II SA/Go 571/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Rogalski Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 29 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi S.M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2023 r. znak [...], wydanym na podstawie art. 119, art. 121 § 2 i 4 oraz art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 479 ze zm., dalej u.p.e.a.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nałożył na S. M. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] zł z powodu niewykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r. Ponadto w sentencji postanowienia PINB wezwał zobowiązanego do wykonania obowiązku, a także do wpłacenia grzywny i opłaty za wydanie postanowienia w kwocie [...] zł na wskazany rachunek bankowy w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerw a1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej k.p.a.) po rozpatrzeniu zażalenia S. M. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej określenia wysokości nałożonej grzywny w celu przymuszenia i orzekł w tym zakresie o wysokości nałożonej grzywny w celu przymuszenia w kwocie pieniężnej równej [...] zł, a także uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej wyznaczenia terminu wpłacenia grzywny w celu przymuszenia i opłaty za wydanie postanowienia w kwocie [...] zł oraz terminu wykonania obowiązku rozbiórkowego i jednocześnie orzekł w tym zakresie o wyznaczeniu ww. terminów na 45 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia, a w pozostałej części utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia WINB wskazał, że decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. PINB nakazał skarżącemu rozbiórkę zadaszenia wspartego na słupach przed wejściem do budynku mieszkalnego jednorodzinnego o dwóch lokalach mieszkalnych przy ul. [...] w [...]. Decyzja rozbiórkowa PINB utrzymana została w mocy w trybie instancyjnym ostateczną decyzją WINB z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...], która nie została zaskarżona do sądu administracyjnego. Rozbiórce orzeczonej przez PINB w drodze decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r. utrzymanej następnie w mocy ostateczną decyzją WINB z dnia [...] sierpnia 2016 r. podlegają wszystkie elementy przedmiotowego obiektu, a więc zadaszenie oraz dwa słupki murowane, na których oparte było zadaszenie. W rezultacie brak dobrowolnego wykonania rozbiórki ww. dwóch słupków murowanych (stan ustalony protokołem oględzin przeprowadzonych przez organ powiatowy po raz ostatni w dniu [...] października 2023 r.) musiało spowodować podjęcie działań przez PINB w trybie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Bez znaczenia dla takiego obowiązku pozostaje ewentualna celowość ich pozostawienia w celu na przykład wykorzystania słupków do innych działań budowlano - inwestycyjnych, czy też wskazane zagrożenia budynku mieszkalnego wynikające z przedmiotowej rozbiórki. WINB wskazał, że działań egzekucyjnych nie może wyeliminować postępowanie, jakie organy nadzoru budowlanego stopnia wojewódzkiego oraz centralnego przeprowadziły w odniesieniu do decyzji PINB z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak: [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych - budowa zadaszenia przed wejściem do budynku przy ul. [...] w [...]. Nastąpiło bowiem wyeliminowanie tej decyzji z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie jej nieważności decyzją WINB z dnia [...] czerwca 2021 r. znak: [...]. Od decyzji nieważnościowej S. M. wniósł odwołanie, jednakże z powodu uchybienia terminu do wniesienia odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem ostatecznym z dnia [...] września 2021 r. znak: [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Z akt administracyjnych wynika, że na postanowienie GINB nie wniesiono skargi do sądu administracyjnego. Okoliczność ta ma zasadnicze znaczenie dla oceny, że odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji WINB z dnia [...] czerwca 2021 r. znak: [...] zamknęła drogę do ewentualnego wzruszenia tej decyzji w instancyjnym trybie sądowoadministracyjnym. W rezultacie decyzja WINB z dnia [...] czerwca 2021 r. znak: [...] uzyskała walor rozstrzygnięcia ostatecznego i taki też walor aktualnie posiada. Organ odwoławczy wskazał, że organ powiatowy przeprowadził w dniu [...] czerwca 2023 r. kontrolę, w wyniku której ustalił, że obowiązek wynikający z powyższej decyzji rozbiórkowej z dnia [...] czerwca 2016 r. nie został wykonany (z materiału fotograficznego dołączonego do protokołu kontroli wynika, że nie rozebrano słupów). W dniu [...] czerwca 2023 r. PINB sporządził upomnienie nr [...] znak: [...], w którym stwierdzono, że nie został wykonany w całości obowiązek wynikający z decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r. znak: [...] nakazującej S. M. rozebranie zadaszenia wspartego na słupach przed wejściem do budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w [...]