II SA/Go 563/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku PPHU K spółki jawnej R.D., E.D. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi PPHU K spółki jawnej R.D., E.D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wyroku. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. PPHU K sp. jawna R.D., E.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2016r., nr [...] w sprawie odmowy wznowienia postępowania. Po rozprawie w dniu 3 listopada 2016 r., w której skarżący nie brał udziału, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił w/w skargę. Pismem z dnia [...] listopada 2016 r., po zapoznaniu się w dniu 15 listopada 2016 r. z aktami sprawy, strona skarżąca złożyła do tutejszego Sądu wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia w/w wniosku. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu R.D., jako reprezentujący skarżącą spółkę jako przyczynę niezachowania ustawowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia podał atak choroby – hemofilii, który wystąpił w okresie biegu terminu do złożenia wniosku. Na potwierdzenie przytoczonych w uzasadnieniu okoliczności R.D. załączył zaświadczenie lekarskie potwierdzające, iż w okresie od 3 do 15 listopada 2016 r. R.D. leczył się w warunkach domowych ze względu na ciężką postać hemofilii typu A i że konieczne było leżenie. Dodatkowo na wezwanie Sądu R.D. nadesłał dokument potwierdzający, iż jest on chory na hemofilię, rodzaj skazy: hemofilia ciężka. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Wyjątek od w/w zasady przewiduje art. 86 § 1 p.p.s.a. w myśl, którego jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., aby w/w wniosek był skuteczny spełnione muszą zostać określone wymogi. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Należy podkreślić, iż brak winy po stronie podmiotu dokonującego czy zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej (o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a.) stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Komentatorzy (Komentarz, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2007) zwracają uwagę, iż art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Orzecznictwo sądów wskazuje, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z 14 stycznia 1972 r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144; postanowienie SN z 29 października 1999 r., I CKN 556/98; postanowienie SN z 12 stycznia 1999 r., II UKN 667/98, OSNAP 2000, nr 12, poz. 6). Potwierdził to również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu wydanym w dniu 15 grudnia 2004 r., OZ 809/2004. Należy mieć na uwadze, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowieniu WSA w Warszawie z 21 lutego 2006 r., I SAB/Wa 78/2005, Lex nr 192260). Powyższe oznacza, iż o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Konieczne jest zatem wskazanie we wniosku o przywrócenie terminu takich okoliczności, których wystąpienie nie leżało po stronie wnioskodawcy, a uniemożliwiło dopełnienie mu czynności procesowej w terminie. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Skarżący zachował przy tym wymogi formalne umożliwiające jego merytoryczne rozpoznanie. Wniosek złożony został w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, według bowiem zaświadczenia lekarskiego choroba unieruchomiła skarżącego do 15 listopada 2016 r., a wniosek złożony został w dniu 16 listopada 2016 r. Ponadto wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący wniósł o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Wskazaną przez stronę skarżącego okolicznością uzasadniająca przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem stanowi nasilenie się u R.D. choroby – hemofilii, na którą cierpi. Atak tej choroby trwający, jak wskazuje zaświadczenie lekarza w dniach 3-15 listopada 2016 r., uniemożliwił R.D., jedynemu wspólnikowi spółki i reprezentującemu spółkę, złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wyroku w terminie. Zdaniem Sądu wniosek skarżących należało uwzględnić. Przytoczone przez stronę skarżącą okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem Sąd uznał za uprawdopodobnione. Wobec powyższego zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.