II SA/Go 561/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku uczestnika postępowania "G." sp. z o.o. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Go 561/22 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zorganizowanie i przeprowadzenie imprezy masowej postanawia: oddalić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Go 561/22 oddalił skargę Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zorganizowanie i przeprowadzenie imprezy masowej. Pismem z dnia [...] stycznia 2023 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) profesjonalny pełnomocnik uczestnika postępowania - "G." sp. z o.o., wniósł o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. co do zwrotu kosztów. Wskazał, iż we wniosku o odrzucenie i oddalenie skargi z dnia [...] listopada 2022 r. w punkcie 6 wniósł o zasądzenie od strony skarżącej na rzecz uczestnika postępowania kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami według norm przepisanych i kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (§ 1). Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3). Z powyższego wynika, że strona może domagać się uzupełnienia wyroku, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Rozstrzygnięciem takim jest orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Zasady zwrotu kosztów między stronami w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały wprost uregulowane w ustawie p.p.s.a. I tak, zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W świetle powyższego należy wskazać, że w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi zwrot kosztów postępowania może nastąpić jedynie na rzecz skarżącego i tylko w sytuacji gdy skarga zostanie uwzględniona. Nie jest możliwe w kontekście literalnego brzmienia art. 200 p.p.s.a. zasądzanie przez wojewódzkie sądy administracyjne kosztów postępowania (w tym kosztów zastępstwa procesowego) na rzecz uczestnika postępowania bez względu na wynik postępowania. Na tle okoliczności rozpoznawanej sprawy aktualny pozostaje pogląd, zgodnie z którym zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego nie przysługuje uczestnikom postępowania bez względu na wynik postępowania sądowego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 1998 r., sygn. akt V SA 1306/97, LEX nr 35145). Podsumowując, przedmiotowy wniosek o uzupełnienie wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania pochodzi od innej strony niż strona skarżąca, a zatem od podmiotu, któremu żądanie zwrotu kosztów postępowania nie przysługuje. W konsekwencji Sąd, działając na podstawie art. 157 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.