. W upomnieniu wezwano zobowiązanego do wykonania obowiązku zastrzegając, że cyt.: "w razie niewykonania w całości tego obowiązku, po upływie siedmiu dni od daty doręczenia upomnienia, zostanie wszczęte przeciwko zobowiązanemu postępowanie egzekucyjne przewidziane dla egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym". Upomnienie przesłano drogą pocztową, przy czym ze względu na "niemożność doręczenia" przesyłkę tę awizowano dwukrotnie (w dniu [...] czerwca 2023 r. i w dniu [...] lipca 2023 r.) pozostawiając ją w Urzędzie Pocztowym w [...], a zawiadomienie w tym przedmiocie umieszczono w skrzynce oddawczej adresata. Przesyłkę zawierającą upomnienie nr [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. operator pocztowy zwrócił do PINB w dniu [...] lipca 2023 r. W dniu [...] sierpnia 2023 r. PINB przeprowadził kolejną kontrolę, w wyniku której ustalił, że obowiązek wynikający z decyzji rozbiórkowej z dnia [...] czerwca 2016 r. nie został wykonany (nie rozebrano słupów). W związku z tym organ powiatowy wystawił w dniu [...] sierpnia 2023 r. na S. M. tytuł wykonawczy nr [...]. W tytule wykonawczym określono treść podlegającego egzekucji obowiązku jako: "nakaz rozbiórki zadaszenia wspartego na słupach przed wejściem do budynku mieszkalnego jednorodzinnego o dwóch lokalach mieszkalnych przy ul. [...] w [...]"; wskazano, że obowiązek rozbiórki obiektu został nałożony decyzją z dnia [...] czerwca 2016r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 48 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Tytuł wykonawczy został doręczony zobowiązanemu poprzez operatora pocztowego w dniu [...] września 2023 r. Następnie w dniu [...] października 2023 r. PINB przeprowadził kontrolę, w wyniku której stwierdził, że obowiązki wynikające z tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r. nie zostały wykonane. W ocenie organu odwoławczego PINB prawidłowo wystawił, a następnie doręczył zobowiązanemu tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r. i na tej podstawie postanowił o nałożeniu na zobowiązanego grzywny w celu przymuszenia z powodu uchylania się od obowiązku określonego w tym dokumencie. Zdaniem WINB, kierując się zasadą proporcjonalności nie było jednak zasadne przyjęcie jako "podstawy" wysokości grzywny jej maksymalnej granicy określonej w art. 121 § 2 u.p.e.a. Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, prawidłowym dla osiągnięcia celu całkowitej rozbiórki przedmiotowego obiektu, a przy tym wystarczającym, aby dolegliwość grzywny zmobilizowała zobowiązanego do realizacji nakazu, jest przyjęcie mniejszej niż orzekł PINB "podstawy" grzywny, jako połowy maksymalnej granicy określonej w art. 121 § 2 u.p.e.a., z uwzględnieniem zakresu obowiązków jaki został dotychczas wykonany poprzez zastosowanie przyjętego przez PINB "współczynnika" proporcjonalności równego 65 % przyjętej granicy grzywny (5.000 x 0,65 = 3.250). W rezultacie, zdaniem organu odwoławczego grzywna pieniężna w wysokości [...] zł jest wystarczającym środkiem egzekucyjnym i pozostaje w zgodzie z zasadami prowadzenia egzekucji administracyjnej, a także mieści się w granicach uznania administracyjnego. W związku z tym organ odwoławczy działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej określenia wysokości nałożonej grzywny w celu przymuszenia i jednocześnie orzekł w tym zakresie o jej wysokości w kwocie pieniężnej równej [...] zł. Ponadto WINB stwierdził, że wyznaczony przez PINB 30-dniowy termin na wpłacenie kwoty grzywny w celu przymuszenia i opłaty za wydanie postanowienia oraz wykonania egzekwowanego i obowiązku upłynął już w dniu [...] grudnia 2023 r. Tak więc w omawianym przypadku obowiązkiem organu odwoławczego, którego postanowienie od dnia wydania ma walor ostateczności, było również uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej orzeczenia o terminie wpłacenia kwoty grzywny w celu przymuszenia i opłaty za wydanie postanowienia, jak również o terminie wykonania egzekwowanego obowiązku. Zdaniem WINB wyznaczony termin (45 dni od daty otrzymania przez zobowiązanego postanowienia) jest wystarczający dla wykonania nałożonych obowiązków biorąc przede wszystkim pod uwagę zakres techniczno-rzeczowy egzekwowanego obowiązku. Na powyższe postanowienie WINB z dnia [...] lutego 2024 r nr [...] S. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 29 maja 2024 r. sygn. II SA/Go 170/24 uchylił zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...]. Jak wynika z treści uzasadnienia tego wyroku przyczyną uchylenia było wyłącznie to, że postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia nie zawierało wszystkich wymaganych prawem elementów wymienionych w art. 122 u.p.e.a., gdyż pominięto w nim wezwanie i rygor, o którym mowa w art. 122 § 2 pkt 2 ustawy. Ponadto z treści uzasadnienia wyroku z dnia 29 maja 2024 r. sygn. II SA/Go 170/24 wynika, że w ocenie Sądu nie były zasadne zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego tj. art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 16 § 1, art. 44 § 4, art. 77 § 1, art. 107 w zw. z art. 140 k.p.a. Stan faktyczny sprawy został wyjaśniony w stopniu pozwalającym na wydanie postanowienia w przedmiocie zastosowania środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia. Zakres obowiązku podlegającego wykonaniu wynika z decyzji PINB z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], którą na skarżącego nałożony został obowiązek rozbiórki zadaszenia wspartego na słupach przed wejściem do budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w [...]. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją WINB z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...]. Z akt sprawy wynika, że obowiązek wynikający z powyższej decyzji został wykonany jedynie w części, gdyż do rozbiórki pozostały dwa słupy stanowiące elementy wsporcze zadaszenia. Decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] WINB stwierdził nieważność decyzji PINB z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych - budowa zadaszenia przed wejściem do budynku przy ul. [...] w [...]. Od tej decyzji skarżący wniósł odwołanie z uchybieniem terminu, a postanowieniem z dnia [...] września 2021 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji powyższa decyzja WINB z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] WINB stała się ostateczna. Sąd podzielił stanowisko organu, zgodnie z którym postanowienie o odmowie przywrócenia terminu zakończyło postępowanie w sprawie, której przedmiotem jest stwierdzenie nieważności ww. decyzji PINB. Decyzja nakładająca obowiązek rozbiórki stanowiła podstawę tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] wystosowano do skarżącego upomnienie, w którym wezwano go do dobrowolnego wykonania robót - rozbiórki dwóch słupów, stanowiących elementy wsporcze przedmiotowego zadaszenia informując jednocześnie, że brak wykonania spowoduje wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Z akt sprawy wynika, że upomnienie zostało skarżącemu doręczone w trybie art. 44 k.p.a. Z potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca upomnienie była dwukrotnie awizowana - tj. [...] czerwca 2023 r. i [...] lipca 2023 r., po czym w dniu [...] lipca 2023 r. - ze względu na niepodjęcie jej w terminie - nastąpił jej zwrot. Sąd stwierdził, że nie znajdują oparcia w aktach sprawy twierdzenia skarżącego jakoby informował on organ o swojej czasowej nieobecności w miejscu zamieszkania w omawianym okresie. Postanowieniem z dnia [...] września 2024 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego po ponownym rozpatrzeniu zażalenia S. M. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2023 r. znak: [...], nakładające na S. M. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] zł z powodu niewykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r., jednocześnie wzywające zobowiązanego do wykonania obowiązku, a także wpłacenia kwoty grzywny i opłaty za wydanie postanowienia w kwocie [...] zł - w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia: - uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej określenia wysokości nałożonej grzywny w celu przymuszenia i orzekł w tym zakresie o wysokości nałożonej grzywny w celu przymuszenia w kwocie pieniężnej równej [...] zł, - uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej wyznaczenia terminu wpłacenia grzywny w celu przymuszenia i opłaty za wydanie postanowienia w kwocie [...] zł i jednocześnie orzekł w tym zakresie o wyznaczeniu ww. terminu na 45 dni od dnia otrzymania postanowienia - uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej określenia terminu wykonania obowiązku rozbiórkowego i jednocześnie orzekł w tym zakresie o wyznaczeniu ww. terminu na 45 dni od dnia otrzymania postanowienia, a ponadto stosownie do art. 122 § 2 pkt 2 u.p.e.a., wskazał S. M. zagrożenie, że w razie niewykonania obowiązku objętego tytułem wykonawczym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r. wystawionym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], będzie orzeczone wykonanie zastępcze, - w pozostałej części utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że kierując się stanowiskiem zawartym w prawomocnym wyroku z dnia 29 maja 2024 r. sygn. akt II SA/Go 170/24 w postanowieniu rozstrzygnięto merytorycznie w sposób tożsamy do uchylonego poprzedniego postanowienia odwoławczego Na powyższe postanowienie WINB z [...] września 2024 r. nr [...] S. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił: - naruszenie prawa materialnego: art. 26 § 1 u.p.e.a. w zw. z art. 134 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania egzekucyjnego w sytuacji kiedy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wydał postanowienia o uchybieniu przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania od decyzji WINB w [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...], a więc ww. decyzja WINB nie jest ostateczna, gdyż nadal może być skutecznie zaskarżona do sądu administracyjnego; - naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy: art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do załatwienia sprawy z uwzględnieniem słusznego interesu strony, art. 16 § 1 k.p.a. poprzez naruszenie zasady trwałości decyzji administracyjne w sytuacji, kiedy w dniu [...] kwietnia 2017 r. PINB prawomocnie umorzył postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych - budowa zadaszenia przed wejściem do budynku przy ul. [...] w [...], art. 44 § 4 k.p.a. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, iż skarżący otrzymał upomnienie PINB z dnia [...] czerwca 2023 r. w sytuacji, kiedy strona nie przebywała wówczas w miejscu zamieszkania w sytuacji wyjazdu trwającego ponad 3 tygodnie, o którym organ administracyjny wiedział, a pomimo tego wysyłał skarżącemu pismo wiedząc, iż nie zostanie ono wówczas przez niego odebrane, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, art. 107 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez brak w postanowieniu uzasadnienia faktycznego w zakresie wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zaskarżona decyzja została wydana w następstwie uchylenia poprzedniego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...]. wyrokiem WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 29 maja 2024 r. sygn. II SA/Go 170/24. W związku z powyższym, w rozpatrywanej sprawie zachodzi sytuacja przewidziana w art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego oraz kwestii zastosowania określonego przepisu prawa do ustalonego stanu faktycznego. Natomiast wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej i dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznawania sprawy. Jeżeli strona nie zgadza się z oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi w wyroku kasatoryjnym to powinna orzeczenie to zakwestionować za pomocą właściwych środków odwoławczych. Ponieważ w niniejszej sprawie od wyroku z dnia 29 maja 2024 r. sygn. II SA/Go 170/24 nie wniesiono skargi kasacyjnej to zarówno organ, jak i sąd rozpatrując ponownie sprawę są związani poglądem prawnym zawartym w uzasadnieniu tamtego prawomocnego wyroku. Kwestia, czy po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ podporządkował się wskazaniom sądu i jego ocenie prawnej stanowi główne kryterium kontroli poprawności nowo wydanej decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 729/10). Ponownie rozpoznając odwołanie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego prawidłowo, zgodnie z art. 153 p.p.s.a., zastosował się do oceny prawnej i wskazań zawartych w tym wyroku z dnia 29 maja 2024 r. sygn. II SA/Go 170/24, uzupełniając treść wydanego postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia o wezwanie i rygor, tak jak stanowi art. 122 § 2 pkt 2 u.p.e.a. W związku z tym Sąd stwierdza, że obecnie skarżone postanowienie WINB z [...] września 2024 r. nr [...] zawiera wszystkie wymagane prawem elementy wymienione w art. 122 u.p.e.a. Należy zauważyć, że obecnie rozpatrywana skarga zawiera identyczne zarzuty jak skarga wniesiona na postanowienie WINB z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...], które to zarzuty, jak wynika z uzasadnienia wyroku z 29 maja 2024 r. sygn. II SA/Go 170/24 zostały przez Sąd uznane za nieuzasadnione. W szczególności w wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia z dnia 29 maja 2024 r. sygn. II SA/Go 170/24 zostało przesądzone, że upomnienie z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...], w którym wezwano skarżącego do dobrowolnego wykonania robót sprawy zostało skarżącemu skutecznie doręczone bez naruszenia art. 44 k.p.a. Ponadto Sąd wskazał, że decyzja z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] WINB stwierdzająca nieważność decyzji PINB z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych - budowa zadaszenia przed wejściem do budynku przy ul. [...] w [...] jest ostateczna. Od tej decyzji skarżący wniósł bowiem odwołanie z uchybieniem terminu, a postanowieniem z dnia [...] września 2021 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Sąd jednoznacznie przesądził, że postanowienie o odmowie przywrócenia terminu zakończyło postępowanie w sprawie, której przedmiotem jest stwierdzenie nieważności ww. decyzji PINB. Powyższe stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia z 29 maja 2024 r. sygn. II SA/Go 170/24 wiążą z mocy przywołanego art. 153 p.p.s.a. Sąd obecnie rozpoznający sprawę, co powoduje, że powtórzone w skardze zarzuty, które zostały przy poprzednim rozpoznawaniu sprawy przez Sąd uznane za nieuzasadnione, nie mogły być obecnie ocenione inaczej. Oceniając, czy przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podporządkował się wskazaniom Sądu i jego ocenie prawnej, a tym samym czy nie doszło do naruszenia art. 153 p.p.s.a. podkreślić należy, że jak wynika z uzasadnienia wyroku z 29 maja 2024 r. sygn. II SA/Go 170/24 Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa procesowego uznając, że stan faktyczny sprawy został wyjaśniony w stopniu pozwalającym na wydanie postanowienia w przedmiocie zastosowania środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia. W związku z tym prawidłowo organ odwoławczy w obecnie skarżonym postanowieniu orzekł merytorycznie w sposób tożsamy jak w postanowieniu poprzednio uchylonym. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy zastosował się w pełni do oceny prawnej i wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia z 29 maja 2024 r. sygn. II SA/Go 170/24, stosując przepisy prawa mające zastosowanie w niekwestionowanym stanie faktycznym sprawy, zgodnie z oceną prawną dokonaną w tym wyroku. W tej sytuacji Sąd oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a.