II SA/Go 573/21

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Marta Świetlik po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.B. o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokatowi M.B., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2021 r. sygn. akt II SA/Go 573/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., obecnie tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." odrzucił skargę J.S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej. W piśmie z dnia [...] października 2021 r. (data nadania) skarżąca wniosła skargę kasacyjną od ww. postanowienia, zaznaczając, że wnosi ją z brakami formalnymi bo nie znalazła pieniędzy na sfinansowanie adwokata. Jednocześnie wniosła o ustanowienie adwokata. W nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie Sądu formularzu PPF skarżąca rozszerzyła zakres ww. wniosku zaznaczając, że wnosi też o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2021 r. sygn. akt II SPP/Go 109/21 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (pkt 1 postanowienia) a w pozostałym zakresie wniosek ten oddalił (pkt 2 postanowienia). Po rozpoznaniu wniesionego przez skarżącą sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 9 marca 2022 r. sygn. akt II SPP/Go 109/21 zmienił pkt 2 postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 grudnia 2021 r. w ten sposób, że przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, natomiast w pozostałym zakresie postanowienie referendarza utrzymał w mocy. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła skarżącej pełnomocnika – adwokata M.B. W dniu 9 maja 2022 r. pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami sprawy. Następnie w dniu 18 maja 2022 r. złożył do tut. Sądu opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia z dnia 10 sierpnia 2021 r., wnosząc jednocześnie o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, która nie została opłacona ani w całości ani w części. Zarządzeniem z dnia 19 maja 2022 r. Sędzia sprawozdawca stwierdził, że ww. opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności. Wobec powyższego należy zważyć, co następuje: Stosownie do treści art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jedn. Dz.U. 2019 r. poz. 18) – powoływane dalej jako "rozporządzenie". Opłaty w sprawach przed sądami administracyjnymi zostały określone w § 21 rozporządzenia. Zgodnie z ust. 1 pkt 1 tego przepisu opłaty te wynoszą w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. W drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (ust. 1 pkt 2 lit.b § 21 rozporządzenia). Mając na uwadze treść ww. przepisów, przedmiot niniejszej sprawy oraz fakt, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik nie reprezentował skarżącej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jako stawkę wynagrodzenia za sporządzoną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyjąć 75% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit.c) rozporządzenia tj. 180 zł. Tak obliczoną kwotę wynagrodzenia na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia należało podwyższyć o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe okoliczności referendarz sądowy, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.