II SA/Go 551/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Jarosław Piątek (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe – Nadleśnictwo [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Decyzją z dnia [...] września 2024 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej jako k.p.a.) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 oraz art. 24 ust. 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (dalej jako Pgik), [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] (dalej też jako WINGiK) utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] lipca 2024 r. nr [...], w której Starosta wskazał, że w wyniku postępowania przeprowadzonego na wniosek Nadleśnictwa [...] z dnia [...] czerwca 2024 r., w którym Nadleśnictwo jako władający nieruchomością oznaczoną działkami nr [...], położonymi w obrębie [...] w gminie [...], z uwagi na zmianę sposobu użytkowania tych gruntów wnosi "o zmianę użytku z dr na Ls", orzekł "o odmowie aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków, w zakresie danych obejmujących obszar działek ewidencyjnych nr [...], położonych w obrębie [...],[...] w gminie [...], polegającej na zmianie rodzaju użytków gruntowych "dr"- drogi, wykazanych w ewidencji dla ww. działek, na użytki "Ls"- lasy, wynikającej z żądania zawartego we wniosku Nadleśnictwa [...] z dnia [...].06.2024 r., oraz przekazanych w tej sprawie dokumentów". W uzasadnieniu powyższej decyzji WINGiK wskazał, że właścicielem działek oznaczonych numerami [...] w obr. [...], gmina [...], jak wynika z wydruku Uproszczonego wypisu z rejestru gruntów wg stanu na dzień [...] maja 2018 r., była Gmina [...], zaś w opisie użytków gruntowych obejmujących obszar tych działek wskazano "Drogi", oznaczone symbolem "dr". W dniu [...] sierpnia 2018 r., jak wynika z kopii Aktu Notarialnego Rep. A. Nr [...], stanowiącego podstawę zmiany dokonanej w ewidencji gruntów i budynków pod nr [...], Gmina [...] darowała Skarbowi Państwa, reprezentowanemu przez Nadleśniczego Nadleśnictwa [...], działki gruntu oznaczone numerami [...] w obr. [...], gmina [...], powiat [...], dla których prowadzona jest księga wieczysta nr [...]. W wyniku zmiany dokonanej w ewidencji gruntów i budynków w dniu [...] października 2018 r., na podstawie powyższego Aktu Notarialnego, w miejsce Gminy [...] jako właściciel ww. działek został wpisany Skarb Państwa, a jako władającego w formie zarządu wpisano Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...]. Zawiadomienie o zmianach w danych ewidencyjnych dotyczące powyższej zmiany nr [...] zostało doręczone Nadleśnictwu [...] w dniu [...].10.2018r. Oznaczenie użytków gruntowych działek nr [...], zgodnie z treścią powyższego Zawiadomienia, pozostało jako ,,dr'’. Nadleśniczy W. D., reprezentujący Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe - Nadleśnictwo [...], skierował do Starosty [...] pismo z dnia [...] czerwca 2024 r., pn. ZGŁOSZENIE ZMIAN DANYCH ewidencji gruntów i budynków, zawierające zgłoszenie zmiany danych ewidencyjnych działek nr [...] położonych w obr. [...], gmina [...], ze względu na zmianę sposobu użytkowania, a także wniosek o zmianę użytku z "dr" na "Ls". Jako załączniki do powyższego pisma Nadleśniczy wskazał: 1. "Pismo Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z [...].06.2016r.", 2. "Protokół uzgodnień z Gminą [...] z [...].04.2018r.", 3. "Akt Notarialny umowy darowizny z [...].08.2018r.", 4. "Decyzję nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaną przez Wójta Gminy [...] z [...].08.2021 r. zn. spr. [...]", 5. "Akt powołania Nadleśniczego Nadleśnictwa [...]", 6. "Decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego". W piśmie tym Nadleśniczy wskazał także, że zgodność wprowadzenia powyższych zmian została wielokrotnie uargumentowana w trwającym nadal postępowaniu administracyjnym znak [...], w ramach którego została wydana decyzja WINGiK z dnia [...] czerwca 2024 r. znak [...], którą organ uchylił decyzję Starosty [...] z [...] kwietnia 2024 r. o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wyników prac geodezyjnych, dotyczących zmiany użytków gruntowych działek nr [...] oraz umorzył postępowanie organu pierwszej instancji w całości. Na marginesie uzasadnienia tej decyzji zasugerował wykonawcy prac geodezyjnych, aby rozważył poinformowanie zleceniodawcy o możliwości złożenia wniosku do Starosty o aktualizację informacji zawartych w ewidencji gruntów, gdyż wtedy Starosta będzie musiał ocenić, czy ewentualna aktualizacja wynikające z wniosku wymaga dodatkowo opracowania dokumentacji geodezyjnej, czy też wynika wyłącznie z treści wniosku oraz załączonych do niego dokumentów. Starosta [...] pismem z [...] czerwca 2023 r. znak [...], w związku z pismem Nadleśnictwa [...] z dnia [...] czerwca 2024 r. wskazującym na zmianę sposobu użytkowania działek nr [...] w obr. [...] oraz zawierającym wniosek "o zmianę użytku z dr na Ls". zawiadomił Nadleśnictwo [...] o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie danych obejmujących obszar ww. działek ewidencyjnych nr [...]. W tym samym piśmie, na podstawie art. 50 § 1 k.p.a., Starosta wezwał wnioskodawcę: - do przedłożenia w terminie 14 dni poświadczonych za zgodność z oryginałem dokumentów załączonych do wniosku lub do okazania oryginałów tych dokumentów w celu poświadczenia zgodności odpisów dokumentów z oryginałami, jeżeli mają być dowodami w sprawie, - do złożenia w tym samym terminie pisemnych wyjaśnień służących ustaleniu jakie trwające nadal postępowanie administracyjne znak [...] ma na myśli wnioskodawca, gdy wskazana sprawa została zakończona ostateczną decyzją organu II instancji, dotyczącą odmowy przyjęcia do zasobu wyników prac geodezyjnych, w której Nadleśnictwo nie było stroną, a także "czy przedmiotowe grunty (..) objęte są planem urządzenia lasu, a jeżeli tak, to również o przedłożenie odpisu takiego planu w zakresie ww. gruntów". Nadleśniczy Nadleśnictwa [...] przy piśmie z dnia [...] czerwca 2024 r. znak [...], które wpłynęło do Starostwa [...] lipca 2024 r., w odpowiedzi na powyższe wezwanie, wskazał że powołując się na trwające postępowanie miał na myśli postępowanie znak [...], a przy tym ma wiedzę, że decyzja organu II instancji w tej sprawie jest ostateczna, ale uważa, że geodeta złoży na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jeżeli przed upływem terminu na jej wniesienie organ nie dokona zmian zgodnie ze złożonym wnioskiem. Ponadto Nadleśniczy wyjaśnił, że przedmiotowe grunty "nie są objęte planem urządzenia lasu", a "szczegółowe wyjaśnienie stanu faktycznego i prawnego tych działek zostało wielokrotnie określone w trwającym nadal postępowaniu administracyjnym znak [...] (w rozumieniu jak wyżej)". Do powyższej odpowiedzi Nadleśniczy załączył potwierdzone za zgodność z oryginałem dokumenty, na które wskazał Starosta w powyższym wezwaniu. Następnie Starosta wskazał, że wyjaśnień wnioskodawcy nie może uwzględnić, ponieważ: - powołana w nich sprawa została zakończona ostateczną decyzją administracyjną organu II instancji i dotyczyła odmowy przyjęcia do zasobu wyników prac geodezyjnych, w której Nadleśnictwo nie było stroną, a przy tym organ II instancji umorzył ww. postępowanie w całości, - działki wskazane we wniosku nie są objęte planem urządzenia lasu, a przy tym przekazane wraz z wnioskiem dokumenty, następnie uwierzytelnione, "nie potwierdzają wskazanej zmiany sposobu użytkowania". Z kolei wskazując przesłanki zależne od strony, które do tej pory nie zostały spełnione lub wykazane, Starosta zwrócił uwagę, że: - pismo Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych, a także Protokół i uzgodnień oraz umowa darowizny zawarta w formie aktu notarialnego z dnia [...] sierpnia 2018 r., "nie stanowią dowodów na zmianę sposobu użytkowania przedmiotowych gruntów jako "dr’' - drogi na "Ls" - lasy", gdyż dokumenty te nie zostały wymieniowe w przepisach o lasach, jako podstawa do określenia zmian w sposobie użytkowania gruntów i t/m samym wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, - powyższa ocena dotyczy także decyzji Wójta Gminy [...] o warunkach zabudowy, wydanej na wniosek Nadleśnictwa, ponieważ organ ustalił w niej, że "Inwestycja dotyczy zmiany sposobu zagospodarowania terenu i polega na zalesieniu gruntów