do tego organu
z wezwaniem do wykonania wyroku Sądu z dnia 30 kwietnia 2009r.
W konsekwencji dokonanych ustaleń skargę D.B. należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło