II SA/Go 572/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2014 r. sprawy ze skargi Polskiego Związku Łowieckiego - Zarządu Okręgowego na uchwałę Rady Miasta z dnia 25 sierpnia 2009 r., nr LI/660/09 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...] oraz polany położonej w obrębie ewidencyjnym nr [...] postanawia: postępowanie w sprawie zawiesić. Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. Polski Związek Łowiecki – Zarząd Okręgowy wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta nr LI/660/09 z dnia 25 sierpnia 2009 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] oraz polany położonej w obrębie ewidencyjnym nr [...], domagając się stwierdzenia jej nieważności w części dotyczącej działki nr [...], jak również innych kilkudziesięciu działek o wskazanych numerach ewidencyjnych. W uzasadnieniu skargi podniesiony został zarzut, iż zaskarżona uchwała narusza interes prawny skarżącego wywodzony z art. 34 ust. 7 ustawy z dnia 13 stycznia 1995 r. - Prawo łowieckie ( Dz.U. z 2013 r. tekst jednolity poz. 1226 ) oraz przepisy art. 10 ust. 1 pkt 1 i 6 oraz ust. 2 pkt 15 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jak również przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 października 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać strzelnice garnizonowe ( Dz.U. z 2001 r., Nr 132,poz. 1479). Analogiczne zarzuty jak w skardze na uchwałę w przedmiocie zmiany planu miejscowego podniesione zostały w sprawie ze skargi tego samego skarżącego na uchwałę Rady Miasta nr XXVIII/392/08 z dnia 19 sierpnia 2008 r. – w sprawie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Miasta. Skarga ta zarejestrowana została pod sygnaturą II SA/Go 575/14 . W sprawie tej w dniu 30 października 2014 r. zapadł nieprawomocny wyrok oddalający skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; powoływanej jako: ppsa ), sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. W rozumieniu powołanego przepisu rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli orzeczenie jakie zapadnie w tym drugim postępowaniu będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w postępowaniu zawieszonym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne ( kwestia prejudycjalna). Chodzi zatem o sytuację w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy zatem rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy sądowoadministracyjnej, na tle której wystąpiło. Zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.; powoływanej jako ustawa o pzp) ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Związanie to obliguje organ uchwałodawczy gminy – w myśl art. 20 ust. 1 ustawy o pzp – do przeprowadzenia oceny, czy procedowane rozwiązania planistyczne są zgodne z postanowieniami obowiązującego studium. Z powyższego wynika, że postanowienia planu miejscowego mają swoje oparcie w treści studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. W kontekście powołanych przepisów istotne pozostaje, że zadaniem sądu administracyjnego przy rozpoznawaniu skargi na uchwałę w przedmiocie planu miejscowego jest kontrola legalności postanowień tego planu, a więc jego zgodności z prawem oraz aktami planistycznymi wiążącymi gminę sporządzającą plan, w tym z postanowieniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Skoro więc jednym z kryteriów kontroli prawidłowości zaskarżonego planu miejscowego są postanowienia studium, to niewątpliwie wynik kontroli legalności przedmiotowego studium, a co za tym idzie rozstrzygnięcie w kwestii jego zgodności z prawem, niewątpliwie będzie oddziaływać na wynik dokonywanej przez sąd oceny legalności planu miejscowego. W ocenie Sądu orzekającego opisana sytuacja zachodzi w sprawie niniejszej. Spowodowana jest ona tym, że byt prawny kontrolowanej w niniejszym postępowaniu sądowadministracyjnym uchwały Rady Miasta z dnia 25 sierpnia 2009 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uzależniony jest co do zasady od legalności uchwały tej Rady z dnia 19 sierpnia 2008r. w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta. W zaistniałej sytuacji uznać zatem należało, iż zaszły podstawy do zawieszenia niniejszego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie pod sygnaturą II SA/Go 575/14, dotyczącego skargi na uchwałę w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta. W związku z powyższym na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa orzeczono jak w sentencji.