stanowiących dotychczas drogi gminne - nr ewid. [...], obręb [...]", a przy tym błędnie określił położenie działek, wskazując obręb [...], ponadto wskazał, że ustalenia planów zagospodarowania przestrzennego ani decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie mogą stanowić podstawy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, co potwierdza aktualne orzecznictwo, - mając na uwadze zapis w art. 20 ust. 3a ustawy Pgik, wskazujący że ewidencję gruntów i budynków w części dotyczącej lasów należy prowadzić z uwzględnieniem przepisów o lasach, za wiążący należy uznać zapis w art. 20 ust. 2 ustawy o lasach, który stanowi, że "W ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasów", ponieważ "Oba te przepisy wyznaczają wzajemne relacje, jakie zachodzą pomiędzy pojęciem lasu w EGiB a lasem w ustawie o lasach (Wyrok NSA z dnia 8.04.2022r. sygn. akt I OSK 28/21 CBOSA)". Organ odwoławczy, uzasadniając swoje stanowisko w sprawie, w pierwszej kolejności podkreślił, że zgodnie z art. 7d pkt 1 lit. a Pgik do zadań starosty, jako organu administracji geodezyjnej i kartograficznej, należy m.in. prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków. Na podstawie art. 24 ust. 2b pkt 2 Pgik starosta wydaje decyzję o aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, gdy aktualizacja dotyczy innych sytuacji niż wskazane w art. 24 ust. 2b pkt 1 wskazanego przepisu, a na podstawie art. 24 ust. 2c w drodze decyzji administracyjnej odmawia aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Po przeanalizowaniu akt sprawy Starosta wydał dnia [...] lipca 2024 r., którą odmówił aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków, w zakresie danych obejmujących obszar działek ewidencyjnych nr [...], położonych w obrębie [...],[...] w gminie [...], polegającej na zmianie rodzaju użytków gruntowych "dr"- drogi, wykazanych w ewidencji dla ww. działek, na użytki "Ls"- lasy. Odwołanie od tej decyzji wniosło Nadleśnictwo [...], w którym wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji i dokonanie zmian ewidencji zgodnie ze złożonym wnioskiem, ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia ze wskazaniem w szczególności, że "w przedmiotowej sprawie brak obowiązującego planu urządzenia lasu dla działek objętych zmianami nie wyklucza wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, w szczególności nie wyklucza zmiany użytku z "dr" na "Ls", a także "nakazanie organowi I instancji dokonania aktualizacji danych zgodnie ze złożonym wnioskiem". Organ odwoławczy podał, że art. 7d pkt 1 lit. a Pgik w sposób jednoznaczny określa, że do zadań starosty, jako organu administracji geodezyjnej i kartograficznej wchodzącego w skład Służby Geodezyjnej i Kartograficznej (art. 6o ust. 1 pkt 2 lit b Pgik), należy prowadzenie ewidencji gruntów i budynków. Do zadań Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, jak wynika z art. 7 ust. 1 pkt 2 lit. a Pgik, należy w szczególności rejestracja stanów prawnych i faktycznych nieruchomości. Ewidencja gruntów i budynków, zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 Pgik obejmuje m.in. informacje dotyczące gruntów - ich położenia, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. W ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. a Pgik, wykazuje się także właścicieli nieruchomości, a w przypadku nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego - oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości. Szczegółowe informacje objęte ewidencją oraz zasady jej prowadzenia zostały określone w Rozporządzeniu Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t. j. Dz. U. z 2024r., poz. 219, dalej jako rozporządzenie ws egib). Użytki gruntowe wykazywane w ewidencji, jak wynika z § 8 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz § 9 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 7 lit. a rozporządzenie ws egib, dzielą się m.in. na grupy grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione, a także grunty zabudowane i zurbanizowane, przy czym pierwsze z nich dzielą się m.in. na lasy, oznaczone symbolem Ls, a drugie dzielą się m.in. na tereny komunikacyjne, w tym drogi, oznaczone symbolem dr. Zasady zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych zawiera tabela określona w ust. 1 Załącznika nr 1 do rozporządzenie ws egib. Do lasów, jak wskazano w pozycji Lp. 10 powyższej tabeli, "zalicza się grunty określone jako "las" w ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach. Lasem, zgodnie z art. 3 tej ustawy jest grunt: 1) o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryły roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony: a) przeznaczony do produkcji leśnej lub b) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo c) wpisany do rejestru zabytków; 2) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne. Lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa zarządza Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe. W ramach sprawowanego zarządu Lasy Państwowe m.in. prowadzą gospodarkę leśną, gospodarują gruntami i innymi nieruchomościami oraz ruchomościami związanymi z gospodarką leśną (art. 4 ust. 3). ,,Gospodarka leśna", zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1, to m.in. działalność leśna w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, natomiast "plan urządzenia lasu", w myśl art. 6 ust. 1 pkt 6, to podstawowy dokument gospodarki leśnej opracowywany dla określonego obiektu, zawierający opis i ocenę stanu lasu oraz cele, zadania i sposoby prowadzenia gospodarki leśnej. Plan urządzenia lasu, w myśl art. 18 ust. 1, sporządza się, z zastrzeżeniem przypadków uzasadnionych stanem lasów, na 10 lat. Taki plan, jak wskazano w art. 18 ust. 4 pkt 1, powinien zawierać w szczególności: "opis lasów i gruntów przeznaczonych do zalesienia, w tym: a) zestawienie powierzchni lasów, gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz lasów ochronnych, b) zestawienie powierzchni lasów z roślinnością leśną (uprawami leśnymi według gatunków drzew w drzewostanie, klas wieku, klas bonitacji drzewostanów oraz funkcji lasów". Plan urządzenia lasu lub uproszczony plan urządzenia lasu, jak wskazano w art. 21 ust. 1 pkt 1, sporządzany jest dla lasów będących w zarządzie Lasów Państwowych - na zlecenie i koszt Lasów Państwowych. Tryb sporządzania planu urządzenia lasu, jak wskazano w § 3 Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu sporządzania planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu obejmuje przeprowadzenie czynności inwentaryzacyjnych, analitycznych oraz planistyczno- prognostycznych. Sporządzający plan urządzenia lasu w ramach czynności inwentaryzacyjnych, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 wskazanego rozporządzenia, przygotowuje m.in. opis taksacyjny lasów i gruntów przeznaczonych do zalesienia zawierający m.in. opis funkcji lasu, elementy charakterystyki lasów i gruntów przeznaczonych do zalesienia, planowe czynności gospodarcze. Z kolei wg § 4 ust. 1 pkt 4-6 w ramach czynności inwentaryzacyjnych przygotowuje się także: - wykaz powierzchni lasów i gruntów przeznaczonych do zalesienia, objętych sporządzanym planem urządzenia lasu, z podaniem rodzajów użytków gruntowych oraz województwa, powiatu i gminy, - mapę gospodarczą lasów i gruntów przeznaczonych do zalesienia, - ogólny opis lasów i gruntów przeznaczonych do zalesienia, zawierający dane dotyczące m.in. ich lokalizacji oraz dotychczasowej gospodarki leśnej. Dokumentację planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu, zgodnie z wymogiem określonym w § 9 ust. 1 rozporządzenia, sporządza się w formie opisu tekstowego, zestawień tabelarycznych, przedstawień graficznych oraz map tematycznych. Plan urządzenia lasu dla lasów stanowiących własność Skarbu Państwa, zgodnie z art. 22 ust. 1, zatwierdza minister właściwy do spraw środowiska. Natomiast zmiana planu urządzenia lasu lub uproszczonego planu urządzenia lasu, jak wynika z art. 23 ust. 1, może być dokonana aneksem, który dla lasów stanowiących własność Skarbu Państwa zatwierdza minister wskazany w art. 22 ust. 1. Trwale zrównoważoną gospodarkę leśną prowadzi się według pionu urządzenia lasu lub uproszczonego planu urządzenia lasu (art. 7 ust. 1). Gospodarkę leśną, w myśl art. 8 pkt 4, prowadzi