II SA/Go 546/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.B. o udzielenie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi D.B. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu z tytułu bezczynności organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 30 kwietnia 2009r. sygn. akt II SA/Go 145/09 w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 2 września 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę D.B. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu z tytułu bezczynności organu po wyroku Sądu z dnia 30 kwietnia 2009r. sygn. akt II SA/Go 145/09 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 24 października 2009r. Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2009r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania złożony przez D.B. wniosek o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie jego braku formalnego. Następnie w dniu 30 listopada 2009r. do tutejszego Sądu wpłynął oryginał wniosku D.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego wraz z prawidłowo wypełnionym formularzem "PPF", po rozpoznaniu którego postanowieniem z dnia 1 grudnia 2009r. referendarz sądowy odmówił przyznania D.B. pomocy prawnej. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia w terminie 7 dni sprzeciwu został doręczony skarżącej w dniu 8 grudnia 2009r. W dniu 11 grudnia 2009r. w siedzibie SKO skarżąca złożyła sprzeciw od w/w postanowienia. Kolegium przesłało sprzeciw do Sądu przesyłką poleconą w dniu 12 stycznia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) –dalej p.p.s.a., od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy przysługuje sprzeciw, który dla wywołania skutku prawnego powinien zostać złożony w terminie 7 dni od dnia doręczenia stronie postanowienia. Sprzeciw wniesiony po tym terminie podlega odrzuceniu (art. 259 § 2 p.p.s.a.). Postanowienie referendarza sądowego z dnia 1 grudnia 2009r. o odmowie przyznania D.B. prawa pomocy, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia, zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 8 grudnia 2009r., o czym świadczy własnoręcznie podpisane przez nią i opatrzone powyższą datą zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 200), a więc ostatnim dniem, w którym skarżąca uprawniona była do złożenia sprzeciwu był 15 grudnia 2009r. D.B. złożyła sprzeciw w dniu 11 grudnia 2009r. w siedzibie SKO, które przesłało go do Sądu przesyłką poleconą nadaną na poczcie dopiero w dniu 12 stycznia 2010r., a więc bez wątpienia po upływie 7-dniowego terminu zakreślonego przez ustawę. Wskazać w tym miejscu należy, iż zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym (...) jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Oznacza to, iż dla ustalenia terminu wniesienia pisma do sądu za pośrednictwem urzędu pocztowego decydujące znaczenie ma data stempla pocztowego. Przepisy p.p.s.a. nie przewidują natomiast możliwości wnoszenia pism procesowych do Sądu – za wyjątkiem skargi inicjującej postępowania – za pośrednictwem organu administracji publicznej. Stoi temu na przeszkodzie fakt, iż z chwilą złożenia skargi wszczynane jest postępowanie sądowoadministracyjne, w którym nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, a w tym również art. 65, który stanowi podstawę do przekazania pisma złożonego do niewłaściwego organu. Uznać więc należy, że dniem wniesienia do Sądu sprzeciwu od postanowienia referendarza z dnia 1 grudnia 2009r. był dzień nadania go na poczcie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Ze stempla pocztowego widniejącego na kopercie, w której sprzeciw został przesłany do Sądu wynika, że przesyłka nadana została w dniu 12 stycznia 2010r. Wobec powyższych ustaleń odnoszących się do końcowego terminu do skutecznego wniesienia przedmiotowego sprzeciwu uznać więc należy, iż został on wniesiony z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 259 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.