II SA/Go 573/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu L.Z. na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 23 grudnia 2014r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi L.Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. Na podstawie zarządzenia sędziego z dnia 17 listopada 2014 r. L.Z. został wezwany do uzupełnienia wniosku z dnia [...] listopada 2014 r. o przyznanie prawa pomocy, poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania. Do wezwania został dołączony formularz PPF. Jak wynika z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie zostało prawidłowe doręczone skarżącemu w dniu 5 grudnia 2014 r., a zatem siedmiodniowy termin upłynął 12 grudnia 2014 r. L.Z. nie uzupełnił wniosku w wyznaczonym terminie. Skarżący nie uzupełnił w terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy, przysłał natomiast kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF (data nadania – 19 grudnia 2014r. – k. 73 akt sprawy). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 257 i art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 13 listopada 2014 r. referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Go 573/14 pozostawił bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2014r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku PPF z dnia [...] grudnia 2014r. poprzez przedłożenie dokumentów potwierdzających trudną sytuację materialną strony. W dniu 29 grudnia 2013r. L.Z. złożył sprzeciw od zarządzenia z dnia 23 grudnia 2014r., którego w żaden sposób nie uzasadnił. W treści ww. pisma zawarł wyjaśnienia dotyczące wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia [...] grudnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie odnotowania wymaga, że zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Tym samym w wyniku złożenia przez L.Z. sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 23 grudnia 2014 r., zarządzenie to utraciło moc prawną, obligując tym samym Sąd do rozpatrzenia złożonego przez niego wniosku. Badając jednak złożony wniosek Sąd w pierwszej kolejności ocenia, czy spełnia on wymogi formalne. W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru – w przypadku osób fizycznych na formularzu PPF. Konsekwencje nie złożenia wniosku w takiej właśnie formie reguluje art. 257 p.p.s.a., stanowiący, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. L.Z. złożył w niniejszej sprawie wniosek z uchybieniem wymogów formalnych, tj. nie na ww. formularzu urzędowym. Pomimo wezwania Sądu, nie uzupełnił tego braku w terminie. W tych okolicznościach sprawy, Sąd działając na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił pozostawić wniosek L.Z. bez rozpoznania. Na marginesie wskazać należy, iż do rozpoznania pozostaje jeszcze wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia [...] grudnia 2014r.