się m.in. według zasady powiększania zasobów leśnych. Ponadto gospodarkę leśną w nadleśnictwie, jak wynika z art. 35 ust. 1, nadleśniczy prowadzi samodzielnie na podstawie pionu urządzenia lasu. Powiększanie zasobów leśnych, jak wskazano w art. 14 ust. 1, następuje w wyniku zalesienia gruntów oraz podwyższania produkcyjności lasu w sposób określony w planie urządzenia lasu. Grunty przeznaczone do zalesienia, zgodnie z art. 14 ust. 3, określa miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przez wyznaczenie terenu lasu lub decyzja o warunkach zabudowy. Starosta właściwy ze względu na położenie gruntu objętego zalesieniem, w myśl art. 14 ust. 7, dokonuje oceny udatności upraw leśnych najpóźniej w piątym roku od zalesienia gruntu. Starosta może powierzyć, w drodze porozumienia, dokonanie oceny udatności upraw nadleśniczemu (art. 14 ust. 8). Z kolei w art. 37 ust. 1, powołanym w piśmie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...].06.2016r., wskazano m.in., że kierownik jednostki organizacyjnej Lasów Państwowych, za zgodą Dyrektora Generalnego, może nabywać stanowiące własność osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, lasy, grunty przeznaczone do zalesienia lub inne grunty lub nieruchomości, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami gospodarki leśnej i nie narusza interesu Skarbu Państwa. Z kolei "drogi leśne" zaliczane w art. 3 ustawy o lasach do "Lasu", jak stanowi definicja zawarta w art. 6 ust. 1 pkt 8, to "drogi położone w lasach niebędące drogami publicznymi w rozumieniu przepisów o drogach publicznych". Natomiast art. 20 ust. 2 ustawy o lasach stanowi, że "W ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu". Następnie organ II instancji podał, iż odnosząc się do zasad zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych należy zwrócić uwagę także na dotyczące użytku "Drogi -dr". W tym zakresie poz. 19 tabeli określonej w ust. 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia ws egib zawiera następujące 3 zasady: 1. Do użytku gruntowego o nazwie "drogi" zalicza się grunty, które są pasami drogowymi dróg publicznych oraz dróg wewnętrznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 645, z późn. zm.), niewchodzące w skład gruntów, o których mowa w Ip. 22 (przeznaczone pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych - Tp). 2. Do użytku gruntowego o nazwie "drogi" nie zalicza się gruntów w granicach pasów drogowych dróg wewnętrznych, jeżeli: 1) wchodzą w skład gospodarstwa rolnego lub leśnego; 2) wchodzą w skład działki budowlanej, która nie jest osiedlem mieszkaniowym, dworcem kolejowym lub dworcem komunikacji autobusowej albo też nie jest odrębnym pasem gruntu wydzielonym wyłącznie w celu zapewnienia dostępu tej działki do drogi publicznej. 3. Grunty w granicach pasów drogowych dróg wewnętrznych niezaliczone do użytku gruntowego "drogi" włącza się do: 1) przyległego użytku rolnego, jeżeli wchodzą w skład gospodarstwa rolnego; 2) użytku "las". Jeżeli wchodzą w skład gospodarstwa leśnego; 3) odpowiedniego użytku z grupy użytków zurbanizowanych i zabudowanych, jeżeli wchodzą w skład działki budowlanej. W celu uzupełnienia powyższych zasad należy wskazać na regulacje prawne powołane w pierwszej z nich, czyli zawarte w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Drogą publiczną, zgodnie z art. 1 ustawy o drogach. Jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, a w zakresie tych kategorii w art. 2 wskazano drogi krajowe, wojewódzkie, powiatowe oraz gminne. Natomiast drogami wewnętrznymi, jak wskazano w art. 8 ust. 1 tej ustawy, są drogi, parkingi oraz place prze znaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym takiej drogi. Procedury związane z aktualizacją informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków zostały określone w przepisach art. 22-24 ustawy Pgik. Podmioty, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, zgodnie z art. 22 ust. 2, zgłaszają właściwemu staroście zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania tych zmian. Obowiązek ten nie dotyczy zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, wynikających z aktów normatywnych, prawomocnych orzeczeń sądowych, decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, materiałów zasobu, wpisów w innych rejestrach publicznych oraz dokumentacji architektoniczno-budowlanej przechowywanej przez organy administracji architektoniczno-budowlanej. Notariusze, zgodnie z art. 23 ust. 2 pkt 1 Pgik, przekazują właściwemu staroście m.in. odpisy aktów notarialnych, które w swojej treści zawierają przeniesienie, zmianę, zrzeczenie się albo ustanowienie praw do nieruchomości, które podlegają ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków. Z kolei organy administracji publicznej, jak wskazano w art. 24 ust. 3 pkt 1 lit. I, przekazują właściwemu staroście odpisy ostatecznych decyzji administracyjnych, wraz z załącznikami oraz innymi dokumentami stanowiącymi integralną ich część, m.in. w sprawie o zmianie sposobu użytkowania gruntu. Natomiast starosta, jak stanowi art. 23 ust. 7, "niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania dokumentów, o których mowa w ust. 1-3, wpisuje dane z nich wynikające do ewidencji gruntów i budynków oraz do rejestru cen nieruchomości w zakresie wynikającym z tej ewidencji lub rejestru". Informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z art. 24 i. st. 2a, podlegają aktualizacji: 1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust 1-4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji; 2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, jak stanowi art. 24 ust. 2a pkt 1, następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, o w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b. W pozostałych przypadkach, tzn. niewymienionych w pkt 1, zgodnie z ort. 24 ust. 2a pkt 2, aktualizacja następuje w drodze decyzji administracyjnej. Również odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, jak wskazano w art. 24 ust. 2c, następuje w drodze decyzji administracyjnej. W związku z występowaniem decyzji o warunkach zabudowy, jako dowodu w przedmiotowej sprawie, organ wyjaśnił, że tego typu decyzja nie jest przekazywana przez organ administracji publicznej staroście w trybie ww. art. 23 ust. 3 Pgik, jako mogąca zawierać dane do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Brak podstaw do uznania, że taka decyzja może być podstawą zmian danych w ewidencji wynika także z przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w której trybie została wydana. Następnie organ II instancji podał, że przedmiotowe pismo Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] z dnia [...] czerwca 2024 r., mające (zgodnie z jego tytułem) stanowić o realizacji obowiązku zgłoszenia staroście zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, określonego w art. 22 ust. 2 Pgik, należy traktować jako wniosek w trybie art. 24 ust. 2a pkt 2 Pgik skierowany przez podmiot władający nieruchomością Skarbu Państwa, o którym mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. a Pgik, o czym świadczą informacje zawarte na Wypisie z rejestru gruntów, wskazujące że grunty objęte wnioskiem, stanowiące własność Skarbu Państwa, znajdują się we władaniu (w zarządzie) Nadleśnictwa [...]