II SA/Go 559/14

Dnia 3 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a: na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. T.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 roku nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem organ ten utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 15.000 zł za nieprawidłowości stwierdzone w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2014 r. na terenie budynku mieszkalno-usługowego, usytuowanego na działkach nr [...]. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Podniósł, iż osiąga przychód z działalności gastronomicznej w wysokości ok. 6.000 zł miesięcznie. Jednocześnie spłaca zobowiązania w kwocie ok. 4.400 zł miesięcznie. W chwili obecnej nie uzyskuje żadnego dochodu z działalności budowlanej. Zdaniem skarżącego wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Do wniosku załączył dokumentację finansową w postaci deklaracji podatkowej VAT oraz ZUS. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Wprawdzie w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że instytucja wstrzymania wykonania powinna być z dużą ostrożnością stosowana w przypadku aktów nakładających obowiązek uiszczenia określonej kwoty pieniężnej, gdyż w razie ewentualnego uznania przez sąd takiego rozstrzygnięcia za niezgodne z prawem uiszczone na jej podstawie świadczenie pieniężne może zostać stronie zwrócone, jednakże na obecnym etapie niniejszej sprawy, biorąc pod uwagę znaczną kwotę nałożonej kary pieniężnej (15.000 zł), wykonanie w drodze egzekucji zaskarżonego postanowienia – zanim sąd wypowie się w kwestii jego zgodności z prawem – istotnie może spowodować skutki trudne do odwrócenia. Sąd wziął również pod uwagę, że skarżący prowadząc działalność gospodarczą, zapewnia zatrudnienie kilku innym osobom, o czym świadczy złożona do akt sprawy dokumentacja na temat uiszczanych składek na ubezpieczenia społeczne. Z drugiej strony, biorąc pod uwagę nieodległy termin rozprawy, czasowe wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie będzie wiązało się z uszczerbkiem dla interesu publicznego. Należy przy tym zaznaczyć, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter tymczasowy i jak wskazuje treść art. 61 § 6 p.p.s.a., upadnie ono z chwilą wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.