II SA/Go 562/15

Dnia 17 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2015 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia P Spółki z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 24 września 2015 roku w sprawie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry p o s t a n a w i a : odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt II SA/Go 562/15 Wojewódzki Sądu Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił wniosek P Spółki z o.o. o wstrzymanie wykonania stanowiącej przedmiot skargi w niniejszej sprawie decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2015 roku nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry. Na powyższe postanowienie Spółka wniosła w ustawowym terminie zażalenie. Według zawartego w jego treści oświadczenia załączono do niego odpis zażalenia wraz z załącznikami oraz uwierzytelnione odpisy postanowień wszczynających kolejne postępowania (dołączone do zażalenia w sprawie II SA/Go 561/15). Do zażalenia dołączono przy tym obszerny, kilkusetstronicowy, nieuporządkowany plik bliżej niezidentyfikowanych postanowień naczelników urzędów celnych z terenu całego kraju. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 października 2015 r. pełnomocnik Spółki został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez wymienienie załączników do niego oraz złożenie uporządkowanego i ponumerowanego kompletu odpisów załączników do zażalenia – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie powyższe doręczono pełnomocnikowi Spółki dnia 26 października 2015 r. W wyznaczonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. u. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., każde pismo strony w postępowaniu sądowym powinno zawierać m.in. wymienienie załączników, które strona uważa za istotne dla rozstrzygnięcia sprawy lub określonej kwestii wpadkowej w postępowaniu. Dodatkowo w myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Uchybienie w tym przedmiocie stanowi brak formalny. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zażalenia nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jego odrzuceniem, o czym stanowi art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Jak wyżej wskazano, do zażalenia na postanowienie z dnia [...] września 2015 r. jego autor załączył obszerny, nieuporządkowany plik bliżej niezidentyfikowanych postanowień naczelników urzędów celnych z terenu całego kraju, oświadczając jednocześnie, że plik ten zawiera zarówno załączniki do zażalenia, jak i ich odpisy dla doręczenia ich organowi. Tymczasem istotą wymogu formalnego z art. 46 § 1 pkt 5 p.p.s.a. jest obowiązek wymienienia poszczególnych załączników do składanego pisma oraz wskazanie ich liczby i rodzaju. Wymienienie załączników do pisma ma na celu sprawdzenie ich liczby i treści, a także czynione jest na wypadek późniejszych ustaleń dowodowych (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. R. Hausera oraz M. Wierzbowskiego, C. H. Beck wyd. 2, Warszawa 2013, s. 259). Nadesłanie wraz z zażaleniem kilkusetstronicowego pliku odpisów postanowień organów celnych bez określenia ich liczby, dat i numerów, bez wyraźnego wskazania w treści zażalenia, że stanowią one odpisy do wniesionego środka odwoławczego oraz bez dokonania przez stronę podziału na załączniki oraz odpisy tych załączników dla strony przeciwnej, uniemożliwia nadanie takiemu zażaleniu dalszego biegu. Wprawdzie w uzasadnieniu zarzutów zażalenia jego autor powołał się na fakt wydania przez organy celne w całym kraju 168 postanowień o wszczęciu przeciw Spółce postępowań w sprawie wymierzenia kar pieniężnych, jednak nie wyczerpuje to wymogu z art. 46 § 1 pkt 5 p.p.s.a. Nie sposób bowiem uznać, aby na sądzie, przed którym toczy się postępowanie międzyinstancyjne, spoczywał obowiązek porządkowania pliku pism zawierającego kilkaset postanowień, weryfikowania czy istotnie każde z postanowień zostało przywołane w uzasadnieniu zażalenia oraz czy każde z nich zostało nadesłane wraz z odpowiadającym mu załącznikiem dla doręczenia stronie przeciwnej. Oznaczałoby to bowiem przerzucenie spoczywających na podmiocie wnoszącym zażalenie obowiązków wynikających z art. 46 § 1 pkt 5 oraz art. 47 § 1 p.p.s.a. na sąd prowadzący postępowanie międzyinstancyjne, gdyż to ten sąd zamiast strony decydowałby o tym, który dokument stanowi załącznik do zażalenia, a który nie. Z tych właśnie przyczyn pełnomocnik Spółki został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez wymienienie załączników do niego oraz złożenie uporządkowanego i ponumerowanego kompletu odpisów załączników do zażalenia – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 81 akt sądowych) wynika, że wezwanie powyższe doręczono pełnomocnikowi Spółki dnia 26 października 2015 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął bezskutecznie z dniem 2 listopada 2015 roku. W wyznaczonym terminie wezwanie to nie zostało wykonane, co uniemożliwia nadanie wniesionemu środkowi odwoławczemu dalszego biegu. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.