. Mając na uwadze, że Nadleśniczy, wnioskując o zmianę w ewidencji oznaczenia użytku "dr" na "Ls" w zakresie działek nr [...], położonych w obrębie [...], nie powołał się na żadne z przesłanek dokonania aktualizacji, które ustawodawca wyszczególnił w art. 24 ust. 2b pkt 1 Pgik, zaś załączone do wniosku kopie dokumentów nie stanowiły dowodu, że aktualny stan prawny lub stan faktyczny nieruchomości (art. 7 ust. 1 pkt 2 lit. a Pgik) świadczy o dokonaniu zgłoszonej zmiany, Starosta prawidłowo, działając zgodnie z art. 24 ust. 2b pkt 2 Pgik, wszczął w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne, o czym zawiadomił wnioskodawcę pismem z [...] czerwca 2023 r. Postępując zgodnie z zasadą zawartą w art. 7 k.p.a., w oparciu o art. 50 § 1, a następnie powołując się na art. 79a w związku z art. 10 § 1 k.p.a. organ I instancji właściwie przeprowadził postępowanie wyjaśniające zakończone wydaniem decyzji administracyjnej z [...] lipca 2024 r. W ocenie WINGiK uzasadnienie faktyczne tej decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a., natomiast uzasadnienie prawne nie spełnia wymogu wskazanego przepisu, gdyż nie zawiera wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Dokumentacja zgromadzona przez organ I instancji w aktach sprawy i przekazana tut. organowi, oprócz potwierdzonych za zgodność z oryginałem większości dokumentów załączonych przez Nadleśniczego do przedmiotowego wniosku z dnia [...] czerwca 2024 r., obejmuje wyjaśnienia wnioskodawcy przekazane w odpowiedzi pismem z dnia [...] czerwca 2024 r., a także kolejne wyjaśnienia i wskazania zawarte w odpowiedzi przekazanej w piśmie z dnia [...] lipca 2024 r. W wyniku analizy ww. dowodów zgromadzonych w sprawie, w odniesieniu do przedstawionych powyżej obowiązujących uwarunkowań prawnych, organ odwoławczy stwierdził, że nie mogą one stanowić podstawy do wnioskowanej aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, w zakresie zmiany użytku gruntowego na przedmiotowych działkach z drogi - "dr" na lasy - "Ls", z następujących powodów. Jako główną okoliczność mającą stanowić o dokonaniu wnioskowanej zmiany, jak wynika z przekazanych dokumentów, Nadleśniczy wskazuje fakt nabycia od Gminy [...] na własność Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa [...] przedmiotowych gruntów w drodze Aktu Notarialnego z dnia [...] sierpnia 2018 r., jako dokonanego po uzyskaniu w tym zakresie zgody od Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych, po uchwale Rady Gminy z dnia [...] listopada 2014 r. w sprawie darowizny nieruchomości oraz po spisaniu w dniu [...] kwietnia 2016 r. protokołu uzgodnień między Nadleśniczym a Wójtem Gminy [...]. Tę okoliczność Nadleśniczy wprost wskazuje w treści uzasadnienia odwołania od decyzji organu I instancji. Natomiast czynność prawna dokonana powyższym Aktem Notarialnym, w zakresie dotyczącym danych objętych ewidencją gruntów i budynków, stanowi wyłącznie o zmianie w zakresie praw własności do nieruchomości objętych tym aktem, co zostało przez Starostę [...], na podstawie art. 23 ust. 7 w zw. z art. 23 ust. pkt 1 Pgik, prawidłowo ujawnione w ewidencji gruntów i budynków w dniu [...] października 2018 r., w ramach zmiany nr [...] w obrębie [...]. Z kolei załączona do przedmiotowego wniosku decyzja Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. o warunkach zabudowy jest decyzją, która w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w myśl art. 4 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 14 ust. 8 u.p.z.p. i art. 87 ust. 2 Konstytucji RP, stanowi miejscowe prawo powszechnie obowiązujące, określa wyłącznie, że jedyny zgodny z tym prawem i tym samym jedyny dopuszczalny kierunek zmiany sposobu zagospodarowania polega na zalesieniu gruntów obejmujących przedmiotowe działki. Tymczasem ani z wyjaśnień Nadleśniczego, ani z przekazanych dokumentów, nie wynika, że jakiekolwiek działania w kierunku zalesienia przedmiotowych działek miały miejsce, gdyż wnioskodawca nie wykazał, że Starosta dokonał oceny udatności uprawy leśnej, czego wymóg wskazano wprost w art. 14 ust. 7 ustawy o lasach, a ponadto wprost wskazał w piśmie z dnia [...] czerwca 2024r., że "działki nie są objęte planem urządzenia lasu". Brak ujęcia gruntu przedmiotowych działek w planie urządzenia lasu nie pozwala na ustalenie w jaki sposób tymi gruntami Nadleśnictwo gospodaruje, gdyż to właśnie plan urządzenia lasu, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy o lasach, jest podstawowym dokumentem gospodarki leśnej opracowywanym dla określonego obiektu, zawierającym opis i ocenę stanu lasu oraz cele, zadania i sposoby prowadzenia gospodarki leśnej. To plan urządzenia lasu, jak określono w art. 18 ust. 4 pkt 1 lit. a ustawy o lasach, zawiera w szczególności opis, w tym zestawienie powierzchni, lasów i gruntów przeznaczonych do zalesienia. Skutkiem braku ujęcia przedmiotowych gruntów w aktualnym planie urządzenia lasu nie sposób odpowiedzialnie ustalić, czy grunty te są "lasami" w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach, w szczególności nie wiadomo, czy zostały w takim planie uznane za przeznaczone do produkcji leśnej, jako związane z gospodarką leśną (np. drogi leśne), czy też nie zostały uznane za lasy, a jedynie zostały wykazane w planie jako grunty przeznaczone do zalesienia. Ujmowanie w planie urządzenia lasu gruntów przeznaczonych do zalesienia wskazano wprost w ww. art. 18 ust. 4 pkt 1 lit. a ustawy o lasach oraz w § 4 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 4 i 6 rozporządzenia ws planu urządzenia lasu. Powyższe wskazania prowadzą do wniosku, że skoro nie można w oparciu o zapisy planu urządzenia lasu, z powodu ich braku, stwierdzić, czy grunt przedmiotowych działek stanowi "lasy" w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach, to tym samym nie można stwierdzić, czy zgodnie z zasadą określoną w pozycji Lp. 10 tabeli zawartej w ust. 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia ws egib, stanowiącą, że do użytku las "zalicza się grunty określone jako "las" w ustawie z dnia 28 września 1991r. o lasach", w ewidencji gruntów i budynków należy ujawnić je jako "Lasy - Ls". Powyższe rozumowanie potwierdzają również przedstawione powyżej zasady zaliczania gruntów do użytku "Drogi-dr", do których aktualnie w ewidencji gruntów i budynków są zaliczone przedmiotowe działki. Zdaniem organu, należy mieć na uwadze, że w ust. 2 pkt 1 w poz. 19 tabeli załącznika nr 1 do rozporządzenia ws egib wskazano, że do użytku o nazwie "drogi" nie zalicza się gruntów w granicach pasów drogowych dróg wewnętrznych, jeżeli wchodzą w skład gospodarstwa rolnego lub leśnego, zaś takie grunty, zgodnie z ust. 3 pkt 2, włącza się do użytku "las", jeżeli wchodzą w skład gospodarstwa leśnego. Skoro, jak wynika pośrednio z zawartej w Akcie Notarialnym informacji o Uchwale Rady Gminy [...] w sprawie darowizny nieruchomości, grunt przedmiotowych działek nie stanowi dróg publicznych, to, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o drogach, a także mając na uwadze, że Dyrektor Generalny Lasów Państwowych wyraził zgodę na nabycie działek oznaczonych w ewidencji gruntów jako drogi (dr) pod warunkiem posiadania przez Nadleśnictwo środków finansowych na remont dróg, należy je zaliczyć do dróg wewnętrznych. Natomiast, aby móc przedmiotowe grunty obecnych dróg wewnętrznych uznać za "drogi leśne", jak je określił Nadleśniczy dopiero w odwołaniu od decyzji Starosty, do których w myśl art. 6 ust. 1 pkt 8 ustawy o lasach zalicza się "drogi położone w lasach niebędące drogami publicznymi w rozumieniu przepisów o drogach publicznych", włączyć do użytku "las", koniecznym jest uprzednie stwierdzenie, że drogi te wchodzą w skład gospodarstwa leśnego. Przepisy ustawy Pgik, ani przepisy ustawy o lasach, a także przepisy Kodeksu cywilnego nie definiują użytego w tabeli załącznika nr 1 rozporządzenia ws egib pojęcia "gospodarstwo leśne", jednak z przedstawionych powyżej przepisów ustawy o lasach, w tym m.in.: - z definicji pojęcia "gospodarka leśna" zawartej w art. 6 ust. 1 pkt 1, wskazującej, że jest to przede wszystkim działalność leśna w zakresie urządzania lasu, - z zasady trwale zrównoważonej gospodarki leśnej, którą zgodnie z art. 7 ust. 1, prowadzi się według planu urządzenia lasu lub uproszczonego planu urządzenia lasu, - z kompetencji nadleśniczego, wskazanej w art. 35 ust. 1, do samodzielnego prowadzenia gospodarki leśnej w nadleśnictwie na podstawie planu urządzenia lasu, wynika, że gospodarowanie lasami, czyli faktyczne wykorzystanie gruntów leśnych, odbywa się na zasadach określonych w planie urządzenia lasu. Ponadto z uwagi na wskazany brak definicji legalnej "gospodarstwa leśnego", za encyklopedią PWN organ zauważył, że gospodarstwo leśne to m.in. "terytorialna jednostka planowania w urządzaniu lasu: obszar wyodrębniony ze względu na jednakowe lub zbliżone możliwości produkcyjne, wynikające z jednakowych lub podobnych właściwości siedlisk: obejmuje od kilkuset do kilku tysięcy hektarów". Przedstawione rozumienie pojęcia "gospodarstwo leśne" wskazuje jednoznacznie, że "gospodarstwo leśne" co do swego obszaru ściśle związane jest z zapisami zawartymi w planie urządzenia lasu. Rozpatrując w świetle powyższych uwarunkowań, ustaleń i wniosków, przedmiotową kwestię