II SA/Go 571/07

Dnia 5 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] r., Nr [...] w sprawie ustalenia zasad sprzedaży lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy i korzystania lub rezygnacji z prawa pierwokupu nieruchomości przysługującej gminie, zmienionej uchwałą Rady Gminy [...] w sprawie wprowadzenia zmian do uchwały nr [...] Rady Gminy z dnia [...] roku ustalającej zasady sprzedaży lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy i korzystania lub rezygnacji z prawa pierwokupu nieruchomości przysługującej gminie postanawia : odrzucić skargę kasacyjną. Dnia [...] roku w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego na uchwałę Rady Gminy [...] - w sprawie ustalenia zasad sprzedaży lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy G. i korzystania lub rezygnacji z prawa pierwokupu nieruchomości przysługującej gminie, zmienionej uchwałą Rady Gminy w G. z dnia [...] w sprawie wprowadzenia zmian do uchwały nr [...] Rady Gminy w G. z dnia [...] roku ustalającej zasady sprzedaży lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy G. i korzystania lub rezygnacji z prawa pierwokupu nieruchomości przysługującej gminie - zapadł wyrok stwierdzający nieważność § 2a zaskarżonej uchwały i orzekający iż przepis ten nie może być stosowany. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną w imieniu Rady Gminy G. wniosła radca prawna A. A. Od skargi kasacyjnej nie został uiszczony wpis. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, iż skarga kasacyjna winna czynić zadość wymogom formalnym dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i szczególnym przewidzianym dla tegoż środka odwoławczego, a także zostać prawidłowo opłacona (art. 176 i art. 230 §1,2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwany dalej p.p.s.a.). W następnej kolejności należy rozważyć, w jakiej wysokości winien zostać uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 231 cyt. ustawy wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. W myśl § 3 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Przenosząc powyższe uwagi na kanwę niniejszej sprawy należy zauważyć, iż wnoszący skargę do sądu administracyjnego l instancji, Prokurator Okręgowy w Zielonej Górze był z mocy ustawy zwolniony od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (art. 239 pkt 2 p.p.s.a.). W takiej sytuacji mając na względzie treść § 3 przytoczonego powyżej rozporządzenia należy uznać, iż strona przeciwna wnosząca skargę kasacyjną miała obowiązek uiścić wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Stosownie do treści art. 221 p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W kontekście tego przepisu wymaga ustalenia, czy w niniejszej sprawie mamy do czynienia z wpisem stałym od skargi kasacyjnej. W orzecznictwie na tle ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w spawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r., Nr 9, póz. 88 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie określenia wysokości wpisów w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 154, póz. 753 ze zm.) wyjaśniono, iż opłata w wysokości stałej to taka opłata, której wysokość jest stała, taka sama, jednakowa (uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 13 września 2000 r., III CZP 34/00, OSNC 2001, Nr 1, póz. 4). Powyżej przedstawione rozumienie pojęcia "opłata stała" zostało także przyjęte w judykaturze na gruncie ustawy p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2004 r., Gz 36/04, ONSAiWSA 2005, Nr 2, póz. 48). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego należy uznać, iż w każdym przypadku, gdy składający skargę do sądu l instancji jest zwolniony z mocy ustawy od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, wpis od skargi kasacyjnej wnoszonej przez stronę przeciwną wynosi 100 zł, a zatem ma charakter stały. Reasumując należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skargę kasacyjną sporządziła i wniosła radca prawny A. A., która jednocześnie nie uiściła wpisu stałego w wysokości 100 zł, a zatem stosownie do dyspozycji przepisu art. 221 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.