zaliczenia dotychczasowych gruntów oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków jako "drogi" do użytków gruntowanych "lasy", organ stwierdził, że aby móc uznać, że nastąpiła zmiana faktycznego sposobu użytkowania tych gruntów, rozumiana jako zmiana stanu faktycznego nieruchomości, o którym mowa w art. 7 ust. w pkt 2 lit. a Pgik, konieczne jest uprzednie ich ujęcie w planie urządzenia lasu, jako jedne z gruntów wskazanych w art. 3 ustawy o lasach, co w przedmiotowej sprawie nie jest możliwe z uwagi na nieobjęcie takim planem przedmiotowych gruntów. Przedstawione powyżej odniesienie okoliczności faktycznych do obowiązujących uwarunkowań prawnych prowadzi organ odwoławczy do jednoznacznego wniosku, że żądana w piśmie Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] z dnia [...] czerwca 2024 r. zmiana zapisów w ewidencji gruntów i budynków w zakresie oznaczenia sposobu użytkowania gruntu działek nr [...], położonych w obrębie [...], jest bezzasadna, gdyż stoi na przekór naczelnej zasadzie wyrażonej w art. 7 ust. 1 pkt 2 lit. a Pgik, że ewidencja gruntów i budynków rejestruje stany prawne i faktyczne nieruchomości, zaś ujawnione w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym dowody nie świadczą o jakiejkolwiek zmianie stanu prawnego (poza zmianą prawa własności) lub stanu faktycznego wskazanych nieruchomości w zakresie danych, które ta ewidencja jedynie rejestruje w trybie i na zasadach określonych w przedstawionych w niniejszym uzasadnieniu przepisach art. 22-24 Pgik. Organ odwoławczy stwierdził zatem, że jedynym właściwym rozstrzygnięciem sprawy objętej przedmiotowym postępowaniem administracyjnym jest odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, o której mowa w art. 24 ust. 2c Pgik, co jest zbieżne z orzeczeniem organu I instancji, dlatego organ orzekł o utrzymaniu decyzji Starosty [...] z [...] lipca 2024 r. znak [...] w mocy. Odnosząc się do zawartych w odwołaniu zarzutów organ II instancji uznał, że nie zasługują na uwzględnienie. Tylko za częściowo słuszny organ uznał zarzut naruszenia regulacji zawartej w art. 20 ust. 3a Pgik, poprzez jej niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie bezpośrednio w związku z art. 20 ust. 2 ustawy o lasach. O tym, że ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, zgodnie z art. 20 ust. 3a Pgik, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach, w sposób szczególny stanowią przepisy dotyczące zasad zaliczania gruntów do użytku "lasy", zawarte w poz. 10 i 19 tabeli załącznika nr 1 do rozporządzania ws egib. W sytuacji gdy grunty, których ma dotyczyć zmiana w ewidencji dotycząca lasów, są ujęte w planie urządzenia lasu lub uproszczonym planie urządzenia lasu, związek między art. 20 ust. 3a Pgik a art. 20 ust. 2 ustawy o lasach jest bezpośredni, co potwierdza ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych, tzn., że nie można ujawnić w ewidencji zapisów niezgodnych z zawartymi w dokumentach wskazanych w przepisach o lasach, w tym np. w planie urządzenia lasu. Natomiast pośredni związek między tymi przepisami wynika z przedstawionych i wyjaśnionych powyżej regulacji zawartych właśnie w poz. 10 i 19 tabeli załącznika nr 1 do rozporządzenia ws egib. Odnosząc się do pozostałych zarzutów wynikających z argumentacji zawartej w uzasadnieniu powyższych zarzutów organ wyjaśnił, że błędnie Nadleśniczy odczytał sugestię przekazaną przez organ wykonawcy prac geodezyjnych na marginesie uzasadnienia decyzji z [...] czerwca 2024r. znak [...], jakoby w celu doprowadzenia do oczekiwanych zmian w ewidencji wystarczył wniosek Nadleśnictwa skierowany do Starosty w trybie art. 24 ust. 2a pkt 2 Pgik. Sugestia ta wynikała wyłącznie z faktu, że wykonawca prac geodezyjnych wielokrotnie przekazywał Staroście dokumentację, która w wyniku jej weryfikacji pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, była oceniana negatywnie, a w ramach rozpatrywania odwołania w tej sprawie organ dostrzegł, że kierownik prac nie potrafił wykazać, że stwierdzona przez niego zmiana opiera się na dokumentach wynikających z przepisów o lasach. Rozważając tę sugestię należało więc przed skierowaniem przedmiotowego wniosku ustalić istnienie takich dokumentów, aby je do wniosku załączyć. Wskazane w art. 20 ust. 3a Pgik przepisy o lasach to nie tylko ustawa o lasach, dlatego organ II instancji nie odważył się sugerować jakie dokumenty należało załączyć do wniosku. Stwierdzając, że nie wynika z powołanych przez organ I instancji orzeczeń, iż aktualizacja nie jest możliwa w sytuacji braku planu, a jedynie, że nie może być z nim sprzeczna, bezpodstawnie odwołujący wskazuje, że w tym zakresie "organy postępuję wbrew stanowisku NSA", mając za pewne na myśli zarówno Starostę [...] jak też organ odwoławczy. Odwołujący podnosił w postępowaniu, że sam fakt nabycia nieruchomości wystarczy do uznania, że grunt stał się "lasem" w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy o lasach, jednak takiego wskazania nie potwierdza żaden przepis prawa, aby można było uznać, że przekazany przy wniosku Akt Notarialny nabycia nieruchomości stanowi również podstawę do zmiany w ewidencji gruntów i budynków w zakresie określenia rodzaju użytku gruntowego. W ustawie o lasach jest szczególna regulacja o takim charakterze, a mianowicie art. 40a, w którym wskazano, że w wyniku sprzedaży przez Lasy Państwowe nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi "Grunty pod budynkami oraz grunty z budynkami związane, będące przedmiotem sprzedaży, uważa się za grunty wyłączone z produkcji rolnej i leśnej (..j podlegają z urzędu ujawnieniu w (..) ewidencji gruntów i budynków jako grunty zabudowane". Tymczasem, ani przepisy ustawy o lasach, ani żadnej innej ustawy nie określają, aby nabycie nieruchomości przez Lasy Państwowe skutkowało ujawnieniem w ewidencji gruntów i budynków gruntów tej nieruchomości jako "lasy". Ponadto o tym, że powyższe przyjęte przez Nadleśniczego założenie, iż samo nabycie gruntów winno skutkować ich ujawnieniem w ewidencji gruntów i budynków jako "lasy" jest z gruntu błędne, o czym pośrednio świadczy fakt, że w zbiorczym zestawieniu gruntów wg stanu na dzień [...].01.2021 r., udostępnianym na stronie geoportalu krajowego, w podgrupie rejestrowej nr 1.2, a więc obejmującej tylko grunty w zarządzie Lasów Państwowych, oprócz użytków zaliczanych do gruntów leśnych (ponad 651 tys. ha), na obszarze województwa [...] wykazano m.in. ponad 16 tysięcy ha gruntów rolnych, 970 ha gruntów pod wodami, 614 ha gruntów zabudowanych i zurbanizowanych, w tym 157 ha terenów komunikacyjnych. Gdyby przepisy prawa, w tym przepisy o lasach, na które ogólnie wskazano w art. 20 ust. 3a Pgik, stanowiły, że organy z chwilą nabycia gruntów przez Lasy Państwowe z urzędu mają obowiązek zmienić w ewidencji określenie rodzaj użytku na "lasy", to w poszanowaniu zasady wskazanej w art. 7 Konstytucji oraz w art. 6 k.p.a., w oparciu o takie przepisy, stosowne zmiany były dokonane, skutkiem czego wszystkie grunty Lasów Państwowych oznaczone byłyby jako "lasy". Natomiast Nadleśniczy Nadleśnictwa [...] miałby podstawę do skutecznego żądania od Starosty [...], aby wydał decyzję o aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków z powodu wykrycia błędnych informacji, wynikających z "pominięcia" w ramach zmiany nr [...] dokonanej w dniu [...] października 2018 r. aktualizacji oznaczenia użytku z "dr" na "Ls", jako wynikającej z Aktu Notarialnego Rep. A. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. Tymczasem Nadleśniczy pomimo, że przed niemal 6-ciu laty został zawiadomiony o zakresie dokonanych w dniu [...] października 2018 r. zmian, nie skierował do Starosty takiego żądania, lecz dopiero w dniu [...] czerwca 2024 r. w ramach "Zgłoszenia zmian" skierował do Starosty wniosek o zmianę oznaczenia użytków w powyższy sposób, a przy tym w odwołaniu od przedmiotowej decyzji organu I instancji nie zarzucił Staroście, że nie dokonał aktualizacji ewidencji w trybie eliminacji wykrytych błędnych informacji. W skardze na decyzję WINGiK z dnia [...] września 2024 r. Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe - Nadleśnictwo [...], reprezentowane przez Nadleśniczego, zarzuciło: 1. naruszenie prawa procesowego, to jest art. 138 § 2 k.p.a. art. 7, art. 77 i art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 140 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i nieudzielenie konkretnych odpowiedzi na zadane w odwołaniu pytania. Strona skarżąca wskazała, iż pytania dotyczyły okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Skarżący wskazał, iż postanowił sformułować odwołania w sposób "niestandardowy", albowiem stanowisko organu jest niejednoznaczne i podlega ciągłym zmianom. Strona podała też, że w aktach sprawy znajduje się decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] czerwca 2023 roku, w której organ - s. 19 - wskazuje, że: "Tut. Organ po zapoznaniu się i dokumentami sprawy podziela częściowo pogląd odwołującego się przedstawiony w wyroku NSA z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt: I OSK 1240/10, który wskazuje, iż błędem jest myślenie, że tylko istnienie aktualnego planu urządzenia lasu uprawnia organ (Starostę) do wprowadzenia w ewidencji gruntów zmiany". Zupełnie odmienne stanowisko zaprezentował organ w skarżonej decyzji; 2. naruszenie prawa procesowego, to jest art. 107 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez brak wskazania w podstawie prawnej przepisu, który uzasadniałby wydanie przedmiotowej decyzji (art. 7b ust. 2 pkt 2 oraz art. 24 ust. 2c stanowią tylko tyle, że to [...] Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] powinien rozstrzygnąć przedmiotową sprawę). W podstawie prawnej zabrakło najważniejszego przepisu, który uzasadniałby zdaniem organu utrzymanie decyzji organu I instancji w mocy. Strona podkreśliła, iż to nie pierwszy taki błąd organu II instancji i nie powinna domyślać się jaki przepis prawa wydając decyzję organ miał na myśli, nawet jeśli przepis ten jest cytowany w uzasadnieniu decyzji. Organ II instancji ma manierę zawiłego uzasadniania swojego stanowiska w sprawie, co przy braku najważniejszych przepisów w podstawie prawnej, które organ miał na myśli wydając decyzję, utrudnia stronie skarżenie wydawanych przez organ decyzji. Niestety pomimo formułowania przez stronę i geodetę działającego na zlecenie strony takiego zarzutu organ II instancji swobodnie podchodzi do swoich obowiązków. W tym zakresie, strona skarżąca wniosła o podjęcie przez Sąd działań dyscyplinujących organ II instancji; 3. naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie, to jest art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t.j. Dz. U. 2024 r., poz. 510), przepis ten w świetle treści art. 23 oraz art. 3 pkt 2 ustawy o lasach nie powinien stanowić odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji, w szczególności wówczas, gdy plan w chwili jego sporządzania nie obejmował przedmiotowych działek, albowiem stanowiły one własność podmiotu trzeciego - nie były w zarządzie Nadleśnictwa; 4. naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie, to jest art. 20 ust. 3a ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne w związku z art. 20 ust. 2 ustawy o lasach przez niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż nie jest możliwe uwzględnienie w powszechnej ewidencji gruntów i budynków zmian, które nie wynikają z planu urządzenia lasu; 5. błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na wynik postępowania, to jest ustalenie przez organ II instancji, że nie nastąpiła faktyczna zmiana użytkowania gruntu, gdy tymczasem z wszelkich dokumentów oraz z samego faktu posiadania przez Skarb Państwa - Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] przedmiotowych działek wynika, że przekazanie przez Gminę przedmiotowych działek odbyło się na cel prowadzenia gospodarki leśnej. W świetle powyższego skarżący wniósł o: 1) przeprowadzenie dowodu z akt sprawy rozstrzyganej przez tutejszy Sąd pod sygn. akt: II SA/Go 407/24, w szczególności w zakresie niejednoznacznych stanowisk organów, sprzecznego stanowiska [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] wyrażonego w skarżonej decyzji oraz decyzji tego organu z dnia [...] czerwca 2003 r. sygn. akt: [...], dowolnego interpretowania obowiązujących przepisów; 2) uchylenie skarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia z jednoczesnym wskazaniem przez Sąd, iż w przedmiotowej sprawie brak obowiązującego planu urządzenia lasu dla działek objętych zmianami nie wyklucza wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, w szczególności nie wyklucza zmiany użytku z "dr" na "Ls"; nakazanie organom dokonania zmiany w ewidencji zgodnie z wnioskiem skarżącego; 3) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi zauważono, iż w przeciwieństwie do podstawy prawnej zaskarżonej decyzji, gdzie brak jest jakiegokolwiek przepisu uzasadniającego wydanie przedmiotowej decyzji, w uzasadnieniu organ II instancji powołał się na mnóstwo przepisów, w tym bezpośrednio nieistotnych dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, czym również spowodował to, iż decyzja jest nieczytelna. Jednakże przepisy cytowane przez organ świadczą właśnie o tym, iż wniosek skarżącego powinien być uwzględniony. Zdaniem strony skarżącej dalsza część uzasadnienia decyzji, w której organ próbuje tłumaczyć dlaczego podjął decyzję negatywną jest niejasna, niezrozumiała, a nawet wręcz nużąca (nie wiadomo co organ miał na myśli w zakresie dróg, dróg wewnętrznych, publicznych i leśnych). Stan faktyczny jest – zdaniem strony – niezmiernie prosty: Gmina przekazała Nadleśnictwu drogę w celu wykorzystywania jej do prowadzenia gospodarki leśnej, w tym zalesienia, droga położona jest w lesie - wynika to z przedłożonych przez Skarżącego dokumentów. Przy czym nie jest istotne to, czy droga jest dalej drogą leśną (droga leśna jest lasem), czy na tej drodze został posadzony las (który oczywiście też jest lasem). Zgodnie z treścią art. 3 pkt 2 ustawy z 28 września 1991r. lasem w rozumieniu ustawy jest grunt związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne. Przed przekazaniem przez Gminę tej drogi Nadleśnictwu, droga ta była wewnętrzną drogą gminną. Zatem teraz też jest drogą tylko leśną. Organ sam sobie przeczy, albowiem z jednej strony upiera się nad niedokonaniem zmiany z oznaczenia dr - czyli droga (pozostawieniu w ewidencji drogi), a z drugiej strony insynuuje, że w zasadzie nie wiadomo jak tę drogę Nadleśnictwo użytkuje, i w zasadzie droga ta może być użytkowana w każdy sposób, ale na pewno nie jest użytkowana przez skarżącego jako droga. Zdaniem strony jest to absurd. W zakresie zarzucania skarżącemu, iż to on odpowiada za to, że w ewidencji nie została dokonana zmiana strona wskazała, że od wielu lat stara się dokonać zmian w ewidencji jednak to nie następuje na skutek dowolnego interpretowania przepisów przez organy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] września 2024 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2024 r., w której Starosta wskazał, że w wyniku postępowania przeprowadzonego na wniosek Nadleśnictwa [...] z dnia [...] czerwca 2024 r., w którym Nadleśnictwo jako władający nieruchomością oznaczoną działkami nr [...], położonymi w obrębie [...] w gminie [...], z uwagi na zmianę sposobu użytkowania tych gruntów wnosi "o zmianę użytku z dr na Ls", orzekł "o odmowie aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków, w zakresie danych obejmujących obszar działek ewidencyjnych nr [...], położonych w obrębie [...],[...] w gminie [...], polegającej na zmianie rodzaju użytków gruntowych "dr"- drogi, wykazanych w ewidencji dla ww. działek, na użytki "Ls"- lasy, wynikającej z żądania zawartego we wniosku Nadleśnictwa [...] z dnia [...].06.2024 r., oraz przekazanych w tej sprawie dokumentów". Skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 2 p.p.s.a.). W świetle art. 7d pkt 1 lit. a Pgik do zadań starosty, jako organu administracji geodezyjnej i kartograficznej wchodzącego w skład Służby Geodezyjnej i Kartograficznej (art. 6o ust. 1 pkt 2 lit b Pgik), należy prowadzenie ewidencji gruntów i budynków. Do zadań Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, jak wynika z art. 7 ust. 1 pkt 2 lit. a Pgik, należy w szczególności rejestracja stanów prawnych i faktycznych nieruchomości. Przepis art. 2 pkt 8 Pgik definiuje ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) jako system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Dane ujawnione w ewidencji gruntów i budynków mają zatem charakter informacyjny, a sam rejestr jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości. Ma on charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, co oznacza, że nie tworzy nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan faktyczny (por. wyroki NSA: z dnia 25 września 2013 r., I OSK 835/12, z dnia 14 grudnia 2016 r., I OSK 429/15, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA). Obowiązkiem organów prowadzących ewidencję gruntów i budynków jest utrzymywanie jej w stanie aktualności. Służą temu instytucje aktualizacji i modernizacji ewidencji, mające na celu uwzględnienie w niej wszelkich aktualnych danych wynikających z dokumentów urzędowych i przepisów prawa oraz dostosowanie wpisów ewidencyjnych do warunków wynikających z aktualnych przepisów prawa. Stwierdzenie nieprawidłowego wpisu w ewidencji nakłada na organ ewidencyjny obowiązek wprowadzenia stosownej zmiany w wymaganym przepisami trybie. W odniesieniu do gruntów ewidencja obejmuje informacje dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty (art. 20 ust. 1 pkt 1 Pgik). W myśl art. 22 ust. 2 Pgik, podmioty, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, zgłaszają właściwemu staroście zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania tych zmian. Obowiązek ten nie dotyczy zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, wynikających z aktów normatywnych, prawomocnych orzeczeń sądowych, decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, materiałów zasobu, wpisów w innych rejestrach publicznych oraz dokumentacji architektoniczno-budowlanej przechowywanej przez organy administracji architektoniczno-budowlanej. W przedmiotowej sprawie pismem z dnia [...] czerwca 2024 r. Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe - Nadleśnictwo [...] zgłosiło do organu ewidencyjnego zmiany danych ewidencyjnych działek nr [...] położonych w obr. [...], gmina [...], ze względu na zmianę sposobu użytkowania, a także wniosek o zmianę użytku z "dr" na "Ls". Treść żądań strony skarżącej wskazuje zatem jednoznacznie, że w istocie domagała się aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, poprzez zmianę opisu użytku gruntowego. Stosownie do art. 24 ust. 2a Pgik, informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji: 1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji; 2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Jednocześnie należy podkreślić, że istotne znaczenie w rozpoznawanej sprawie ma treść art. 24 ust. 2b przywołanej ustawy, zgodnie z którym, aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b; 2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach. W świetle powyższego przepisu, dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków możliwe jest wyłącznie na skutek udokumentowania przez osobę zainteresowaną rozbieżności pomiędzy danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków a danymi wynikającymi z przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów, sporządzonych już jednak po wprowadzeniu do ewidencji kwestionowanych danych. Przed wprowadzeniem do ewidencji gruntów i budynków żądanych zmian organ zobowiązany jest dokonać weryfikacji takiego wniosku i ocenić, czy faktycznie udokumentowano rozbieżności pomiędzy danymi wynikającymi z ewidencji a danymi wynikającymi z przedłożonych dokumentów. Szczegółowe informacje objęte ewidencją oraz zasady jej prowadzenia zostały określone w Rozporządzeniu Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz. U. z 2024r., poz. 219, dalej jako rozporządzenie ws egib). Użytki gruntowe wykazywane w ewidencji, jak wynika z § 8 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz § 9 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 7 lit. a rozporządzenie ws egib, dzielą się m.in. na grupy grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione, a także grunty zabudowane i zurbanizowane, przy czym pierwsze z nich dzielą się m.in. na lasy, oznaczone symbolem Ls, a drugie dzielą się m.in. na tereny komunikacyjne, w tym drogi, oznaczone symbolem dr. Zasady zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych zawiera tabela określona w ust. 1 Załącznika nr 1 do rozporządzenie ws egib. Zdaniem Sądu prawidłowe jest stanowisko organu odwoławczego, który stwierdził, że dokumenty przekazane przez stronę skarżącą nie mogą stanowić podstawy do wnioskowanej aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, w zakresie zmiany użytku gruntowego na przedmiotowych działkach z drogi - "dr" na lasy - "Ls". Za taki dokument nie może zostać uznana umowa darowizny (akt notarialny z dnia [...] sierpnia 2018 r. Rep. A nr [...]). Na podstawie ww. czynności prawnej Skarb Państwa – Państwowe Gospodarstwo Leśne "Lasy Państwowe" nabył od Gminy [...] własność gruntów (działki nr [...]), po uzyskaniu w tym zakresie zgody od Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych, po uchwale Rady Gminy z dnia [...] listopada 2014 r. w sprawie darowizny nieruchomości oraz po spisaniu w dniu [...] kwietnia 2016 r. protokołu uzgodnień między Nadleśniczym a Wójtem Gminy [...]. Zasadnie organ odwoławczy podkreślił, że ww. czynność prawna dokonana w formie aktu notarialnego, w zakresie dotyczącym danych objętych ewidencją gruntów i budynków, stanowi wyłącznie o zmianie w zakresie prawa własności do nieruchomości objętych tym aktem, co zostało przez Starostę [...], na podstawie art. 23 ust. 7 w zw. z art. 23 ust. 2 pkt 1 Pgik, prawidłowo ujawnione w ewidencji gruntów i budynków w dniu [...] października 2018 r., w ramach zmiany nr [...] w obrębie [...]. Należy dodać, że w § 3 aktu notarialnego wskazano, że Skarb Państwa – Państwowe Gospodarstwo Leśne "Lasy Państwowe" darowiznę przyjmuje, z przeznaczeniem na cel gospodarki leśnej oraz na cel publiczny związany z remontem, utrzymaniem dróg i ich udostępnieniem do użytku publicznego. Taki zapis zawarty w umowie darowizny nie świadczy o tym, że nastąpiła zmiana faktycznego sposobu użytkowania użytków gruntowych z drogi (dr) na lasy (Ls), lecz wskazuje jedynie na taki zamiar strony skarżącej. Taki wniosek potwierdza również decyzja Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. o warunkach zabudowy wydanej na rzecz strony skarżącej, gdzie wskazano, że inwestycja dotyczy zmiany sposobu zagospodarowania terenu i polega na zalesieniu gruntów stanowiących dotychczas drogi gruntowe – nr ewid. [...], obręb [...]. Wskazana decyzja w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2023 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1130) określa jedyny dopuszczalny kierunek zmiany sposobu zagospodarowania terenu. Organ odwoławczy wskazał, że ani z wyjaśnień Nadleśniczego, ani z przekazanych dokumentów, nie wynika, że jakiekolwiek działania w kierunku zalesienia przedmiotowych działek miały miejsce, gdyż wnioskodawca nie wykazał, że Starosta dokonał oceny udatności uprawy leśnej, czego wymóg wskazano wprost w art. 14 ust. 7 u.o.l. W ocenie Sądu nie jest trafny zarzut skarżącego naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 20 ust. 3a Pgik w związku z art. 20 ust. 2 u.o.l. polegający na uznaniu, iż nie jest możliwe uwzględnienie w powszechnej ewidencji gruntów i budynków zmian, które nie wynikają z planu urządzenia lasu. Jak już wyżej wskazano, zasady zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych zawiera tabela określona w ust. 1 Załącznika nr 1 do rozporządzenie ws egib. Do lasów, jak wskazano w pozycji Lp. 10 powyższej tabeli, "zalicza się grunty określone jako "las" w ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 530 dalej – u.o.l.). Lasem, zgodnie z art. 3 tej ustawy jest grunt: 1) o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryły roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony: a) przeznaczony do produkcji leśnej lub b) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo c) wpisany do rejestru zabytków; 2) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne. Lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa zarządza Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe. W ramach sprawowanego zarządu Lasy Państwowe m.in. prowadzą gospodarkę leśną, gospodarują gruntami i innymi nieruchomościami oraz ruchomościami związanymi z gospodarką leśną (art. 4 ust. 3 u.o.l). Zgodnie z art. 37 ust. 1 u.o.l. kierownik jednostki organizacyjnej Lasów Państwowych, za zgodą Dyrektora Generalnego, może nabywać stanowiące własność osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, lasy, grunty przeznaczone do zalesienia lub inne grunty lub nieruchomości, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami gospodarki leśnej i nie narusza interesu Skarbu Państwa. Z kolei drogi leśne zaliczane w art. 3 ustawy o lasach do "Lasu", jak stanowi definicja zawarta w art. 6 ust. 1 pkt 8 u.o.l., to drogi położone w lasach niebędące drogami publicznymi w rozumieniu przepisów o drogach publicznych. Drogą publiczną, zgodnie z art. 1 ustawy o drogach, jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, a w zakresie tych kategorii w art. 2 wskazano drogi krajowe, wojewódzkie, powiatowe oraz gminne. Natomiast drogami wewnętrznymi, jak wskazano w art. 8 ust. 1 tej ustawy, są drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym takiej drogi. Zgodnie z art. 20 ust. 2 u.o.l. w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. Natomiast w myśl art. 20 ust. 3a Pgik ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach. W orzecznictwie wskazuje się, że przepis art. 20 ust. 2 ustawy o lasach stanowi lex specialis w stosunku do uregulowań zawartych w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne. Związanie organów ewidencji gruntów i budynków wynikającą z planu urządzenia lasu jego powierzchnią i granicami oznacza więc, że dopóki w planie urządzenia lasu nie zostanie dokonana zmiana, o jakiej mowa w art. 23 ust. 1 ustawy o lasach, dopóty organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są uprawnione do dokonywania w prowadzonej przez siebie ewidencji zmian powierzchni i granic lasu, które nie odpowiadałyby ustaleniom planu urządzenia lasu. Organ ewidencji gruntów i budynków nie może dokonywać zmian w danych ewidencyjnych dotyczących lasu, które byłyby niezgodne z ustaleniami planu urządzenia lasu. W takiej sytuacji zmiana danych odnoszących się do lasu, w pierwszej kolejności musi zostać wprowadzona przez właściwy organ do planu urządzenia lasu. Stwierdzić zatem należy, że plan urządzenia lasu jest dokumentem, na podstawie którego mogą być aktualizowane dane dotyczące granic i powierzchni lasów leżących na terenie objętym tym planem (zob. wyrok NSA z dnia 8 kwietnia 2022 r., I OSK 28/21, wyrok NSA z dnia 6 września 2024 r., I OSK 881/23, CBOSA). W sprawie jest bezsporne, że działki objęte wnioskiem strony skarżącej nie są objęte planem urządzenia lasu. WINGiK zasadnie stwierdził, że brak ujęcia gruntu przedmiotowych działek w planie urządzenia lasu nie pozwala na ustalenie, w jaki sposób tymi gruntami Nadleśnictwo gospodaruje, gdyż to właśnie plan urządzenia lasu, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 6 u.o.l. jest podstawowym dokumentem gospodarki leśnej opracowywanym dla określonego obiektu, zawierającym opis i ocenę stanu lasu oraz cele, zadania i sposoby prowadzenia gospodarki leśnej. To plan urządzenia lasu, jak określono w art. 18 ust. 4 pkt 1 lit. a u.o.l. zawiera w szczególności opis, w tym zestawienie powierzchni, lasów i gruntów przeznaczonych do zalesienia. Skutkiem braku ujęcia przedmiotowych gruntów w aktualnym planie urządzenia lasu nie sposób jednoznacznie ustalić, czy grunty te są "lasami" w rozumieniu art. 3 u.o.l. Ujmowanie w planie urządzenia lasu gruntów przeznaczonych do zalesienia wskazano wprost w ww. art. 18 ust. 4 pkt 1 lit. a u.o.l. oraz w § 4 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 4 i 6 rozporządzenia w sprawie planu urządzenia lasu. Powyższe wskazania prowadzą do wniosku, że skoro nie można w oparciu o zapisy planu urządzenia lasu, z powodu ich braku, stwierdzić, czy grunt przedmiotowych działek stanowi "lasy" w rozumieniu art. 3 u.o.l., to tym samym nie można stwierdzić, czy zgodnie z zasadą określoną w pozycji Lp. 10 tabeli zawartej w ust. 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia ws egib, stanowiącą, że do użytku las "zalicza się grunty określone jako "las" w ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach", w ewidencji gruntów i budynków należy ujawnić je jako "Lasy - Ls". Zdaniem Sądu stanowiska organu odwoławczego nie można jednak rozumieć w ten sposób, że w przypadku braku planu urządzenia lasu w każdym przypadku nie jest możliwe wprowadzenie w ewidencji gruntów i budynków zmian. WINGiK trafnie uznał, że brak możliwości dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków wynika m.in. z tego względu, że przedmiotowe grunty nie są objęte planem urządzenia lasu. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nieistnienie sporządzonego planu urządzenia lasu oraz brak innych dokumentów urzędowych, czy przepisu prawa, które wskazywałyby na faktyczną zmianę sposobu użytkowania działek, uniemożliwia dokonanie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Należy dodać, że powoływany przez stronę skarżącą wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2011 r., (I OSK 1240/10, CBOSA), zapadł w innym stanie faktycznym, gdy co prawda - jak w niniejszej sprawie - nie został sporządzony plan urządzenia lasu, ale zmiana rodzaju użytkowania gruntu wynikała z innych dokumentów (m.in. z protokołu z oględzin terenu), a zatem odmiennie niż w rozpoznawanej sprawie. Powyższy wniosek znajduje również potwierdzenie w przedstawionej przez organ odwoławczy zasadzie zaliczania gruntów do użytku "Drogi-dr", do których aktualnie w ewidencji gruntów i budynków są zaliczone przedmiotowe działki. Należy wskazać, że w ust. 2 pkt 1 w poz. 19 tabeli załącznika nr 1 do rozporządzenia ws egib wskazano, że do użytku o nazwie "drogi" nie zalicza się gruntów w granicach pasów drogowych dróg wewnętrznych, jeżeli wchodzą w skład gospodarstwa rolnego lub leśnego, zaś takie grunty, zgodnie z ust. 3 pkt 2, włącza się do użytku "las", jeżeli wchodzą w skład gospodarstwa leśnego. Organ słusznie wywiódł, że działki objęte umową darowizny stanowią drogi wewnętrzne. Z kolei dla uznania dróg wewnętrznych za "drogi leśne", do których w myśl art. 6 ust. 1 pkt 8 u.o.l. zalicza się "drogi położone w lasach niebędące drogami publicznymi w rozumieniu przepisów o drogach publicznych", koniecznym jest uprzednie stwierdzenie, że drogi te wchodzą w skład gospodarstwa leśnego. Organ wskazał, że pojęcie "gospodarstwo leśne" wskazuje jednoznacznie, że jest ono co do swego obszaru ściśle związane z zapisami zawartymi w planie urządzenia lasu. W ocenie Sądu fakt nieistnienia planu urządzenia lasu, a jednocześnie brak innych dokumentów urzędowych czy przepisu prawa (art. 23 ust. 2b Pgik), uniemożliwia zaliczenia dotychczasowych gruntów ujętych w ewidencji gruntów i budynków jako "drogi" do użytków oznaczonych jako "lasy". Trafnie organ odwoławczy podniósł, że ani przepisy ustawy o lasach, ani żadnej innej ustawy nie określają, aby nabycie nieruchomości przez Lasy Państwowe skutkowało automatycznym ujawnieniem w ewidencji gruntów i budynków gruntów tej nieruchomości jako "lasy". W konsekwencji WINGiK zasadnie uznał, że ujawnione w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym dowody nie świadczą o jakiejkolwiek zmianie stanu prawnego (poza zmianą prawa własności) lub stanu faktycznego wskazanych nieruchomości w zakresie danych, które ta ewidencja jedynie rejestruje w trybie i na zasadach określonych w przedstawionych w niniejszym uzasadnieniu przepisach art. 22-24 Pgik. Dlatego organ odwoławczy odmówił aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, o której mowa w art. 24 ust. 2c Pgik. Zdaniem Sądu nie są zasadne podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów k.p.a. (m.in. art. 7, art. 77, art. 107 § 3 k.p.a.) a także przepisów prawa materialnego. Uzasadnienie decyzji spełnia wymaga art. 107 § 3 k.p.a., w szczególności wyjaśnia podstawę prawną decyzji w przedmiocie odmowy dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Nadto postępowanie w sprawie II SA/Go 407/24 dotyczyło odrębnej kwestii proceduralnej i zostało zakończone wyrokiem WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 16 października 2024 r. W ocenie Sądu zarzuty skargi okazały się niezasadne, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W konsekwencji skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.